Ποιους περιορισμούς θέτει το νέο χωροταξικό για τα θαλάσσια αιολικά

Τους κανόνες για τη χωροθέτηση των αιολικών εγκαταστάσεων στον θαλάσσιο χώρο θέτει το νέο ειδικό χωροταξικό πλαίσιο.

Συγκεκριμένα, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα εξής ειδικά κριτήρια:

Επιτρέπεται η χωροθέτηση αιολικών εγκαταστάσεων σε όλες τις θαλάσσιες περιοχές της χώρας που διαθέτουν προϋποθέσεις αιολικής εκμεταλλευσιμότητας, εφόσον αυτές δεν εντάσσονται σε ιδιαίτερο θεσμικό καθεστώς ρητής απαγόρευσης της εγκατάστασης ή/και δεν αποτελούν ζώνες αποκλεισμού.

Ως ζώνες αποκλεισμού ορίζονται οι ακόλουθες:

1) Θεσμοθετημένα θαλάσσια και υποθαλάσσια πάρκα.

2) Περιοχές με ενάλιες αρχαιότητες ή προστατευόμενα ναυάγια.

3) Περιοχές Ανάπτυξης Υδατοκαλλιεργειών (ΠΑΥ) του σχετικού Ειδικού Πλαισίου. Κατ’ εξαίρεση επιτρέπεται η εγκατάσταση ανεμογεννητριών εντός Περιοχών Οργανωμένης Ανάπτυξης Υδατοκαλλιεργειών (ΠΟΑΥ), με συγκατάθεση του φορέα εκμετάλλευσης.

4) Κλειστοί κόλποι με εύρος μικρότερο των 1.500 μέτρων.

5) Γραμμές επιβατικής ναυσιπλοΐας.

6) Καταδυτικά πάρκα.

7) Περιοχές αγκυροβολίας.

8) Πεδία βολών και στρατιωτικών ασκήσεων, και οι απαγορευμένες περιοχές για λόγους Εθνική ασφάλειας.

9) Υποθαλάσσια ηλεκτρικά καλώδια, δίκτυα τηλεπικοινωνιών, αγωγοί (φυσικού αερίου, άλλων αγωγών κλπ.), όταν συμπίπτουν κατά θέσιν με θέσεις ανάπτυξης ανεμογεννητριών.
 
Σε κάθε περίπτωση πρέπει να εξασφαλίζεται η επαρκής διασύνδεση και η μεταφορά της παραγόμενης ηλεκτρικής ενέργειας είτε με το σύστημα της ηπειρωτικής χώρας είτε με το δίκτυο των μη διασυνδεδεμένων νησιών.