Ο βασικός σχεδιασμός του ΔΕΣΦΑ για την ωρίμανση του APOLLO CO2 – Σε δημόσια διαβούλευση το νομοσχέδιο για το CCS – Τι απασχόλησε την αρχική "κλειστή" συζήτηση

Τα επόμενα βήματα για την ωρίμανση του έργου «APOLLOCO2» εξετάζει η Διοίκηση του ΔΕΣΦΑ με την «πρώτη γραμμή» να περιλαμβάνει τις περιβαλλοντικές και μηχανολογικές αδειοδοτήσεις με προοπτική λήψης FiD τέλος του 2026 με αρχές του 2027.

Ειδικότερα, το έργο, όπως υπογραμμίζουν αρμόδιες πηγές, έχει αποκτήσει πλέον νέο «αέρα» μετά την έγκριση της χρηματοδότησης από το Ταμείο Καινοτομίας ύψους 169 εκατ. ευρώ όταν ο συνολικός προϋπολογισμός του έργου ανέρχεται περί τα 550 εκατ. ευρώ.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η συμπερίληψη του έργου στα «επιλέξιμα» έργα του Ταμείου Ανάκαμψης «ανοίγει» τον δρόμο για διαπραγματεύσεις με την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων προκειμένου να συνδράμει και αυτή με την σειρά της στην χρηματοδότηση του έργου. Η εν λόγω σύνδεση προκύπτει από το γεγονός ότι η EIB παρακολουθεί στενά τα έργα του Ταμείου Ανάκαμψης, γεγονός που σχεδιάζει να αξιοποιήσει η διοίκηση του Διαχειριστή προκειμένου να εξετάσει τις πιθανότητες λήψης πρόσθετης χρηματοδότησης.

Η «εξίσωση» της χρηματοδότησης περιλαμβάνει και ίδια κεφάλαια προς συμπλήρωση των απαραίτητων πόρων για την υλοποίηση του έργου. Αν και ακόμη οι σχετικές συζητήσεις και πολύ περισσότερο το πλάνο ανάπτυξης του έργου βρίσκονται σε αρχικό στάδιο, εντούτοις, η Διοίκηση του ΔΕΣΦΑ αναγνωρίζει ότι μια βιώσιμη πορεία θα πρέπει να προσανατολίζεται σε ανταγωνιστικό κόστος CCS, πράγμα που με την σειρά του συνεπάγεται, όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν αρμόδιες πηγές, «scale efficiency», δηλαδή την δυνατότητα να λειτουργεί η εν λόγω εφοδιαστική αλυσίδα τόσο στο σύνολό της όσο στο κομμάτι της υγροποίησης για την μεταφορά (βλέπε νέα μονάδα στη Ρεβυθούσα) με ανταγωνιστικούς όρους για τους συμμετέχοντες στην αγορά.

Υπό αυτό το πρίσμα, το πρώτο βασικό συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι η υλοποίηση του APOLLOCO2 βρίσκεται σε άμεση συνάφεια με τα υπόλοιπα τμήματα της εφοδιαστικής αλυσίδας δέσμευσης και αποθήκευσης διοξειδίου του άνθρακα, δηλαδή τους emitters που κατασκευάζουν μονάδες δέσμευσης CO2 ή τις υποδομές αποθήκευσης όπως την Energean και τo project «Prinos CO2» που ανάλογα «σκεπτόμενοι» και οι ίδιοι, θέλουν να δουν να προχωράει το συνολικότερο εγχείρημα για να προχωρήσουν στην λήψη της τελικής επενδυτικής απόφασης.

Σε διαβούλευση το νομοσχέδιο

Το τοπίο αναμένεται να διαλευκάνει σημαντικά η νομοθέτηση του θεσμικού πλαισίου που θα διέπει την λειτουργία του CCS, με το ΥΠΕΝ να προχωρά αργά εχθές το βράδυ στην δημοσίευση του νομοσχεδίου προκειμένου να ακολουθήσει δημόσια διαβούλευση μέχρι τις 19 Νοεμβρίου.

Υπενθυμίζεται ότι τα «καυτά» θέματα που είχαν ήδη συγκεντρώσει τις περισσότερες παρατηρήσεις της αγοράς κατά την κλειστή διαβούλευση που προηγήθηκε και αποτυπώθηκε και σε συνάντηση προ 15 ημερών με την πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΝ, αφορούν την κατανομή της διαθέσιμης δυναμικότητας στην αποθήκη του Πρίνου, τις αμοιβές και την ενδεδειγμένη ταρίφα, καθώς και πως θα καλυφθεί νομικά το σύνολο της εφοδιαστικής αλυσίδας καθώς και τα τέλη δικτύου.

Σε κάθε περίπτωση, όπως επισημαίνουν αρμόδιες πηγές της αγοράς με γνώση του θέματος, η νομοθετική διαδικασία δεν τελειώνει στην νομοθέτηση του θεσμικού πλαισίου καθώς θα πρέπει να ακολουθήσουν κι άλλα βήματα που θα καλύπτουν το σύνολο των δραστηριοτήτων του κλάδου, όταν, επί παραδείγματι, σήμερα δεν υπάρχουν καν προδιαγραφές για την κατασκευή ενός τερματικού υγροποίησης διοξειδίου του άνθρακα, όπως η επένδυση που σχεδιάζει ο ΔΕΣΦΑ.

Κατά συνέπεια, η ρυθμιστική διαδικασία έχει συνέχεια, με πηγές της αγοράς να υπογραμμίζουν την ανάγκη να «τρέξει» ταχύτερα του πρώτου βήματος με το νομοσχέδιο που έφτασε, κατόπιν πολλαπλών αναβολών, να τεθεί σε δημόσια διαβούλευση στο «παρά πέντε» και με γνώση στην πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΝ ότι καταληκτική ημερομηνία για την νομοθέτηση είναι το τέλος του 2025.

Ως γνωστόν, η μονάδα υγροποίησης CO2 που θα κατασκευαστεί στο πλαίσιο του APOLLOCO2 σχεδιάζεται στη Ρεβυθούσα σε μια προσπάθεια, όπως αναφέρουν αρμόδιες πηγές, να αξιοποιηθεί η αλυσίδα αξίας και η "συμπεριφορά" του LNG (βαθμοί ψύξης) προκειμένου να εξυπηρετηθούν διαδικασίες επεξεργασίας που διαφορετικά για να γίνουν θα απαιτούσαν μεγάλες ποσότητες ηλεκτρικής ενέργειας, αντιστρέφοντας επί τα χείρω το συνολικό ενεργειακό αποτύπωμα. 

Υπό το πρίσμα, η Ρεβυθούσα διαθέτει ένα σημαντικό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα που μπορεί να επιτρέψει στον ΔΕΣΦΑ να δημιουργήσει μια ανταγωνιστική και συνάμα φιλική προς το περιβάλλον μονάδα υγροποίησης CO2.