Μα ούτε κι εσύ Χρύσανθε;

Τα μεγάλα προβλήματα - αν όχι τα αδιέξοδα - που έχει μπροστά της η ελληνική οικονομία, δεν δημιουργήθηκαν βεβαίως από το διάγγελμα Κεδίκογλου για κλείσιμο της ΕΡΤ. Δεν υπάρχει ωστόσο καμία αμφιβολία ότι το πολιτικό θρίλερ που ξεκίνησε το απόγευμα της περασμένης Τρίτης πολλαπλασιάζει τις νάρκες που έχει να αντιμετωπίσει το οικονομικό επιτελείο προκειμένου να αποφύγει το «ατύχημα» και την «έκρηξη».

Ανεξάρτητα από το γεγονός ότι είχαν πυκνώσει οι δυσλειτουργίες και οι δεύτερες σκέψεις στην τρισυπόστατη κυβερνητική συνεργασία, και συνεπώς κάποια στιγμή θα έβγαιναν στην επιφάνεια οι διαφορετικές κομματικές «ατζέντες», δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η απόφαση Σαμαρά να κατεβάσει το σήμα της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης θα διδάσκεται ως μια τυπική περίπτωση αυτοκαταστροφικής επιλογής. Όχι μόνον διότι εγκλώβισε τις δυνάμεις της συγκυβέρνησης, αλλά και διότι αναπλαισίωσε, με τρόπο επιζήμιο για τον πρωθυπουργό, την πολιτική ατζέντα.

Ο Αντώνης Σαμαράς πίστεψε ότι μια κλιμάκωση στην πεπατημένη πολιτική πυγμής που, για διάφορους λόγους, του έχει προσκομίσει οφέλη στον ένα χρόνο που βρίσκεται στη θέση του πρωθυπουργού, θα του εξασφάλιζε ταυτόχρονα με ένα σμπάρο τρία τρυγόνια: Φυγή από τις αρνητικές εξελίξεις που είχαν επισυμβεί στην οικονομία, εξασφάλιση των 2.000 απολύσεων για τις οποίες έχει δεσμευθεί και εδραίωση της εικόνας του ως δυναμικού μεταρρυθμιστή.

Δεν κατάλαβε όμως, προφανώς, τη λεπτή αλλά ουσιαστική και καθοριστική διαφορά ανάμεσα στην «αλα Θάτσερ» πολιτική πυγμής απέναντι στις συντεχνίες και στο «κατέβασμα του διακόπτη». Μια κίνηση που παρέπεμπε συνειρμικά σε ανώμαλες καταστάσεις και μετέφερε το παιχνίδι στο γήπεδο της δημοκρατικής λειτουργίας και των δικαιωμάτων.  Εξου και η ευρεία, ισχυρότατη αντίδραση.

Βεβαίως ο ίδιος, ή η ομάδα των γνήσιων δεξιών συμβούλων του που έχουν αποδείξει ότι απεχθάνονται τον πολιτικό φιλελευθερισμό, δεν έχουν, δικαιολογημένα, τέτοιες ευαισθησίες που θα τους επέτρεπε να καταλάβουν την ειδοποιό διαφορά. Δεν κατάλαβε όμως τον κίνδυνο ούτε ο Χρύσανθος Λαζαρίδης που έχει θητεύσει στην ανανεωτική αριστερά, σημαία της οποίας υπήρξε το πρόταγμα της δημοκρατίας; Προφανώς ανήκε στη μεγάλη κατηγορία των στελεχών της αριστεράς που στην πραγματικότητα δεν θεωρούσαν τη δημοκρατία παρά ένα τέχνασμα.

(ΕΠΕΝΔΥΤΗΣ, 21/06/13)