ACER: Γιατί δεν λειτουργούν σωστά οι προθεσμιακές αγορές και τι πρέπει να αλλάξει

Σειρά βασικών προβλημάτων εντοπίζει ο ACER στη λειτουργία της προθεσμιακής αγοράς ηλεκτρισμού στην Ευρώπη και προτείνει λύσεις σε νέα έκθεση που εκπόνησε.

Συγκεκριμένα, βασικότερο πρόβλημα είναι ο κατακερματισμός των αγορών που δυσχαιρένει την αντασφάλιση των παικτών. Όπως τονίζει σχετικά, οι συμμετέχοντες σε ζώνες προσφορών δίχως επαρκή ρευστότητα εκτίθενται σε υψηλά τέλη ή αναγκάζονται να αγοράσουν προθεσμιακά προϊόντα σε γειτονικές αγορές και να πληρώσουν έπειτα τέλη μεταφοράς.

Επίσης, ακόμη ένα ζήτημα είναι η απουσία κινήτρων για αντασφάλιση λόγω των μέτρων που έχουν τεθεί σε εφαρμογή, όπως οι επιδοτήσεις, οι μηχανισμοί ισχύος, η ρύθμιση των αγορών λιανικής και χονδρικής. Παράλληλα, οι υψηλές απαιτήσεις για εχέγγυα στις προθεσμιακές αγορές αποτελεί ακόμη ένα εμπόδιο.

Ταυτόχρονα, η ίδια η δομή της αγοράς έχει αρνητική επίπτωση στη ρευστότητα. Για παράδειγμα, η έντονη καθετοποίηση ή οριζοντιοποίηση και η ασυμμετρία στην προμήθεια και τη ζήτηση περιορίζουν τον ανταγωνισμό, καθώς ο κυρίαρχος παίκτης μπορεί να αποφύγει την αντασφάλιση γνωρίζοντας ότι οι υπόλοιποι δεν μπορούν να πράξουν το ίδιο μόνοι τους.

Πέραν των παραπάνω, ο ACER κρίνει ότι η αναμόρφωση των ζωνών προσφορών καθιστά την προθεσμιακή αγορά ευάλωτη. Για παράδειγμα, στην ηπειρωτική Ευρώπη κάθε ζώνη προσπαθεί να αναπτύξει τη δική της προθεσμιακή αγορά και δίχως ενσωμάτωση με άλλες ζώνες αυτό οδηγεί σε αρνητικές συνέπειες κάθε φορά που γίνεται κάποια αλλαγή.

Ο ρυθμιστής προσθέτει επίσης συγκεκριμένα θέματα που αφορούν τη διασυνοριακή αντασφάλιση, όπως την περιορισμένη πρόσβαση σε αντίστοιχα προϊόντα, τη λανθασμένη δομή τους, την περιορισμένη διάρκεια και την υποτίμησή τους.

Ως εκ τούτου, ο ACER θεωρεί ότι πρέπει να βελτιωθεί η δομή της προθεσμιακής αγοράς προς βελτίωση του ανταγωνισμού, να μειωθούν τα αντικίνητρα που υπάρχουν σε πολλά κράτη-μέλη, να αναθεωρηθεί ο ορισμός των ζωνών προσφορών και να μειωθούν τα εμπόδια για το σχετικό εμπόριο.

Προς την κατεύθυνση αυτή προτείνει να εναρμονιστεί το νομικό πλαίσιο για το πως οι διαχειριστές στηρίζουν την προθεσμιακή αγορά. Οι διαχειριστές θα πρέπει εξ ορισμού να εκδίδουν προϊόντα ή να έχουν ισοδύναμα μέτρα εκτός ορισμένων εξαιρέσεων. Επίσης, προκρίνει τη λειτουργία περιφερειακών αγορών που θα έχουν υψηλότερη ρευστότητα και θα διευκολύνουν τη συμμετοχή.