ENGAIA: Το Προφίλ της κατανάλωσης και το επίπεδο ταυτοχρονισμού καθορίζουν αν "βγαίνει" ένα σύστημα μηδενικής έγχυσης ή net billing

Καθοριστικές μεταβλητές για τα «οικονομικά» ενός συστήματος φωτοβολταϊκών στέγης σε επιχειρήσεις με ή χωρίς αποθήκευση σε καθεστώς «zero feed-in» ή «net-billing» αποτελούν το προφίλ κατανάλωσης και το επίπεδο ταυτοχρονισμού, σύμφωνα με τους υπολογισμούς που έκανε η εταιρεία ENGAIA και παρουσίασε ο Διευθυντής Λειτουργιών της εταιρείας, Ιωάννης Παπαδόπουλος στα πλαίσια της έκθεσης Renewable Energytech που πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 7-9 Μαρτίου.

Αρχικά, όπως προκύπτει από τα συμπεράσματα από τις αναλύσεις που έχει κάνει η εταιρεία, το επίπεδο ταυτοχρονισμού δύναται να καθορίσει και την βιωσιμότητα ενός έργου. Συγκεκριμένα σε περιπτώσεις έργων όπου υπάρχει υψηλό επίπεδο ταυτοχρονισμού (πχ άνω του 70%) τα συστήματα zero feed-in (και προφανώς και net-billing), το πρόσημο είναι θετικό, δηλαδή τα συστήματα zero feed-in μπορούν να είναι οικονομικά βιώσιμα (με τα σημερινά οικονομικά δεδομένα) και μάλιστα με σχετικά ικανοποιητικό χρόνο απόσβεσης ακόμη και χωρίς μπαταρία. Αντιθέτως, σε συνθήκες χαμηλού επιπέδου ταυτοχρονισμού, το πρόσημο αντιστρέφεται σε αρνητικό.

Συγκεκριμένα σε περιπτώσεις με το επίπεδο ταυτοχρονισμού να βρίσκεται κάτω από το 50%, τα εν λόγω συστήματα δεν είναι βιώσιμα καθώς ο χρόνος απόσβεσης μπορεί ενδεχόμενα να ξεπεράσει τα 10-15 χρόνια. Χρειάζεται να σημειωθεί ότι η συνήθης λειτουργία ενός τέτοιου συστήματος αφορά σε χαμηλό επίπεδο ταυτοχρονισμού καθώς μια επιχείρηση είτε δεν λειτουργεί μόνο κατά τις ηλιόλουστες ώρες είτε δεν λειτουργεί σαββατοκύριακά είτε ποικίλει η κατανάλωσή της περιοδικά με αποτέλεσμα να είναι δύσκολο να επιτύχει υψηλό βαθμό ταυτοχρονισμού μεταξύ παραγωγής και κατανάλωσης.

Υπενθυμίζεται ότι με τον όρο «ταυτοχρονισμό» εννοούμε ότι οι «πράσινες» κιλοβατώρες που παράγονται από τα «απλά» φωτοβολταϊκά θα πρέπει να καταναλώνονται αμέσως, διαφορετικά χάνονται καθώς δεν υπάρχει (ως zero feed-in σύστημα) δυνατότητα έγχυσης στο δίκτυο. Αντιθέτως ένα σύστημα που συνοδεύεται από μπαταρία μπορεί να αποθήκευση την προς ώρας περίσσεια παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας για μεταγενέστερη χρήση, όταν το φωτοβολταϊκό σύστημα δεν θα παράγει (πχ κατά τις απογευματινές προς βραδινές ώρες μετά την δύση του ηλίου).

Υπό το πρίσμα αυτό και με βάση τα σενάρια που ανέλυσε η εταιρεία, προκύπτει το συμπέρασμα ότι η χρήση συστήματος αποθήκευσης αποτελεί μία συμφέρουσα λύση για καταναλώσεις με χαμηλό ταυτοχρονισμό ακόμη κι αν η προσθήκη μπαταρίας οδηγεί σε αύξηση του συνολικού CAPEX και κατά συνέπεια παρατείνει μερικώς τον χρόνο απόσβεσης της επένδυσης. Μια πρόσθετη παράμετρος αφορά την λειτουργικότητα του συστήματος συνολικότερα.

Συγκεκριμένα τα συστήματα zero feed-in χωρίς μπαταρία (όπως και το net-billing) ακόμα και αν είναι οικονομικά βιώσιμα, επιτείνουν το φαινόμενο της πάπιας, καθώς συμβάλουν στη μείωση της κατανάλωση το μεσημέρι, διατηρώντας τις καταναλώσεις πρωί και απόγευμα με αποτέλεσμα να επιβαρύνεται η απογευματινή «ράμπα». Κατά συνέπεια, η διείσδυση φωτοβολταϊκών συστημάτων στέγης χωρίς αποθήκευση καταλήγει «μία η άλλη» για το σύστημα καθώς αδυνατεί να μετατοπίσει την περίσσεια παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας για την κάλυψη της ζήτησης σε ώρες που δεν υπάρχει παραγωγή και παρά το γεγονός ότι υπό το καθεστώς «zero feed-in» δεν επιβαρύνει το δίκτυο. Με άλλα λόγια, ένα τέτοιο μοντέλο δημιουργεί πρόσθετες ανάγκες και απαιτήσεις για utility συστήματα αποθήκευσης.

Με βάση τα παραπάνω, κρίνεται αναγκαίο το επικείμενο πρόγραμμα «Φωτοβολταϊκά στις Επιχειρήσεις» που αναμένεται να προκηρυχθεί το αμέσως επόμενο διάστημα, να πριμοδοτήσει κύρια την μπαταρία σε αντίθεση με τα «σκέτα» φωτοβολταϊκά συστήματα, ξεπερνώντας αφενός έτσι τον «σκόπελο» που περιγράφεται παραπάνω και αφετέρου καθιστώντας ελκυστικότερη επιλογή των συνδυασμό φωτοβολταϊκού στέγης με σύστημα αποθήκευσης.

Τέλος, η προώθηση τέτοιων συστημάτων απαιτεί την αναγκαία προσαρμογή στο δίκτυο με το βασικότερο πρόβλημα να αφορά τον τεχνικό περιορισμό της στάθμης βραχυκύκλωσης στο δίκτυο του ΔΕΔΔΗΕ. Ο Διαχειριστής, όπως αναφέρουν πηγές της αγοράς, θα πρέπει να προχωρήσει σε αναβαθμίσεις των Υποσταθμών σε περιοχές που είναι βιομηχανικές ζώνες, καθώς διαφορετικά, υπό την υφιστάμενη κατάσταση, δεν θα μπορούν να γίνουν ούτε αιτήσεις zero feed-in.