Εκτός από το ΝΟΜΕ η βιομηχανία περιμένει τις εξελίξεις και στο ΕΤΜΕΑΡ

Μπορεί το θέμα των δημοπρασιών ΝΟΜΕ να έχει βρεθεί στην κορυφή του ενδιαφέροντος της βιομηχανίας τις τελευταίες ημέρες, ωστόσο εδώ και αρκετό χρονικό διάστημα μια ακόμη εκκρεμότητα παρακολουθείται με ενδιαφέρον και αναμένονται οι οριστικές κυβερνητικές αποφάσεις προκειμένου να διαμορφωθούν οι θέσεις του κλάδου.

Ο λόγος για τις αποφάσεις που καλείται να λάβει η κυβέρνηση και το αρμόδιο υπουργείο σε σχέση με την κατανομή του ΕΤΜΕΑΡ και την εφαρμογή των λεγόμενων κατευθυντήριων γραμμών που έχει εκδώσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Σημειώνεται ότι το υπουργείο έχει κάνει γνωστή την πρόθεσή του να υποβάλει στην ΕΕ πρόγραμμα προσαρμογής που να αξιοποιεί τις δυνατότητες που δίνουν οι κατευθυντήριες γραμμές για την προστασία της ενεργοβόρου βιομηχανίας και ταυτόχρονα να διασφαλίζει βασικές πολιτικές επιλογές για προστασία των καταναλωτών αλλά και τομέων της οικονομίας που χρήζουν υποστήριξης.

Ωστόσο ακόμη δεν υπάρχει κάποια συγκεκριμένη εξέλιξη με αποτέλεσμα η βιομηχανία να βρίσκεται σε στάση αναμονής περιμένοντας την υλοποίηση των δεσμεύσεων για την υιοθέτηση των όσων προβλέπονται από τις κατευθυντήριες γραμμές.

Κομβικό σημείο για την εφαρμογή των κατευθυντήριων γραμμών αποτελεί η πρόβλεψη για καθορισμό ανώτατου πλαφόν στις «πρόσθετες δαπάνες προς ΑΠΕ» (δηλαδή το ΕΤΜΕΑΡ) που πληρώνουν όσες επιχειρήσεις θεωρούνται ενεργοβόρες, και ειδικότερα όσες θεωρούνται «εντάσεως ηλεκτρικής ενέργειας» (electro-intensity).  Το πλαφόν αυτό είναι το 0,5% της προστιθέμενης αξίας κάθε επιχείρησης όταν η επιχείρηση πληρώνει σε ηλεκτρικό ρεύμα πάνω από το 20% των συνολικών δαπανών της, και 4% της προστιθέμενης αξίας όταν η επιχείρηση πληρώνει σε ηλεκτρικό ρεύμα πάνω από το 10% των συνολικών δαπανών της .

Η υιοθέτηση μιας τέτοιας ρύθμισης αναμένεται να λειτουργήσει θετικά για τις μεγάλες ενεργοβόρες βιομηχανίες της Υψηλής Τάσης (μέταλλα, χαλυβουργίες, τσιμέντα κ.λπ.), αλλά και πολλές της Μέσης Τάσης, οι οποίες δεν καλύπτονται από την υφιστάμενη σήμερα εθνική ρύθμιση  (πλαφόν περίπου 1 εκατ. ευρώ ανά θέση κατανάλωσης).

Επιπλέον ως προς τους κοινοτικούς κανονισμούς, η συγκεκριμένη ρύθμιση έχει το πλεονέκτημα ότι λειτουργεί «οριζόντια», αλλά ωφελεί όσες επιχειρήσεις είναι πραγματικά ενεργοβόρες, επιτρέποντας έτσι την άσκηση βιομηχανικής πολιτικής. Ως εκ τούτου η ρύθμιση προκρίνεται ευθέως από τις Γενικές Διευθύνσεις Ενέργειας και Ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Βεβαίως το ΥΠΕΝ καλείται από την πλευρά του να διαχειριστεί το θέμα χωρίς να υπάρξουν επιπλοκές για άλλες κατηγορίες καταναλωτών, γεγονός που καθιστά πιο δύσκολη την εξίσωση. Σε κάθε περίπτωση η βιομηχανία αναμένει τις οριστικές αποφάσεις με γνώμονα την εφαρμογή των κοινοτικών οδηγιών και βεβαίως το στόχο της ανταγωνιστικότητας της εγχώριας βιομηχανίας.