Γιάννης Αγγέλης: "Σκιές" από το μέλλον του ελληνικού χρέους στην έκθεση του ΔΝΤ

Η χθεσινή ανακοίνωση της Έκθεσης του ΔΝΤ για το παρόν και το μέλλον του ελληνικού χρέους, έδωσε λίγο - πολύ το πλαίσιο πάνω στο οποίο θα γίνει η συζήτηση για το ελληνικό χρέος υπό οποιεσδήποτε συνθήκες όσον αφορά το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος.

Τόσο τα στοιχεία "μη βιωσιμότητας” του χρέους υπό τις παρούσες συνθήκες όσο και οι εναλλακτικές παρεμβάσεις για την μετάλλαξή του σε "βιώσιμο” για πρώτη φορά περιγράφονται με ακρίβεια "εκκατομυρίου” ευρώ και σε βάθος χρόνου τουλάχιστον έξι δεκαετιών (!). 

Όσο δε για τους όρους με τους οποίους αυτή η συζήτηση θα γίνει έτσι κι αλλιώς, μετά το δημοψήφισμα, παρουσιάσθηκε χθες με την αναφορά υψηλά ιστάμενου αξιωματούχου του Ταμείου που υποστήριξε με απόλυτη σαφήνεια:

"Δεν μπορούμε να μπούμε στο Εκτελεστικό Συμβούλιο του ΔΝΤ για το ελληνικό πρόγραμμα χωρίς μια αξιόπιστη λύση για το χρέος...”. Με άλλα λόγια κάθε συζήτηση για νέο πρόγραμμα καλό ή κακό θα έχει ως "προαπαιτούμενο” την διευθέτηση του χρέους. Κατά πως φαίνεται το ΔΝΤ δεν προτίθεται να κάνει το ίδιο λάθος με εκείνο του Νοεμβρίου του 2012, ούτε απέναντι στην Ελλάδα ούτε απέναντι στην Ευρωζώνη. 

Αυτό που διευκρινίζεται αρμοδίως είναι ότι το υπό τις παρούσες συνθήκες "μη βιωσιμο” χρέος της Ελλάδας σε κάθε περίπτωση και με οποιοδήποτε αποτέλεσμα στο δημοψήφισμα θα μπει προς συζήτηση για τον απλούστατο λόγο οτι δεν μπορεί πλέον να εξυπηρετηθεί και κατά συνέπεια απαιτεί μία αξιόπιστη λύση, που για πρώτη φορά με τόσο επίσημο τρόπο υποδεικνύεται από τώρα: διπλασιασμό της περιόδου χάριτος από 10 σε 20 χρόνια και διπλασιασμό επίσης του χρόνου αποπληρωμής που ακολουθεί από 20 σε 40 χρόνια. 

Αξιοσημείωτο είναι ότι από τώρα σημειώνεται πως αν οι προϋποθέσεις για την πορεία του ΑΕΠ και των πρωτογενών πλεονασμάτων δεν επιτευχθούν και σημειωθεί υστέρηση τότε θα χρειασθεί "κούρεμα” στα διακρατικά δάνεια και τα δάνεια του EFSF (!).   

Με άλλα λόγια αυτές είναι οι "γραμμές” πάνω στις οποίες το ΔΝΤ θα καλέσει την Ελλάδα και την Ευρωζώνη να συζητήσουν την "μη βιωσιμότητα” του ελληνικού χρέους μετά την Κυριακή 5 Ιουλίου, ανεξαρτήτως αποτελέσματος, κυβερνήσεως και διαθεσιμότητας. 

Αυτό βέβαια δεν απαλλάσσει την ελληνική κυβέρνηση, όποια και αν είναι, από την καταστατική προϋπόθεση του ΔΝΤ για δημοσιονομική προσαρμογή και διαρθρωτικές πολιτικές... 

Ποια είναι τα στοιχεία στην βάση των οποίων έχει καταλήξει στην "γραμμή” αυτή; Τα αναφέρει με σαφήνεια η Έκθεση σύμφωνα με την οποία τα αποτελέσματα δείχνουν ότι το 2020 αντί του 124% το ΑΕΠ το χρέος θα εκτοξευτεί στο 149,9% , ενώ το 2022 θα πέσει στο 142,2% του ΑΕΠ ενώ ο στόχος ήταν 110% του ΑΕΠ.

Τα στοιχεία αυτά θα πρέπει να ισχύσουν εφ' όσον η Ελλάδα πετύχει πρωτογενή πλεονάσματα της τάξης του 1% του ΑΕΠ φέτος, 2% του ΑΕΠ το 2016, 3% το 2017, και 3,5% του ΑΕΠ το 2018 και όλα τα επόμενα χρόνια. Η πρόβλεψη μάλιστα για φέτος είναι οτι το ΑΕΠ θα μειωθεί κατά 1,2% φέτος, ενώ το 2016 αυξηθεί κατά 2,8%, το 2017 κατά 4,4% και το 2018 κατά 4,5%.

Και επειδή πλέον όποιος καεί στον χυλό της απόφασης του Νοέμβρη του 2012 φυσάει και ...γιαούρτι του ενδεχόμενου νέου προγράμματος, το ΔΝΤ προτείνει "κούρεμα” του χρέους αν δεν επιτευχθούν οι στόχοι αυτοί...

(capital.gr)