Ο αγωγός αερίου

O χάρτης ήταν πολύ ωραίος. Ο Τζώνης χάζευε με πρόδηλο ενδιαφέρον τη σκούρα γραμμή που διαπερνούσε την Τουρκία, τη Βόρεια Ελλάδα, την Αλβανία, την Αδριατική και κατέληγε στην Ιταλία. Ο Κατάλευκος από πίσω του κοίταζε κι αυτός:

-«Οταν βλέπω τόσο μεγάλα έργα, αρχηγέ, με πιάνει δέος. Πρέπει να είναι υπέροχο πράγμα να σχεδιάζεις παρεμβάσεις τέτοιας κλίμακας».

-«Είναι έργα που αλλάζουν τη ροή του κόσμου μας, Τζώνη. Αυτός ο ΤΑΠ θ’ αλλάξει όλο το ενεργειακό τοπίο στα Βαλκάνια και στη Νότια Ευρώπη. Μεγάλη ιστορία».

-«Ο ΤΑΝΑΠ μαζί με τον ΤΑΠ, αρχηγέ. ΤΑΝΑΠ λέγεται ο αγωγός από το Αζερμπαϊτζάν έως την Τουρκία και ΤΑΠ η συνέχειά του στο έδαφός μας και στο αλβανικό μέχρι την Ιταλία».

-«Τι ΤΑΠ, τι ΤΑΝΑΠ. Κοίτα, μια μεγάλη σωλήνα που θα μεταφέρει γκάζι είναι στην πραγματικότητα, αλλά αλλάζει τα πάντα. Αμερικάνικος είναι βέβαια, οι Ρώσοι δεν τον θέλουν καθόλου, αλλά εμάς μας εξυπηρετεί».

-«Γιατί δεν τον θέλουν οι Ρώσοι;».

-«Διότι μειώνει την εξάρτηση της Ευρώπης από τη Ρωσία. Αυτήν τη στιγμή, η Ευρώπη έχει τη βιομηχανία κι ένα υψηλό επίπεδο ζωής, αλλά οι Ρώσοι έχουν σχεδόν το μονοπώλιο της ενέργειας. Ετσι και κλείσουν οι Ρώσοι τη στρόφιγγα, η Ευρώπη θα πάψει να παράγει, θα πάψει να φωτίζεται και θα παγώσει. Λίγο είναι;».

-«Καθόλου, αρχηγέ. Οπότε;».

-«Οπότε οι Αμερικανοί, που θεωρούν την Ευρώπη δική τους ζώνη, προσπαθούν να μειώσουν την εξάρτησή της από τον Πούτιν. Βάλανε πόδι στους Αζέρους που έχουν φυσικό αέριο και φτιάχνουν τον νότιο αγωγό που περνά από δικά τους εδάφη. Τουρκία, Ελλάδα, Αλβανία, Ιταλία. Είναι πελώρια γεωστρατηγικά παιχνίδια, Τζώνη».

-«Εμένα μ’ αρέσει να τ’ ακούω, αρχηγέ. Εχουν μια μεγαλοπρέπεια αυτά τα σχέδια. Και πολλά λεφτά, βέβαια...».

-«Μη νομίζεις, Τζώνη. Μεγαλύτερη είναι η στρατηγική τους αξία από το χρήμα που κοστίζουν ή φέρνουν. Ξέρεις πόσος είναι ο προϋπολογισμός όλου του έργου, από το Αζερμπαϊτζάν έως την Ιταλία; Δέκα δισεκατομμύρια ευρώ. Σαν τη δόση που θα πάρει τώρα η Ελλάδα μετά την αξιολόγηση».

-«Σοβαρά; Τόσο λίγα;».

-«Ανάποδα τα υπολογίζεις, νεαρέ μου. Δεν είναι λίγα τα λεφτά του αγωγού, είναι πολλά αυτά που δανειζόμαστε εμείς».

-«Σωστό κι αυτό, αρχηγέ. Τουλάχιστον, από ’κεί που θα περάσει η σωλήνα, θα δίνει δωρεάν αέριο στα ανθρωπάκια να ζεσταίνονται; Στα χωριά, στις πολιτειούλες».

-«Δεν τον έφτιαξαν τον αγωγό για να κάνουν ελεημοσύνες, Τζώνη. Επιχείρηση είναι. Δουλειές θα δώσει για να μπορούν οι άνθρωποι να αγοράζουν και το αέριό τους και όλα τα υπόλοιπα που χρειάζονται. Ετσι δουλεύει η οικονομία».

-«Εντάξει, λοιπόν. Και σε ποιον θα χρωστάνε τη δουλειά τους αυτοί που θα προσληφθούν, αρχηγέ; Στον Τσίπρα ή στον Σαμαρά που το ξεκίνησε;».

-«Και στους δύο».

-«Οπότε έπρεπε να ’ναι και οι δύο στα εγκαίνιά του, όχι μόνο ο Αλέξης».

-«Επρεπε, νεαρέ, έπρεπε...».

Η ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ
Οποιος είναι έξω απ’ τον χορό

«Οσοι δεν έχετε συμμετάσχει στη διαπραγμάτευση με τους δανειστές, δεν ξέρετε τις μεγάλες δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε». Η ρήση ανήκει στον Ευκλείδη Τσακαλώτο, ο οποίος την πέταξε (ως παράπονο ή προϊόν αγανάκτησης) στους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι ασκούσαν κριτική στη διαπραγματευτική του τακτική, κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης της Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Η φράση είναι συνώνυμη με το «όποιος είναι έξω απ’ τον χορό, πολλά τραγούδια ξέρει».

Τώρα που ο Ευκλείδης μπήκε στον χορό των αναστενάρηδων και πηγαινοέρχεται πάνω στα αναμμένα κάρβουνα προσπαθώντας να μην κάψει τις πατούσες του, δικαιολογημένα εξανίσταται έναντι εκείνων, που, στρογγυλοκαθισμένοι στις εξέδρες γύρω από την καρβουνιέρα, ασκούν αφ’ υψηλού κριτική για την αριστεροσύνη κάθε πιρουέτας του. Πλην ας θυμάται ο υπουργός ότι κι αυτός παλιότερα ευδοκίμως υπηρέτησε τη θητεία του στη γαλαρία της ίδιας εξέδρας, κραυγάζοντας σ’ εκείνους που τότε πάλευαν με τις φωτιές. Το λοιπόν, να τον κατανοήσω μπορώ, αλλά να τον συμπονέσω δυσκολεύομαι.

* του Δ. Καμπουράκη

(Έθνος)