Πράσινο φως για το γαλάζιο καύσιμο

Οι μεταφορές είναι τα πάντα. Στο σύγχρονο κόσμο μας συνηθίζουμε να ταξιδεύουμε όπου θελήσουμε –για δουλειά, διακοπές, επισκέψεις σε φίλους και συγγενείς. Επιπλέον, εκμεταλλευόμαστε τα προνόμια των διεθνών μετακινήσεων, που επιτρέπουν την πρόσβασή μας σε προϊόντα από όλο τον κόσμο και μας δίνουν τη δυνατότητα να εμπορευόμαστε τα αγαθά μας στις αγορές της υφηλίου.

Όμως η μεταφορά κοστίζει. Οικονομικά, οι περισσότεροι από εμάς πληρώνουμε ακριβά την ενέργεια που κινεί τα οχήματά μας. Υπάρχει όμως επιπλέον και ένα περιβαλλοντικό κόστος, καθώς τα περισσότερα οχήματα λειτουργούν με ορυκτά καύσιμα με υψηλές εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα, μολύνοντας τον αέρα μας και προσβάλλοντας το κλίμα. Σύμφωνα με ποικίλες αναλύσεις, η παγκόσμια οικονομία χάνει τρισεκατομμύρια δολάρια κάθε χρόνο, πληρώνοντας το τίμημα της περιβαλλοντικής μόλυνσης. Και οι περισσότερες εκπομπές είναι αποτέλεσμα των μεταφορών. Όταν σχεδιάζουμε την αγορά ενός καινούργιου αυτοκινήτου, λαμβάνουμε πάντα υπόψη μας τα ακόλουθα κριτήρια: σχεδιασμό, δύναμη, και αποδοτικότητα. Σήμερα, όπως και στον προηγούμενο αιώνα, οι καταναλωτές συνήθως επέλεγαν μεταξύ δύο τύπων παραδοσιακών κινητήρων: βενζίνης ή ντίζελ. Στην Ευρώπη, η τροφοδοσία αυτών των αυτοκινήτων έχει γίνει ένα ολοένα αυξανόμενο βάρος για την τσέπη των καταναλωτών.

Κατά συνέπεια, η βιομηχανία των μεταφορών είναι αντιμέτωπη με δύο μείζονες προκλήσεις: να βρει μια οικονομική λύση και να μειώσει τον ζημιογόνο αντίκτυπο στο περιβάλλον. Και η απάντηση είναι ήδη εδώ –το φυσικό αέριο είναι αυτό που λύνει το γρίφο.

Τις περασμένες δεκαετίες, οι επενδύσεις στην έρευνα, την ανάπτυξη και την καινοτομία απέδωσαν, βελτιώνοντας το σχέδιο, την ταχύτητα και την ασφάλεια των οχημάτων. Η επίτευξη, ωστόσο, μιας πιο «πράσινης» και φθηνότερης κίνησης έχει αποδειχθεί μια μεγαλύτερη πρόκληση μέχρι στιγμής. Παρότι θεωρητικά φαίνονται εξαιρετικές λύσεις, ανακαλύψεις όπως αυτές των ηλεκτρικών αυτοκινήτων ή των οχημάτων υδρογόνου αντιμετωπίζουν ακόμα εμπόδια σχετικά με την τεχνολογική τους ωριμότητα ή την οικονομική τους βιωσιμότητα.

Παρ’ όλα αυτά, η λύση είναι πιο κοντά από όσο κανείς φαντάζεται: η χρήση φυσικού αερίου ως καυσίμου, αντί των παραδοσιακών τύπων, όχι μόνο είναι φιλικό προς το περιβάλλον, αλλά ταιριάζει ιδανικά στον προϋπολογισμό των καταναλωτών. Η μέση λιανική τιμή φυσικού αερίου στις χώρες της ΕΕ είναι 40% με 60% χαμηλότερη από εκείνη της βενζίνης ή του ντίζελ, κάτι που μεταφράζεται σε σημαντική εξοικονόμηση κόστους καυσίμων. Με καύσιμο αξίας €10, ένα αεριοκίνητο όχημα μπορεί να διανύσει περίπου 220 χλμ, σε σύγκριση με 164 χλμ ενός πετρελαιοκίνητου, και μόνο τα 103 χλμ ενός βενζινοκίνητου. Μόνο στην Ευρώπη, €58-€67 δισ. μπορούν να εξοικονομηθούν μέχρι το 2030, αν χρησιμοποιηθεί περισσότερο αέριο στις μεταφορές –σε αντιδιαστολή με ένα business-as-usual σενάριο που κυρίως ευνοεί φορτηγά και πλοία.

Επιπλέον, το αέριο είναι κατά πολύ πιο «πράσινο»! Συγκρινόμενο με το πετρέλαιο ή τη βενζίνη, μειώνει τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα κατά 25%, χωρίς να παράγει αιθάλη ή να προκαλεί θέματα σωματιδίων, βελτιώνοντας σημαντικά την ποιότητα του αέρα και ελαχιστοποιώντας την επίπτωση στο αναπνευστικό μας σύστημα. Στην πραγματικότητα, η αύξηση του μεριδίου του φυσικού αερίου στο ενεργειακό μείγμα της ΕΕ μόνο κατά 1% θα μείωνε τις εκπομπές κατά 3%. Χάρη στο φυσικό αέριο, οι οικονομικές μεταφορές χαμηλών ρύπων δεν είναι πια κάτι που ανήκει στα οράματα του μέλλοντος!

Αυτό το μείγμα «αρετών» έχει ήδη επιτρέψει στο φυσικό αέριο να καταλάβει ένα σημαντικό μερίδιο της αγοράς καυσίμων κατά την τελευταία δεκαετία. Σε άλλα μέρη του κόσμου, το συμπιεσμένο φυσικό αέριο (CNG) χρησιμοποιείται ήδη ευρέως, ενώ στην Ευρώπη, οι λύσεις αερίου για τις μεταφορές, συμπεριλαμβανομένων των LPG και LNG, αναπτύσσονται γοργά. Η καταγεγραμμένη χρήση αερίου στις μεταφορές έχει ήδη αυξηθεί κατά 220% μεταξύ 2008 και 2012 παγκοσμίως, από 13,6 bcm σε 30.1 bcm. Μόνο στην Ευρώπη, οι προγνώσεις θέλουν αυτό τον τομέα της αγοράς να εκπροσωπεί όχι λιγότερα από 40 bcm επιπλέον φυσικού αερίου έως το 2030.

Αυτή τη στιγμή, πάνω από 20 εκατομμύρια αεριοκίνητα οχήματα (NGVs) είναι καταγεγραμμένα παγκοσμίως, με την προοπτική να αυξηθούν σε 50 εκατομμύρια μέχρι το 2020. Σήμερα, μόνο Η Ευρώπη μετρά 1,4 εκατομμύρια NGVs, εξ αυτών τα 823.000 στην Ιταλία, 170.000 στην Ουκρανία, 97.000 στη Γερμανία, 90.000 στη Ρωσία, 62.000 στη Βουλγαρία και 44.000 στη Σουηδία.

Υπολείπεται επομένως πολύς δρόμος, και απαιτούνται συνεχείς επενδύσεις σε τεχνολογία και υποδομές. Σε αντίθεση με λύσεις που απέχουν από την πραγματικότητα της αγοράς, το φυσικό αέριο είναι έτοιμο προς χρήση και χρειάζεται απλώς μια μικρή ώθηση για να εξαπλωθεί προς όφελος όλων. Παρ’ όλα αυτά, πιστεύουμε ότι πρέπει να γίνουν πολλά ακόμα.

Για την αντιμετώπιση της πρόκλησης για την προώθηση της χρήσης του φυσικού αερίου στις μεταφορές, οι πάροχοι αερίου, οι κατασκευαστές αυτοκινήτων και οι εκάστοτε εθνικές αρχές πρέπει να δουλέψουν μαζί για να υποστηρίξουν το «Γαλάζιο Καύσιμο» για την «πράσινη» μετακίνηση. Πρέπει να δουλέψουμε μαζί για να εξασφαλίσουμε πως ένας μεγάλος αριθμός ευρωπαϊκών πόλεων θα ανάψουν το «πράσινο φως» τους για το «Γαλάζιο Καύσιμο».

* Eugene Pronin, Senior Specialist, Gazprom Export; Chairman, WOC 5, International Gas Union

(capital.gr, 7/11/2014)