Κόμβος μεταφοράς αερίου με «εργαλείο» τα τερματικά LNG

Η ομολογημένη, αλλά και θεμιτή επιδίωξη της χώρας μας να καταστεί διαμετακομιστικός κόμβος αερίου στον άξονα Νότου - Βορρά, δεν μπορεί να υπηρετηθεί με ασφάλεια εάν εξαρτάται δεσμευτικά από την Τουρκία ή από τις εξελίξεις στην Ουκρανία. Αντίθετα πρέπει να στηριχθεί σε τερματικούς σταθμούς LNG που παρέχουν αυτάρκεια και ευελιξία στις πηγές τροφοδοσίας. Αυτό επισημαίνουν αναλυτές με τους οποίους συνομίλησε το energypress, με φόντο τις συνεχιζόμενες διαπραγματεύσεις Ρωσίας – Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και τις πρόσφατες κινήσεις στη «σκακιέρα» των αγωγών.

Ως γνωστόν, οι χώρες της ΝΑ Ευρώπης, πέραν της όποιας δικής τους παραγωγής (π.χ. Ρουμανία) η οποία σε καμία περίπτωση δεν επαρκεί για την κάλυψη των αναγκών τους, προμηθεύονται σήμερα φυσικό αέριο κατά κύριο λόγο από την Ρωσία. Συνεπώς, στο ενδεχόμενο διακοπής της συγκεκριμένης αυτής οδού προμήθειας, θα πρέπει να αναζητηθούν εναλλακτικές πηγές και οδοί εφοδιασμού των αγορών αυτών ώστε να εξασφαλισθεί η αδιάκοπτη συνέχιση της ενεργειακής τους επάρκειας.

Η εναλλακτική πηγή προμήθειας από το Αζερμπαϊτζάν, πέραν των περιορισμένων ποσοτήτων που μπορεί να προσφέρει για την αγορά της ΝΑ Ευρώπης, εξαρτάται απόλυτα από την Τουρκία αφού η διαμετακόμιση του φυσικού αερίου από το Αζερμπαϊτζάν προς την Ευρώπη γίνεται μέσω Τουρκίας. «Η Τουρκία στο μέλλον μπορεί να εξελιχθεί σε μια νέα Ουκρανία, ιδιαίτερα όσο ο διαμετακομιστικός της ρόλος ενισχύεται. Η ασυνέπειά της έχει ήδη φανεί, αφού σε κάθε περίπτωση προβλημάτων στον εφοδιασμό της ή αυξημένης εσωτερικής ζήτησης, χωρίς προειδοποίηση, περιορίζει ή διακόπτει πλήρως την παροχή αερίου προς την Ελλάδα, αγνοώντας τις συμβατικές της υποχρεώσεις» επισημαίνουν οι συνομιλητές του energypress. Είναι γνωστό άλλωστε ότι για τον λόγο αυτό η ΔΕΠΑ έχει ήδη προσφύγει σε διαιτησία ζητώντας να αποζημιωθεί από την BOTAS.

Η περίπτωση της Κύπρου και ενός αγωγού διασύνδεσής της με την Ελλάδα θα πρέπει να αποκλεισθεί, τουλάχιστον στο ορατό μέλλον, αφού η έλλειψη επαρκών αποθεμάτων στην Κυπριακή ΑΟΖ σε συνδυασμό με το κόστος και τις τεχνικές δυσκολίες ενός τέτοιου εγχειρήματος καθιστούν προς το παρόν το έργο αυτό απαγορευτικό.

Είναι συνεπώς σαφές, ότι η μόνη ασφαλής και λογική λύση για την εξασφάλιση του απρόσκοπτου εφοδιασμού της Ελληνικής αγοράς και της αγοράς της ΝΑ Ευρώπης συνολικά, αποτελούν τα τερματικά εισαγωγής και επαναεριοποίησης LNG της Ελλάδας.

Ο υφιστάμενος σταθμός της Ρεβυθούσας, ο οποίος αναβαθμίζεται, σε συνδυασμό με ένα νέο τερματικό σταθμό LNG στην Β. Ελλάδα, ο οποίος μπορεί να λειτουργήσει στα αμέσως επόμενα χρόνια, θα έχουν συνολική ετήσια δυναμικότητα που θα ξεπερνά τα 10 δισ. m3 φυσικού αερίου, δηλαδή θα υπερκαλύπτουν την δυναμικότητα του ΤΑΡ.

Οι τερματικοί σταθμοί LNG της Ελλάδας έχουν επιπλέον το μεγάλο πλεονέκτημα ότι μπορούν να προμηθεύονται αέριο από πολλούς, διαφορετικούς και ανεξάρτητους προμηθευτές χωρίς να εξαρτώνται από γεωπολιτικές παραμέτρους. Έχουν δηλαδή μία τεράστια ευελιξία που σημαίνει ότι στην πράξη η τροφοδοσία τους δεν θα μπορεί να σταματήσει ποτέ. Άρα, στην περίπτωση μιας ενδεχόμενης κρίσης και διακοπής της ροής του φυσικού αερίου από την Ρωσία ή το Αζερμπαϊτζάν (λόγω των γνωστών προβλημάτων με την Τουρκία), οι σταθμοί LNG της Ελλάδας αποτελούν τις μόνες υποδομές που μπορούν να εγγυηθούν την τροφοδοσία της Ελλάδας και της ΝΑ Ευρώπης.

Ο στρατηγικός ρόλος, συνεπώς, της Ελλάδας, ως διαμετακομιστικός κόμβος στον άξονα Νότου - Βορρά πρέπει να στηριχθεί στους τερματικούς σταθμούς LNG της χώρας οι οποίοι αποτελούν ασφαλείς ενεργειακές υποδομές δεδομένου ότι υποστηρίζουν την εφοδιαστική αλυσίδα στη βάση αξιόπιστων και χωρίς προβλήματα προμηθευτών.

«Ο ρόλος της Ελλάδας σαν διαμετακομιστικός κόμβος δεν μπορεί να εξαρτάται από την Τουρκία. Αντίθετα, η Ελλάδα θα πρέπει να αποτελεί για την ευρύτερη περιοχή   το αντίβαρο για την αντιμετώπιση των όποιων ενεργειακών εκβιασμών από άλλους προμηθευτές όπως η Ρωσία και η Τουρκία» καταλήγουν οι συνομιλητές του energypress.