Νέα τρύπα στον ΕΛΑΠΕ φοβάται η αγορά των ΑΠΕ – Ο ΔΑΠΕΕΠ μαζί με την είσπραξη του ΕΤΜΕΑΡ «φορτώνεται» και όλες τις επισφάλειες

Κινδύνους και επιβαρύνσεις διαβλέπουν οι φορείς των ΑΠΕ στις διατάξεις που περιλαμβάνονται στο νομοσχέδιο του ΥΠΕΝ που συζητείται σήμερα στην ολομέλεια της Βουλής.

Όπως χαρακτηριστικά σημειώνουν στελέχη της αγοράς των ΑΠΕ με τα οποία συνομίλησε το energypress, «η μία διάταξη για τις ΑΠΕ είναι χειρότερη από την άλλη».

Οι αντιδράσεις δεν αφορούν στο ζήτημα της κατάργησης της ΠΧΕΦΕΛ, που είχε «προεξοφληθεί», αλλά κυρίως στις άλλες διατάξεις – ακόμα και σε περιπτώσεις που η αρχική πρόθεση μοιάζει να ήταν θετική.  

Φόβος για νέα κανόνια στην αγορά

Μια τέτοια περίπτωση, για παράδειγμα, αφορά τις παρ. 1 και 5 του άρθρου 4. Θεωρητικά, όπως επισημαίνουν οι συνομιλητές μας, με τις συγκεκριμένες διατάξεις γίνεται προσπάθεια να ενσωματωθεί στο θεσμικό πλαίσιο μια σωστή πρόταση που είχε από καιρό κατατεθεί. Η πρόταση αυτή προέβλεπε την καταβολή του ΕΤΜΕΑΡ από τους Εκπροσώπους Φορτίου απευθείας στον  (τότε ΛΑΓΗΕ, νυν) ΔΑΠΕΕΠ, χωρίς τη διαμεσολάβηση του ΑΔΜΗΕ.

Αν όμως δει κάποιος προσεκτικά τις προταθείσες στο νομοσχέδιο διατάξεις, θα διαπιστώσει ότι δεν προβλέπεται, σε αυτή τουλάχιστον τη φάση, καμία εξασφάλιση προς τον ΔΑΠΕΕΠ ότι θα εισπράττει αυτά τα ποσά, αφού με την παρ. 10 του ίδιου ο καθορισμός των εξασφαλίσεων παραπέμπεται για το μέλλον. Συγκεκριμένα πρέπει να βγεί Υπουργική Απόφαση και ακολούθως να εισηγηθεί ο ΔΑΠΕΕΠ και να αποφασίσει μεθοδολογία η ΡΑΕ, χωρίς για όλα αυτά να υπάρχει δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα. Δηλαδή... στις Ελληνικές καλένδες. Όπως χαρακτηριστικά επισημαίνουν κύκλοι της αγοράς, «αν κάποιος Εκπρόσωπος Φορτίου δεν καταβάλει τις υποχρεώσεις του στον ΔΑΠΕΕΠ, ο τελευταίος δεν έχει κανένα τρόπο να του επιβάλει ποινή άμεσα. Ο δρόμος για νέα κανόνια στην αγορά έχει στρωθεί και είναι ορθάνοιχτος», συμπληρώνοντας με έμφαση ότι «θα είμαστε τυχεροί αν δεν συμβούν».

Απαλλαγή του ΑΔΜΗΕ από την υποχρέωση εξόφλησης οφειλών στον ΔΑΠΕΕΠ

Το ζήτημα, όμως, αποκτά και περαιτέρω προεκτάσεις, αφού στην ίδια βάση, που από στελέχη της αγοράς των ΑΠΕ ερμηνεύεται ως «άκαιρη και επιπόλαια μεταφορά πόρων από τον ΑΔΜΗΕ στον ΔΑΠΕΕΠ», οι διατάξεις του νομοσχεδίου δίνουν την ευκαιρία στον ΑΔΜΗΕ να απαλλαγεί από άλλες υποχρεώσεις του.

Σύμφωνα με τους συνομιλητές μας, αυτό το περιεχόμενο έχουν οι παρ. 6 και 7 του ίδιου άρθρου, με τις οποίες «απαλλάσσεται ο ΑΔΜΗΕ, δηλαδή μια επιχείρηση με ιδιωτικά κεφάλαια, από όποια ευθύνη έχει από τη διαχείριση και τις ενέργειες που ο ίδιος έκανε έως σήμερα, και μάλιστα η ευθύνη αυτή για τις πράξεις του ΑΔΜΗΕ «θα βαραίνει πλέον τον ΔΑΠΕΕΠ, δηλαδή μια δημόσια επιχείρηση»!

Με την ίδια διάταξη, καταργούνται οι διεκδικήσεις που έχει ο ΔΑΠΕΕΠ από τον ΑΔΜΗΕ για την καταβολή ποσών που αφορούν καθυστερήσεις στην εξόφληση οφειλών. Όπως υπενθυμίζουν στελέχη της αγοράς των ΑΠΕ, «ο ΔΑΠΕΕΠ έχει κινήσει δίκη εναντίον του ΑΔΜΗΕ για την είσπραξη αυτών των οφειλών. Η διάταξη καταργεί τη δίκη αυτή, αφού κάνει τον ΔΑΠΕΕΠ να στρέφεται πλέον ενάντια στον εαυτό του»!

Επιπλέον, τις παλιές επισφάλειες τις «φορτώνεται» ο ΔΑΠΕΕΠ χωρίς στην πραγματικότητα να γνωρίζει ποιες είναι και πότε θα «σκάσουν» και θα δημιουργήσουν μια νέα τρύπα ελλείμματος στον ΕΛΑΠΕ. Τέτοιες επισφάλειες είναι για παράδειγμα οι τόκοι υπερημερίας που πιθανόν επιδικαστούν σε παραγωγούς λόγω των καθυστερήσεων στις πληρωμές.

Οι επενδυτές πληρώνουν την ολιγωρία του κρατικού μηχανισμού 

Μια επιπλέον χαρακτηριστική περίπτωση που εγείρει αντιδράσεις, αφορά το άρθρο 8 του νομοσχεδίου, το οποίο προβλέπει τη συνέχιση του τέλους διατήρησης αδειών παραγωγής. Όπως μας εξηγούν οι συνομιλητές μας, «εξαιτίας του τέλους αυτού, που εισήγαγε η προηγούμενη κυβέρνηση, πολλές άδειες παραγωγής έχουν ήδη ακυρωθεί. Και ενώ όλοι ανέμεναν ότι το παράλογο αυτό τέλος θα καταργηθεί, αφού έχει υπηρετήσει το σκοπό του και έχει οδηγήσει σε ακύρωση πολλά έργα, όχι μόνο διατηρείται, αλλά καλούνται οι επενδυτές να πληρώσουν δια μιας το τριπλάσιο τέλος»!!!

Σε οργισμένο ύφος, μάλιστα, στελέχη της αγοράς των ΑΠΕ τονίζουν ότι «το άρθρο αυτό αποτελεί την απόδειξη της διαχρονικής ανικανότητας του κράτους! Και αυτό αφορά όλα τα κόμματα και όλες τις κυβερνήσεις. Το κράτος αδυνατεί να διαμορφώσει μια αποτελεσματική διαδικασία αδειοδότησης. Επενδυτικά σχέδια λιμνάζουν, χωρίς απάντηση – θετική ή αρνητική. Οι υποψήφιοι επενδυτές βασανίζονται από το κράτος. Και όμως το κράτος τους επιβάλει κεφαλικό φόρο λόγω των καθυστερήσεων που το ίδιο προκαλεί».

Με δυο λόγια, όπως μας εξηγούν οι συνομιλητές μας, η κατάσταση διαμορφώνεται ως εξής: όσο το κράτος καθυστερεί, στη θετική ή αρνητική του απάντηση, τόσο περισσότερο πληρώνουν οι επενδυτές.