ΣΕΒΚ: Βασικό πρόβλημα τα υψηλά τιμολόγια Μέσης Τάσης για την ελληνική κλωστοϋφαντουργία

Την Δευτέρα 12 Ιουνίου 2017, ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Ελληνικών Βιομηχανιών  Κλωστοϋφαντουργίας κ. Ελευθέριος Κούρταλης, και μέλη του ΔΣ Ευρ. Δοντάς, Αν. Βαρβαρέσου, καιΒασ. Πολύχρονος, συνάντησαν τον Αναπλ. Υπουργό Οικονομίας και Ανάπτυξης κ. Αλέξανδρο Χαρίτση, προκειμένου να τον ενημερώσουν για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο παραδοσιακά παραγωγικός και εξαγωγικός κλάδος της ελληνικής Κλωστοϋφαντουργίας.

Ο φορείς του κλάδου επέδωσαν στον Υπουργό εμπεριστατωμένο υπόμνημα με τις θέσεις και προτάσεις τους, για τα μέτρα και τις ενέργειες άμεσης απόδοσης για την διάσωση των βιομηχανιών του κλάδου.

Η συνάντηση έγινε σε κλίμα πολύ θετικό, εποικοδομητικό, και με πνεύμα πλήρους κατανόησης από τον Υπουργό,  των προβλημάτων που αποτελούν τροχοπέδη για τον κλάδο, καθώς και των θέσεων και προτάσεων που έθεσαν οι φορείς του κλάδου της  κλωστοϋφαντουργίας.

Όπως τονίστηκε στο υπόμνημα, υπ' αριθμόν ένα πρόβλημα του κλάδου είναι το υψηλό ενεργειακό κόστος: "Το κόστος της ενέργειας είναι το 3ο μεγαλύτερο από τα κόστη παραγωγής καλύπτοντας το 20% των δαπανών της κλωστ/ργίας. Οι επιχειρήσεις του κλάδου έχουν το χαρακτηριστικό της συνεχούς λειτουργίας και των υψηλών  καταναλώσεων ρεύματος. Το ενεργειακό προφίλ είναι του “καταναλωτή Υψηλής Τάσης”. Η ΔΕΗ αγνοεί αυτά τα χαρακτηριστικά και εντάσσει τον κλάδο στην τιμολόγηση της μέσης τάσης, με αποτέλεσμα οι επιβαρύνσεις να είναι πολύ υψηλές. (η τιμή ρεύματος Μ.Τ. στην Ελλάδα, είναι σήμερα, από τις υψηλότερες της Ευρώπης και διπλάσια από τις ανταγωνίστριες χώρες της Ε.Ε. Σαν παράδειγμα, αναφέρουμε ότι στη Γερμανία η χρέωση είναι 33 ευρώ ανά μεγαβατώρα,  έναντι 85 ευρώ ανά  ΜΓΩ  που είναι για την ελληνική κλωστοϋφαντουργία)".

Ακολουθεί το πλήρες υπόμνημα:

Αξιότιμε Κύριε Υπουργέ,

Η ελληνική Κλωστοϋφαντουργία ήταν για πολλές δεκαετίες η ατμομηχανή της οικονομικής ανάπτυξης της χώρας, ένας από τους σημαντικότερους παραγωγικούς κλάδους της ελληνικής οικονομίας στην παραγωγή εθνικού πλούτου, από τους μεγαλύτερους μεταποιητικούς & εξαγωγικούς κλάδους της χώρας αφού κατείχε το 40% επί των συνολικών βιομηχανικών εξαγωγών της χώρας, αλλά και εργατοβόρους αφού απασχολούσε περίπου 200.000 χιλιάδες εργαζομένους.

Ακόμη και σήμερα, ο κλάδος μας εξάγει το 70% της παραγωγής του, μολονότι έχει συρρικνωθεί σημαντικά, λόγω της συνεχιζόμενης ύφεσης της ελληνικής οικονομίας.

Tην τελευταία εικοσαετία, η απουσία στρατηγικού σχεδιασμού, από τις εκάστοτε κυβερνήσεις, όσον αφορά στη στήριξη της ελληνικής παραγωγής, κατά συνέπεια και του παραδοσιακού κλάδου της ελληνικής κλωστοϋφαντουργίας, σε συνδυασμό με την αθρόα εισαγωγή κλωστοϋφαντουργικών ειδών από χώρες φθηνού εργατικού και ενεργειακού κόστους οδήγησε στην απαξίωση ολόκληρου του κλάδου και στο κλείσιμο μεγάλων παραδοσιακών εργοστασίων, στέλνοντας το εργατικό δυναμικό τους στην ανεργία. Εξ άλλου, από το 1980 μέχρι σήμερα, στη χώρα μας, έχει καταγραφεί συρρίκνωση της βιομηχανικής δραστηριότητας, όπως και του κλάδου της ελληνικής κλωστοϋφαντουργίας κατά 70-80%.

Επειδή πιστεύουμε ότι μόνο η παραγωγική οικονομία είναι η λύση για την έξοδό μας από την κρίση, είναι επιτακτική ανάγκη, προκειμένου να ξεκινήσει μια αναστροφή της συρρίκνωσης της ελληνικής παραγωγής, η Πολιτεία να προχωρήσει στην επίλυση των βασικών προβλημάτων του κλάδου.

Σας παραθέτουμε εν συντομία τα σημαντικότερα προβλήματα που αποτελούν τροχοπέδη για τον κλάδο:

1. Το υψηλό ενεργειακό κόστος στην Ελλάδα, ιδιαίτερα για τους ενεργοβόρους κλάδους, όπως είναι η κλωστοϋφαντουργία. Το κόστος της  ενέργειας είναι το 3ο μεγαλύτερο από τα κόστη παραγωγής καλύπτοντας το 20% των δαπανών της κλωστ/ργίας. Οι επιχειρήσεις του κλάδου έχουν το χαρακτηριστικό της συνεχούς λειτουργίας και των  υψηλών  καταναλώσεων  ρεύματος. Το ενεργειακό προφίλ  είναι του “καταναλωτή Υψηλής Τάσης”. Η ΔΕΗ αγνοεί αυτά τα χαρακτηριστικά και  εντάσσει τον κλάδο στην τιμολόγηση της μέσης τάσης, με αποτέλεσμα οι επιβαρύνσεις να είναι πολύ υψηλές. (η τιμή ρεύματος Μ.Τ. στην Ελλάδα, είναι σήμερα, από τις υψηλότερες της Ευρώπης και διπλάσια από τις ανταγωνίστριες χώρες της Ε.Ε. Σαν παράδειγμα, αναφέρουμε ότι στη Γερμανία η χρέωση είναι 33 ευρώ ανά μεγαβατώρα,  έναντι 85 ευρώ ανά  ΜΓΩ  που είναι για την ελληνική κλωστοϋφαντουργία).  

2. Η απουσία ρευστότητας, από τις Τράπεζες, προς τις επιχ/σεις του κλάδου μας, οι περισσότερες από τις οποίες είναι εξαγωγικές, δημιουργεί ασφυξία και αποτελεί βασική αιτία για την κάμψη της παραγωγής και των εξαγωγών του, ενώ το κόστος δανεισμού των είναι σχεδόν τριπλάσιο των ανταγωνιστριών ευρωπαϊκών χωρών.

Είναι αναγκαία, επίσης, η διευθέτηση των ¨προβληματικών¨ δανείων, με ευνοϊκούς όρους, των βιώσιμων κλωστοϋφαντουργικών επιχειρήσεων, προκειμένου να επαναλειτουργήσει ένας σημαντικός αριθμός εργοστασίων που σήμερα αργούν, λόγω «μη ρύθμισης οφειλών» προς τις τράπεζες. Οι αποφάσεις που θα ληφθούν πρέπει να είναι άμεσες.

3. Οι Καθυστερήσεις Πληρωμών στις εμπορικές συναλλαγές, οι οποίες σε πολλές περιπτώσεις φθάνουν και τους 6 μήνες, πλήττουν σοβαρά τη ρευστότητα  των μικρών και μεσαίων βιομηχανιών μας, επιβαρύνοντας σοβαρά το κόστος τους. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή με την οδηγία 2011/7/Ε.Ε. για την «καταπολέμηση των καθυστερήσεων πληρωμών στις εμπορικές συναλλαγές» ορίζει ότι τα τιμολόγια για εμπορικές πράξεις οφείλουν να εξοφλούνται εντός 60 ημερών, οι δε δημόσιες υπηρεσίες πρέπει να πληρώνουν τα αγαθά και τις υπηρεσίες που αγοράζουν, εντός 30 ημερών.

Η οδηγία αυτή δεν έχει ενσωματωθεί ακόμη, στην εθνική νομοθεσία, γεγονός που οδήγησε την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να καλέσει, τον περασμένο Φεβρουάριο, 4 κράτη, ανάμεσα στα οποία και την Ελλάδα, για άμεση συμμόρφωση.

Πιστεύοντας ότι, ιδιαίτερα σε εποχές ύφεσης και capital controls , οι καθυστερήσεις πληρωμών δυσχεραίνουν σημαντικά την επιβίωση πολλών κλωστοϋφαντουργιών, ο Σύνδεσμός μας έθεσε, και πρόσφατα, στους αρμόδιους Υπουργούς το θέμα αυτό, ζητώντας την άμεση ευθυγράμμιση του εθνικού δικαίου, με τη σχετική κοινοτική οδηγία.

4. Νέο Ασφαλιστικό Πλαίσιο (νόμος Κατρούγκαλου), με το οποίο προβλέπεται η υποχρεωτική ασφάλιση όλων των μελών των Διοικητικών Συμβουλίων των διαφόρων εταιρειών, είτε αυτά είναι μέτοχοι πάνω από το 3%, είτε όχι, ακόμη και αυτά που δεν αμείβονται, που έχουν συνταξιοδοτηθεί, ή είναι μη εκτελεστικά και συμμετέχουν στις διοικήσεις των εταιρειών, τιμής ένεκεν.

Η ρύθμιση αυτή δημιουργεί, οπωσδήποτε σοβαρά προβλήματα στην κατάρτιση των Δ.Σ. εταιρειών.

5. Διασφάλιση καλής ποιότητας Βάμβακος, που είναι το βασικό συγκριτικό πλεονέκτημα της ελληνικής κλωστοϋφαντουργίας, με στόχο τη δημιουργία πιστοποιημένου και τυποποιημένου βάμβακος με επιλογή βαμβακόσπορων και του τρόπου καλλιέργειας, όπου θα εντάσσεται η πλήρης απαγόρευση παραγωγής γενετικά τροποποιημένου βαμβακιού στη χώρα μας, με επιλογή των καλύτερων ποικιλιών, ομαδοποίηση, ομοειδών ποικιλιών κ.α).

6. Οι υψηλές ασφαλιστικές & εργοδοτικές εισφορές που φτάνουν μέχρι 50%,  είναι οι υψηλότερες όχι μόνο σε σχέση με τις λοιπές χώρες της Ε.Ε. και βασικές ανταγωνίστριες του κλάδου.

-Η άμεση εναρμόνιση του ύψους των εργοδοτικών εισφορών στο 21,5% που είναι ο μέσος όρος των χωρών της ΕΕ, θα επιφέρει ενίσχυση στην απασχόληση και θα εισρεύσουν περισσότερες εισφορές στους ασφαλιστικούς φορείς.

-Εναρμόνιση της εργατικής Νομοθεσίας για τις Βιομηχανίες συνεχούς λειτουργίας όλου του 24ωρου, 7 ημέρες την εβδομάδα, σε καθεστώς 6 βαρδιών από καθεστώς 4 βαρδιών που είναι σήμερα. Επισημαίνεται η μεγάλη επιβάρυνση στο εργασιακό κόστος από τις Κυριακές και τις αργίες που ανέρχεται στο 1,75 της καθημερινής εργασίας.

 7. Εργασιακός Νόμος

Μετά το τέλος του 3ου Μνημονίου (20-8-2018) και την επιστροφή της χώρας στην «εργασιακή κανονικότητα», όπως αποκαλείται, προβλέπεται, με την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης της δημοσιονομικής προσαρμογής, ότι θα πάψει να ισχύει η αναστολή των αρχών της επεκτασιμότητας των συλλογικών συμβάσεων εργασίας και της ευνοϊκότερης ρύθμισης.

Με τη ρύθμιση αυτή είναι πιθανόν να οδηγηθούμε στην επαναφορά της υπεροχής των κλαδικών, έναντι των επιχειρησιακών συμβάσεων, γεγονός που ενδέχεται να έχει δυσμενέστατες συνέπειες για μονάδες μας που θα αδυνατούν να διατηρήσουν τις θέσεις εργασίας τους.

Ο Σύνδεσμός μας αναζητεί μια λύση στο θέμα αυτό, η οποία, χωρίς να αγνοεί τα δικαιώματα των εργαζόμενων, δεν θα θέτει σε κίνδυνο τη λειτουργία βιώσιμων κλωστοϋφαντουργιών.

8. Η υψηλή άμεση & έμμεση φορολογία καθώς και άλλες φορολογικές επιβαρύνσεις & λοιποί ειδικοί υπέρ τρίτων φόροι δημιουργούν ένα ασταθές και αρνητικό φορολογικό περιβάλλον για περαιτέρω ανάπτυξη & επενδύσεις.

9. Το καθεστώς ενεργητικής τελειοποίησης που διέπει τις εισαγωγές πρώτων υλών επιβάλλει την χρήση τραπεζικών εγγυητικών που μειώνουν την πιστοληπτική ικανότητα των εταιρειών και περιορίζουν τα πραγματικά κέρδη, καταδικάζοντας με αυτό τον τρόπο τις λιγοστές βιομηχανίες που έχουν απομείνει στον τόπο μας.

10. Απουσία αυστηρών ποιοτικών προδιαγραφών για τις εισαγωγές κλωστοϋφαντουργιών προϊόντων από τρίτες χώρες όπως η Κίνα, Ινδία, Κορέα κ.ά., η οποία  οδηγεί σε μαρασμό την ελληνική παραγωγή.

11. Βιομηχανικά Πάρκα: Είναι επιτακτική ανάγκη να προχωρήσει η Πολιτεία στη δημιουργία Βιομηχανικών πάρκων και να γίνουν οι απαραίτητες  ενέργειες για υποδομές προκειμένου να εγκατασταθούν και να λειτουργήσουν οργανωμένα οι Βιομηχανίες μας, με τήρηση των κανόνων περιβαλλοντικής προστασίας και μεγάλη εξοικονόμηση πόρων.

12. Η γραφειοκρατία που υφίστανται οι ελληνικές επιχειρήσεις.

13. Αναπτυξιακός Νόμος:

-Τα κριτήρια επιλεξιμότητας έτσι όπως είναι στημένα, φέρνουν σε μειονεκτική θέση τα νηματουργεία έναντι των άλλων βιομηχανιών εκτός κλάδου, αποκλείοντάς τα στην ουσία, επειδή ο συντελεστής κερδοφορίας παίζει σημαντικό ρόλο στην βαθμολογία. Θα μπορούσε να διορθωθεί ο συντελεστής αυτός είτε με μικρότερο επηρεασμό στην βαθμολογία, είτε καθορίζοντας και κάποιον άλλο συντελεστή για τις εταιρίες του κλάδου.  Θα πρέπει να αναθεωρηθούν τα ευεργετήματα του νόμου προς τις επιχειρήσεις με περισσότερο έμφαση στις άμεσες χρηματοροές (ενέσεις ρευστότητας) και όχι στις φοροαπαλλαγές. Επισημαίνουμε την σημαντικότητα της αναδρομικότητας των μέτρων. 

-Επίσης, στο πλαίσιο του Αναπτυξιακού Νόμου, θα μπορούσε να προβλεφθεί ειδικό καθεστώς για την κλωστοϋφαντουργία με την άδεια της ΕΕ, όπως έκανε η Ισπανία το 2006, και Ιταλία, Πορτογαλία το 2007.

-Δυνατότητα ένταξης, στο νέο αναπτυξιακό νόμο και σε λοιπά ευρωπαϊκά προγράμματα, και των μεσαίων και μεγάλων βιομηχανιών με στόχο την ενεργειακή εξοικονόμηση, ποιοτική αναβάθμιση και εξωστρέφεια.

-Την αύξηση των κονδυλίων του Αναπτυξιακού Νόμου.

-Τα ίδια ακριβώς (κριτήρια επιλεξιμότητας ως ανωτέρω)  θα πρέπει να ισχύσουν και για τα Ερευνητικά Προγράμματα, τα οποία απαιτούν αυξημένο συντελεστή κερδοφορίας για τις επιχειρήσεις που συμμετέχουν.

-Όσον αφορά τα Ερευνητικά Προγράμματα θα μπορούσαμε να προτείνουμε για τον κλάδο: να γίνει εθνική προσπάθεια καθετοποιημένης παραγωγής brand προϊόντων (σπόρος-έτοιμο προϊόν, από το χωράφι στο ράφι) στο πλαίσιο συμμετοχής ελληνικών επιχειρήσεων και φορέων σε ερευνητικά προγράμματα, δηλ. Αλυσίδα Προστιθέμενης Αξίας.

Σε μια περίοδο που η χώρα μας έχει ανάγκη την αξιοποίηση των ελληνικών πόρων μέσω της παραγωγικής οικονομίας, της μεταποίησης και της εξωστρέφειας για την έξοδο της από την κρίση, πρέπει η Πολιτεία να αντιληφθεί τον κεντρικό ρόλο που μπορεί να παίξει ο μεταποιητικός κλάδος της κλωστοϋφαντουργίας με την υψηλή προστιθέμενη αξία που δημιουργεί σε ένα ελληνικό αγροτικό προϊόν, το βαμβάκι, συμβάλλοντας καταλυτικά τόσο στην ανάπτυξη, με την τόνωση της εγχώριας παραγωγής, όσο και στη μείωση της ανεργίας.

Το μεγάλο ζητούμενο για την Ελλάδα της κρίσης ήταν και παραμένει ένα εθνικό συλλογικό μεταρρυθμιστικό σχέδιο που θα μας οδηγήσει σε μια νέα παραγωγική και σύγχρονη οικονομία.

Προσβλέπουμε στην θετική παρέμβασή σας και την υιοθέτηση των θέσεων και προτάσεών μας, προκειμένου να μην εξαφανιστεί ο μεγάλος αυτός παραδοσιακός κλάδος της ελληνικής βιομηχανίας, αλλά η ελληνική κλωστοϋφαντουργία να αποτελέσει εκ νέου τον μοχλό ανάπτυξης για την οικονομία της χώρας.