ΕΕ: Με λιγότερο κόστος η μείωση των εκπομπών CO2 κατά 30%
Η αύξηση του στόχου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για μείωση των εκπομπών από 20% σε 30% μέχρι το 2020 θα κόστιζε πολύ λιγότερο από ό, τι υπολογίζονταν το 2008 και η προσπάθεια θα μπορούσε να επιμεριστεί δίκαια μεταξύ των κυβερνήσεων, σύμφωνα με ένα σχέδιο εγγράφου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η ανάλυση θα μπορούσε να αναθερμάνει τη συζήτηση για το αν η ΕΕ πρέπει να ενισχύσει τις φιλοδοξίες της για το κλίμα. Η οικονομική ύφεση έχει κάνει τις περικοπές εκπομπών ευκολότερο να επιτευχθούν αλλά έχει, επίσης, μειώσει την δυνατότητα των κυβερνήσεων και των επιχειρήσεων να προβούν στις απαραίτητες επενδύσεις.
Η ΕΕ διαθέτει σήμερα ένα δεσμευτικό στόχο για μείωση των εκπομπών κατά 20% από τα επίπεδα του 1990 μέχρι το 2020. Η ιδέα της πίεσης μονομερώς του επιπέδου στο 30% έχει έντονα συζητηθεί, αλλά μια επίσημη πρόταση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο απορρίφθηκε την προηγούμενη χρονιά.
Η οικονομική κρίση έχει σχεδόν εγγυηθεί ότι το μπλοκ θα καταφέρει τον στόχο του 20%, σύμφωνα με Έγγραφο Εργασίας της Ευρωπαϊκή Επιτροπής και εξασφάλισε ότι «το σενάριο μείωσης κατά 30% έχει γίνει, επίσης, σημαντικά λιγότερο δαπανηρό.»
Όμως, το Έγγραφο Εργασίας αναφέρει ότι το πρόσθετο κόστος για το 30%, το οποίο είχε προηγουμένως εκτιμηθεί από την Επιτροπή σε 33 δισεκατομμύρια ευρώ, θα «χτυπήσει» τα φτωχότερα ευρωπαϊκά κράτη στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη αναλογικά περισσότερο από ό, τι εκείνα στην πλουσιότερη Δύση.
Πολωνία, οι άλλες χώρες αντιτίθενται
Η αντίθεση προς τους σκληρότερους κλιματικούς στόχους είναι ισχυρότερη στα νεότερα κράτη-μέλη της ΕΕ, όπως η Πολωνία, και η ανάλυση της Επιτροπής καθορίζει τρόπους με τους οποίους το κόστος της μετάβασης στο 30% θα μπορούσε να διανεμηθεί περισσότερο ομοιόμορφα.
Ένας τρόπος θα ήταν η ρύθμιση του μπλοκ του Emissions Trading System (ETS - Σύστημα Εμπορίου Εκπομπών), βάσει του οποίου τα κράτη-μέλη έχουν δικαιώματα εκπομπής διοξειδίου του άνθρακα, τα οποία μπορούν να διανέμουν στις βιομηχανίες τους.
Η ανάλυση προτείνει τη μείωση του αριθμού των δικαιωμάτων εκπομπής διοξειδίου του άνθρακα που οι πλούσιες χώρες μπορούν να πωλούν στις βιομηχανίες τους κατά 38%, ισοδύναμο με την απομάκρυνση 341 εκατομμυρίων δικαιωμάτων εκπομπής από το ETS το 2020, ενώ ο αριθμός για τις λιγότερο πλούσιες χώρες θα παραμείνει αμετάβλητος.
Μια πρόταση που επιτρέπει στα ανατολικοευρωπαϊκά κράτη-μέλη να «αποταμιεύσουν» περίπου 3.2 δισεκατομμύρια ευρώ των μη χρησιμοποιημένων πιστώσεων άνθρακα εάν συμφωνήσουν να επεκτείνουν τον στόχο της ΕΕ για μειώσεις των εκπομπών από 20% σε 30% έγινε σε πολιτικό κείμενο στη Σύνοδο Κορυφής για το Κλίμα που έλαβε χώρα το 2011 στο Durban, ανέφερε η EurActiv στις 10 Ιανουαρίου.
Ο Martin Lidegaard, υπουργός κλίματος και ενέργειας στην Δανία , είπε ότι «το να σταθεροποιήσουμε τις φιλοδοξίες για τους στόχους μείωσης του CO2» ήταν ένα από τα πολλά αλληλοσυνδεόμενα ζητήματα που η προεδρία της Δανίας στην ΕΕ έπρεπε να εξετάσει.
Οι τιμές του διοξειδίου του άνθρακα
Συγκριτικά, οι τιμές του άνθρακα της ΕΕ εμπορεύονται σήμερα σε χαμηλά επίπεδα των περίπου 7 ευρώ ανά μετρικό τόνο.
Αλλά «η ανάλυση προτείνει ότι αν μόνο τα κράτη-μέλη με το υψηλότερο εισόδημα παραμερίσουν δικαιώματα που προορίζονται για δημοπράτηση, τα κράτη-μέλη χαμηλότερου εισοδήματος θα δουν αύξηση των εσόδων δημοπράτησης έως και κατά 80% το 2020,» χάρη στην αναμενόμενη αύξηση των τιμών των δικαιωμάτων διοξειδίου του άνθρακα, είπε το έγγραφο της Επιτροπής.
Η ανάλυση έδειξε ότι η μετάβαση σε ένα στόχο μείωσης κατά 30% θα απαιτήσει, επίσης, μια επιπλέον μείωση εκπομπών κατά 6,5% από τομείς που δεν περιλαμβάνονται στο ETS της ΕΕ, όπως οι χερσαίες μεταφορές και τα κτήρια.
Η Επιτροπή έχει δηλώσει ότι οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα πέρυσι ήταν ήδη 17% κάτω από του 1990, και με την αναμενόμενη αύξηση της ενεργειακής απόδοσης, είναι σε καλό δρόμο για να φτάσουν σε μείωση κατά 25% μέχρι το 2020.
Ωστόσο, στοιχεία από την Αμερικανική Εθνική Ακαδημία Επιστημών τον Απρίλιο του 2011 έδειξαν ότι, όταν καταμετρήθηκαν οι αυξήσεις στα εισαγόμενα προϊόντα από τις αναπτυσσόμενες χώρες, οι ευρωπαϊκές εκπομπές σχεδόν δεν μειώθηκαν καθόλου μεταξύ 1990 και 2008.
Η ΕΕ έχει προσφερθεί να αυξήσει τον στόχο της σε 30% εάν οι άλλες χώρες δεσμεύονταν για μεγαλύτερες περικοπές σε μια παγκόσμια για το κλίμα συμφωνία. Όμως, ορισμένες κυβερνήσεις της ΕΕ, όπως η Βρετανία και η Δανία, πιστεύουν ότι η Ευρώπη πρέπει να αυξήσει το στόχο της μονομερώς για τη δημιουργία πράσινων θέσεων εργασίας και για την τόνωση της ανάπτυξης.
Η κρίση του χρέους έχει διαβρώσει την υποστήριξη του στόχου του 30% μεταξύ των κυβερνήσεων της ΕΕ, ενώ οι βιομηχανικές ομάδες αντιτίθενται κατηγορηματικά στην ιδέα.
Ένας εκπρόσωπος της δανικής προεδρίας είπε ότι η χώρα θα πρέπει να συμπεριλάβει την ανάλυση της Επιτροπής σε προγραμματισμένες συζητήσεις για τις πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το κλίμα.
(euractiv.gr)