Πάντοτε χαράσσαμε πολιτικές σε εθνικά μνημόσυνα

«Πάντοτε βγάζουμε φλογερούς λόγους σε εθνικές επετείους. Δεν είναι ένα φαινόμενο που το ακούσαμε σήμερα. Θα το ακούμε και θα συνεχίζουμε να το ακούμε, αλλά φαίνεται ότι η κοινωνία κλείνει τα αφτιά σε τέτοιου είδους προσεγγίσεις. Η κοινωνία θέλει πολύ συγκεκριμένες προσεγγίσεις και είναι γι' αυτό που μας στέλνει σήμερα το μήνυμα ότι μένει στο σπίτι της γιατί τα πολλαπλά προβλήματα δεν επιλύονται με αυτού τους είδους τις προσεγγίσεις». Αυτά ανέφερε ο υποψήφιος Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Σταύρος Μαλάς, και έχει δίκαιο στις προσεγγίσεις του.

Η πολιτική ηγεσία του τόπου, πάντοτε, από γεννήσεως της Κυπριακής Δημοκρατίας, χάρασσε πολιτική στους επικηδείους των εθνικών μνημοσύνων και στους πανηγυρικούς των εθνικών επετείων. Ποτέ, όμως, στην πράξη. Καπηλεύετο τις θυσίες αγωνιστών, τα ηρωϊκά έπη του ελληνικού λαού, αναφερόταν στις θυσίες του λαού μας, εντέχνως, προκειμένου να παραπέμψει σε κομματικές επιλογές, επικεντρωνόταν σε μηνύματα επετείων, τα οποία αντέστρεφε και καταπατούσε.

Οποία υποκρισία να αναφέρεται κανείς στο περίλαμπρο Όχι του ελληνικού λαού, κατά του φασισμού και του ναζισμού, όταν την ίδια στιγμή εκπέμπει Ναι σε εκτρωματικά σχέδια παράδοσης του Ελληνισμού, ή προσφέρει γην και ύδωρ σε τουρκικές αξιώσεις για παραμονή εποίκων και εναλλακτικές προεδρίες μεταξύ μειονοτήτων και πλειοψηφιών;

Πώς πλέκονται ύμνοι στην ανάγκη ενότητας, όταν ο καθένας από τη δική του πλευρά κάνει ό,τι περνά από το χέρι του για να προκαλέσει διχασμό;
Και για ποιες κυβερνήσεις εθνικής ενότητας και εθνικής σωτηρίας μιλούμε, όταν αυτές εφευρίσκονται με στόχο τη νομή της εξουσίας; Τι σημαίνει κυβέρνηση εθνικής ενότητας; Σημαίνει ότι τη διακυβέρνηση του τόπου αναλαμβάνει ένας κοινά αποδεκτός, από όλες τις πολιτικές παρατάξεις, Πρόεδρος, ο οποίος σχηματίζει Κυβέρνηση από όλα τα πολιτικά κόμματα, στη βάση ενός αποδεκτού κοινού προγράμματος. Αυτή είναι κυβέρνηση εθνικής ενότητας και εθνικής σωτηρίας...

Αλλά, οι πολιτικοί μας χρησιμοποιούν τους πανηγυρικούς και τα μνημόσυνα για να στείλουν μηνύματα προσαρμοσμένα στις προσωπικές και κομματικές απόψεις.
Έχει δίκαιο ο κ. Μαλάς να μιλά ότι "αυτό δεν είναι ένα φαινόμενο που το ακούμε σήμερα. Θα το ακούμε και θα συνεχίζουμε να το ακούμε...".

Επί Μακαρίου, χαράσσαμε και αναπροσαρμόζαμε πολιτικές, στα εθνικά μνημόσυνα και στις εθνικές επετείους. Αυτό συνεχίζεται ώς σήμερα και θα συνεχίζεται μέχρι να υπάρχουν πολιτικοί. Γι' αυτό ο κόσμος σταμάτησε να δίνει σημασία στους φλογερούς λόγους και στις επιμνημόσυνες δεήσεις. Δεν έχουν το ίδιο κριτήριο οι σημερινοί πολίτες με εκείνο των παπούδων τους του 1960 και του 1970.

Χόρτασαν από μεγάλους λόγους και απαιτούν έμπρακτα χάραξη σωστών πολιτικών. Από το ένα αφτί βάζουν και από το άλλο βγάζουν. Και όταν έρθει η ώρα να προσέλθουν στην κάλπη, μένουν σπίτι τους και στέλλουν το δικό τους μήνυμα στους πολιτικούς: "Παραιτάτε μας...".
Τι απέφεραν οι μεγάλοι λόγοι μέχρι σήμερα; Πώς εφαρμόστηκε το αρχαίο ρητό "την πατρίδα ουκ ελάττω παραδώσω"; Με παράδοση της πατρίδας.

Πώς εφαρμόστηκε το μεγάλο δίδαγμα της εθνικής ενότητας του '21, του '40, του '55; Με καταστροφικούς διχασμούς.
Πώς δικαιώθηκαν οι θυσίες των αγωνιστών; Με φαγοπότια, διαπλοκές και κομματικά αλι-σβερίσια.

Ας πάψουμε, λοιπόν, να περιπαίζουμε τον κόσμο. Είμαστε οι θλιβεροί κληρονόμοι μιας ηρωικής πορείας του έθνους μας. Οι ηγέτες μας μάς κατάντησαν να θυμόμαστε και να ντρεπόμαστε για το κατάντημά μας. Ας αφήσουμε τους νεκρούς αγωνιστές όλων των εποχών στην ησυχία τους και ας κοιτάξουμε το σημερινό μας κατάντημα και πώς θα μπορέσουμε να ανορθωθούμε, όχι στο δικό τους ύψος -γιατί ποτέ δεν θα το καταφέρουμε- αλλά τουλάχιστον να βγάλουμε το κεφάλι έξω από τη λάσπη στην οποία είμαστε βυθισμένοι...

(Σημερινή, 30/10/2012)