Ντίξον (WindEurope): Μείζον θέμα πλέον η ασφάλεια και κυβερνοασφάλεια των ανεμογεννητριών στην Ευρώπη

Με ταχύτατο ρυθμό «τρέχει» η τεχνολογία των ανεμογεννητριών, γεγονός που δημιουργεί ευκαιρίες, αλλά και κινδύνους, ενώ πρόκληση αποτελεί η διαρκής αύξηση του μεγέθους τους, όπως προέκυψε από την τοποθέτηση του Τζάιλς Ντίξον σε συνέδριο του Economist, επικεφαλής της WindEurope.

«Οι πιο πρόσφατες μεγάλες off-shore ανεμογεννήτριες είναι της τάξης των 15 ΜW (μεγαβάτ) και οι on-shore πάνω από 7 MW. Αναρωτιόμαστε αν φτάσαμε τελικά στο σημείο που θα μειωθούν οι αποδόσεις ή και θα γίνουν αρνητικές, αν έχουμε ολοένα μεγαλύτερες ανεμογεννήτριες. Η φυσική προσπάθεια που απαιτείται για την εγκατάστασή τους είναι ήδη τεράστια. Αυτές οι λεπίδες έχουν μήκος πάνω από 100 μέτρα η καθεμία και αν τις κάνεις ακόμη μεγαλύτερες θα χρειάζεσαι πολύ ήρεμες θάλασσες και πολύ συγκεκριμένες συνθήκες ανέμου για να μπορέσεις να τις ποντίσεις» εξήγησε ο κ.Ντίξον.

Αναφέρθηκε επίσης στα πλωτά ενεργειακά πάρκα, που δημουργούνται και στην Ελλάδα, επισημαίνοντας ότι στην Ευρώπη υπάρχουν ήδη πέντε σε λειτουργία, συν δύο υπό κατασκευή και άλλα τέσσερα που έχουν συμβολαιοποιηθεί, εκ των οποίων ένα στο Ηνωμένο Βασίλειο: «ελπίζουμε ότι θα έχει εγκατασταθεί 1 γίγαβατ πλωτής τεχνολογίας ώς το 2030» εκτίμησε. Για τα οnshore αιολικά πάρκα σημείωσε ότι ολοένα περισσότερο λαμβάνουν υβριδική μορφή, αφού συνδυάζονται με φωτοβολταϊκά και μπαταρίες όπου υπάρχει η δυνατότητα. Υπενθύμισε ωστόσο ότι οι σπάνιες γαίες που απαιτούνται για την ανάπτυξη του κλάδου έχουν δημιουργήσει μεγάλη εξάρτηση από την Κίνα, πχ, για μόνιμους μαγνήτες. «Με στήριξη από την ΕΕ  έχουμε αρχίσει να αντιμετωπίζουμε αυτές τις προκλήσεις και το πρώτο τέτοιο εργοστάσιο (σ.σ. μόνιμων μαγνητών) στην Ευρώπη άνοιξε ήδη στην Εσθονία» είπε. 

Συμπλήρωσε ότι μια σύγχρονη ανεμογεννήτρια φέρει πάνω από 300 αισθητήρες, που δίνουν πληροφορίες για τα επιμέρους εξαρτήματά της, ώστε να λαμβάνονται έξυπνες αποφάσεις για τη λειτουργία και τη συντήρησή της. Ωστόσο, αυτό αποτελεί δίκοπο μαχαίρι, καθώς «όσοι εγκαθιστούν τους σένσορες δεν έχουν μόνο πολλά δεδομένα στα χέρια τους, αλλά και τη δύναμη να ελέγξουν τη λειτουργία των ανεμογεννητριών. Άρα πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί ως προς το από πού προέρχεται ο εξοπλισμός που προμηθευόμαστε». Πέρα από τις κυβερνοαπειλές, υπάρχουν και οι φυσικές απειλές.

Για παράδειγμα, είπε, Ρώσοι χτυπούν υποθαλάσσια καλώδια ανεμογεννητριών  πάρκων στη Βαλτική και τη Βόρεια Θάλασσα. «Αλλά και εδώ βοηθάει η τεχνολογία, καθώς στα καλώδια βάζουμε πλέον συστήματα "distributed acoustic sensing", τα οποία ουσιαστικά τους δίνουν "αυτιά" για να αφουγκράζονται όταν πλησιάζει ένα ρωσικό πλοίο που τα απειλεί» είπε και αναφέρθηκε και στην εκτεταμένη παραπληροφόρηση γύρω από τις ανεμογεννήτριες, ως προς τις υποτιθέμενες επιπτώσεις τους στο περιβάλλον.