Η επανάκτηση της οικονομικής ανεξαρτησίας

Το ελληνικό οικονομικό πρόβλημα διατηρείται σταθερά στο κέντρο του διεθνούς ενδιαφέροντος, χωρίς βεβαίως να είναι πρώτο παγκόσμιο πρόβλημα.

Έφθασε να εξελιχθεί σε κεντρικό ζήτημα της προεκλογικής περιόδου στη Γερμανία και επιπλέον έγινε πεδίο αντιπαράθεσης μεταξύ Αμερικανών και Ευρωπαίων για τον τρόπο αντιμετώπισης της κρίσης χρέους.

Αυτή τη στιγμή, βοηθούντος και ενός υφέρποντος εθνο - λαϊκισμού, οι Γερμανοί δεν συζητούν τίποτε άλλο πέρα από μια ενδεχόμενη βοήθεια προς την Ελλάδα.

«Με την ψήφο θα παρουσιασθεί και ο λογαριασμός» προειδοποιούσε ένα γερμανικό μέσο ενημέρωσης.

Είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι όλα έχουν επισκιασθεί από το ελληνικό πρόβλημα και η εκλογική μάχη στη Γερμανία διεξάγεται για ένα υποτιθέμενο μικρό πακέτο βοήθειας προς την Ελλάδα.

Την ίδια στιγμή οι Αμερικανοί και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο δείχνουν να «παλεύουν» για ένα ακόμη κούρεμα του ελληνικού χρέους, αλλά επί της ουσίας διεκδικούν νομισματική διαχείριση της κρίσης χρέους στην Ευρώπη, επειδή δεν θέλουν να διαταραχθούν εκ νέου οι παγκόσμιες οικονομικές ισορροπίες.

Ο καθένας λοιπόν που τούτο τον καιρό υπεραπασχολείται με το ελληνικό πρόβλημα έχει ανομολόγητους σκοπούς και αφανείς επιδιώξεις.

Το ερώτημα που τίθεται είναι τι κάνουμε εμείς εδώ;

Ποιό είναι το ελληνικό εθνικό συμφέρον;

Με τους Αμερικανούς για ένα νέο «κούρεμα» με ότι αυτό συνεπάγεται ιδιαίτερα στο πεδίο της αξιοπιστίας ή με τους Γερμανούς για πρωτογενή πλεονάσματα και μια νέα ρύθμιση του χρέους;

Το δίλημμα τίθεται από πολλούς, αλλά μετά όσα έγιναν τα τελευταία χρόνια δεν υφίσταται.

Η Ελλάδα αν θέλει να επανενταχθεί στο διεθνές οικονομικό σύστημα και να επανακτήσει την οικονομική ανεξαρτησία της δεν έχει παρά να επιμείνει στο σημερινό δύσκολο και κοπιαστικό δρόμο.

Θα ήταν λάθος εθνικών διαστάσεων να εγκαταλείψουμε τώρα την προσπάθεια για πρωτογενή πλεονάσματα.

Αν εξασφαλισθούν το επίτευγμα θα είναι μοναδικό. Μέσω αυτών θα ανοίξει ο δρόμος για την επανάκτηση της χαμένης οικονομικής ανεξαρτησίας. Η Ελλάδα θα γίνει και πάλι σεβαστή και η διαπραγματευτική θέση της θα ενισχυθεί.

Η Ελλάδα δεν μπορεί λοιπόν παρά να στηριχθεί στις δικές της δυνάμεις και δυνατότητες.

Τα παιγνίδια δεν μας ταιριάζουν πια.

Τα πληρώσαμε και τα πληρώνουμε ακριβά.

Τώρα είναι ο καιρός των καθαρών λύσεων και των καθαρών επιλογών. Μόνο έτσι θα αναγεννηθεί η χώρα.

(ΤΟ ΒΗΜΑ, 27/8/2013)