Ραδιενεργά

Έτοιμοι να προχωρήσουν, ακόμα και από απόψε το βράδυ, σε σκληρές κινητοποιήσεις και να «σβήσει» η χώρα, είναι οι συνδικαλιστές της ΔΕΗ, εάν δεν εξαιρεθούν από τις κυβερνητικές ρυθμίσεις για τις ΔΕΚΟ και τα μισθολογικά τους. «Είμαστε τρελοί», λένε, και «δεν μας σταματάνε με τίποτα». Πώς μεταφράζεται αυτό; Ότι η Βουλή που θα κληθεί να ψηφίσει τέτοια ρύθμιση θα ηλεκτροδοτείται μόνον με... γεννήτριες.

Ανεξάρτητα από το τι θα γίνει τελικά με την εξαγορά των αιολικών της BCI από τη ΔΕΗ (φαίνεται να έχει κολλήσει), έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον το πώς βρέθηκαν τα πάρκα αυτά στα χέρια του Καραγκουλέ. «Έπεσα», λοιπόν, σε άνθρωπο που γνώριζε από παλιά την υπόθεση και μου τη διηγήθηκε. Τα πάρκα αυτά, σύμφωνα με το συνομιλητή μου, ανήκαν στη θυγατρική γερμανικής εταιρείας της οποίας τα στελέχη εν Ελλάδι, αφού είχαν πάρει άδεια παραγωγής, ανέθεσαν στον Καραγκουλέ, που εδραστηριοποιείτο ως σύμβουλος επιχειρήσεων, να προχωρήσει τις διαδικασίες για την υλοποίηση του έργου. Το ποσόν για την υπηρεσία αυτή ήταν τόσο μεγάλο, που η εταιρεία χρεοκόπησε και οι μετοχές μεταβιβάστηκαν στον ίδιο τον Καραγκουλέ. Η, υπό τον Παντελή Κάπρο, ΡΑΕ ήταν τότε αντίθετη με αυτή την μεταβολή. Αλλά ποιος λογαριάζει τη ΡΑΕ όταν υπουργός Ανάπτυξης είναι ένας Τσοχατζόπουλος! Την τελευταία εργάσιμη ημέρα πριν τις εκλογές του 2004 που έχασε το ΠΑΣΟΚ, δηλαδή στις 5 Μαρτίου του 2004, ο Άκης φρόντισε να μην αφήσει εκκρεμότητα και υπέγραψε το πέρασμα της εταιρείας στα χέρια του Καραγκουλέ, παρά την αντίθετη εισήγηση της ΡΑΕ. Από τότε η εταιρεία έχει περιπετειώδη διαδρομή και μεταξύ άλλων έχει πουληθεί και ξαναγοραστεί σε πολλαπλάσια τιμή από τον ίδιο τον ιδιοκτήτη της. Τέλος πάντων, ο συνομιλητής μου, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου στα στελέχη της ΔΕΗ: Αν τους συμφέρει, ας τα πάρουν τα πάρκα, αλλά να ζητήσουν να ελέγξουν προσεκτικά, από την αρχή, τις αποφάσεις Διοικητικών Συμβουλίων, Γενικών Συνελεύσεων κ.λπ. Μπορεί, λέει, να βρούν… σκελετούς.

Επειδή πολλές φορές εμφανίζεται ως προβληματική η εγκατάσταση βιομηχανικών και άλλων «βαριών» επενδύσεων σε περιοχές που έχουν τουρισμό, αξίζει να επισημάνει κανείς την περίπτωση της Καβάλας και του Πρίνου. Μιλάμε για ιδιαίτερα τουριστική περιοχή, για πλατφόρμες που βρίσκονται μέσα στον κόλπο της Καβάλας, κι όμως, δεν έχει δημιουργηθεί κανένα πρόβλημα. Δεν είναι μόνον που δεν έχει υπάρξει ποτέ «σταγόνα» διαρροής, αλλά και ότι οι Καβαλιώτες την αισθάνονται «δική» τους επένδυση.

 "Ουδέν νεότερο από το μέτωπο των λιγνιτών. Αρα πάμε σε ανταλλαγή ή εναλλακτικά όλα... είναι ανοικτά". Με τη φράση αυτή κορυφαίο στέλεχος της αγοράς ηλεκτρισμού περιγράφει το τοπίο, έτσι όπως διαμορφώνεται αυτή τη στιγμή, και ενώ το μέτωπο του λιγνίτη πρέπει να κλείσει άμεσα, εντός των επόμένων ημέρων για την ακρίβεια. Τα δεδομένα δεν έχουν αλλάξει : Η Κομισιόν επιμένει ότι το εναλλακτικό σενάριο της ανταλλαγής που προτείνει η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να είναι η ενοικίαση, και από την πλευρά της η τελευταία επιμένει κι εκείνη ότι σε αυτή την περίπτωση καλύτερα ακόμη... και η πώληση μονάδων. Πρόοδος πάντως δεν έχει υπάρξει. Οπως επίσης δεν υπάρχει νεότερο στο θέμα του ΙΤΟ ή ISO για τα δίκτυα, εκτός κι αν το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας έχει πάρει την απόφασή του, κι απλώς δεν την έχει ακόμη ανακοινώσει. Ο,τι είναι να γίνει πάντως, πρέπει να γίνει εντός των προσεχών ημερών. Το dead line του μνημονίου για τις ισοδύναμες λύσεις λήγει το Δεκέμβριο, και η παράταση που πήραμε ως το τέλος Ιανουαρίου αφορούσε την παραπομπή της Κομισιόν, όχι τις απαιτήσεις της τρόικας...

Με το Μιχάλη Θωμαδάκη, νυν αντιπρόεδρο που θα παραμείνει μέλος της ολομέλειας και το Μίλτο Ασλάνογλου, νυν στέλεχος της ΡΑΕ που θα τοποθετηθεί μέλος, συμπληρώνεται το παζλ της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας. Αν και το σχετικό ΦΕΚ ακόμη δεν έχει δημοσιευτεί, οι πληροφορίες λένε ότι τα δύο ονόματα έχουν «κλειδώσει και θα προστεθούν στα άλλα δύο μέλη που έχουν γίνει γνωστά τις προηγούμενες ημέρες δηλαδή τον Κ. Βλάχο που παραμένει στη ΡΑΕ και το Γ. Λάγαρη.

Δεν έχει περάσει απαρατήρητη από την αγορά και συγκεντρώνει θετικά σχόλια η στάση της ΡΑΕ στην πρόσφατη σύσκεψη για το τέλος ΑΠΕ. Το γεγονός ότι ο ρυθμιστής απέδειξε ακόμη μια φορά την ανεξαρτησία του, του δίνει πολλούς πόντους. Και θα πρέπει να ενθαρρυνθεί να συνεχίσει με τον ίδιο τρόπο υπερασπιζόμενος τη νόμο, τους κώδικες και την ομαλή λειτουργία της αγοράς, απέναντι στο κακώς νοούμενο πολιτικό κόστος, το οποίο κατά κάποιο τρόπο μας έχει φέρει εδώ που είμαστε…

Επειδή λέγονται πολλά για τη διαχείριση των δικτύων ηλεκτρισμού και τα τρία μοντέλα από τα οποία θα επιλέξει η χώρα μας την υπόσταση που θα έχει ο διαχειριστής: Είναι βέβαιον ότι οι κοινοτικοί και οι τροϊκανοί, μαζί με την αποδοχή, πιθανόν, του μοντέλου ITO, δεν θα θέσουν και θέμα χρονοδιαγράμματος για την πώληση των δικτύων; Να μην σας πώ ότι είναι πιθανόν να το δούμε και ως υποχρέωση της χώρας μέσα στην επόμενη αναθεώρηση του μνημονίου…

Γιατί, άραγε, καθυστερεί η υπόθεση της Βεύης, ρώτησα άνθρωπο της αγοράς. Ξέρετε τι μου απάντησε; Γιατί δεν ξέρουν τι να κάνουν! Όσοι ενδιαφερόντουσαν να φτιάξουν μονάδες δεν ενδιαφέρονται πλέον (πάρε την EDISON για παράδειγμα) και άρα μένει μόνον η προοπτική να το πάρει κάποιος για εξόρυξη και πώληση στη ΔΕΗ. Αυτό, όπως καταλαβαίνετε, δεν είναι ένα καλό «χαρτί» για τις διαπραγματεύσεις με τους κοινοτικούς, όταν η πίεση είναι να έχουν πρόσβαση και άλλοι ηλεκτροπαραγωγοί στον λιγνίτη. Να σας γράψω όμως και την πρόβλεψη του συνομιλητή μου και να δούμε αν θα επιβεβαιωθεί: ΤΕΡΝΑ και ΑΚΤΩΡΑΣ είναι αυτοί που παίζουν σοβαρά για να πάρουν την εκμετάλλευση.

Μέχρι τώρα το υπουργείο Ενέργειας παρουσιάζει στους κοινοτικούς και στην τρόικα την πρόοδο στην αγορά ηλεκτρισμού για να πείσει ότι κάτι γίνεται και να βρεί έτσι ευήκοα ώτα για τις προτάσεις του. Αν το καλοσκεφθείτε βέβαια, έχει παρουσιάσει μέχρι τώρα τη δουλειά που έχει βγάλει η ΡΑΕ (τιμολόγια, 5η μέρα αναφοράς, υδροηλεκτρικά κ.λπ.). Να δώ όμως τώρα που η ΡΑΕ δεν έχει ολομέλεια (αναγγέλθηκαν δύο μέλη αλλά έληξε η θητεία των δύο αντιπροέδρων και – απ΄ όσο ξέρω – ο Βασιλάκος δεν καλεί ολομέλεια με 5 μέλη) και δεν μου φαίνεται ότι θα έχει πριν το νέο χρόνο, τι θα γίνει….

Μου είχε κάνει μεγάλη εντύπωση το γεγονός ότι γίνεται τόσος ντόρος για την πρόσβαση στο λιγνίτη από ιδιώτες, όταν σε 2 – 3 χρόνια, μετά το 2013 δηλαδή, τα τέλη που θα πληρώνουν οι βιομηχανίες για τους ρύπους θα τον κάνει ασύμφορο. Είναι όμως έτσι; Ρώτησα και έμαθα: Όσο το κόστος για την αγορά δικαιωμάτων Διοξειδίου του άνθρακα είναι κάτω από 30 ευρώ τον τόνο, οι μονάδες λιγνίτη θα συνεχίσουν να μπαίνουν πρώτες στο σύστημα. Αν πάει ψηλότερα, αλλάζει η σειρά εισόδου προς όφελος του φυσικού αερίου. Το σίγουρο πάντως είναι ότι μετά το 2020 ο λιγνίτης δεν θα συμφέρει με τίποτα.

Υπάρχει ένα θέμα με τα φωτοβολταϊκά, μου έλεγε άνθρωπος της αγοράς, που είναι παράλογο: Οι ακριβές τιμές απορρόφησης του «φωτοβολταϊκού» ρεύματος, έχει δημιουργήσει όλον αυτόν τον πανικό των αιτήσεων κι έτσι, αν όλα πάνε όπως φαίνονται, σε λίγο θα έχουμε πιάσει το «πλαφόν» που αναλογεί σε αυτή την τεχνολογία για την κάλυψη των στόχων μέχρι το 2020. Όμως οι τιμές των πάνελς και της εγκατάστασης μειώνεται ήδη και μετά το 2015 θα έχει πέσει εντυπωσιακά. Πολύ περισσότερο από την προβλεπόμενη μείωση στις τιμές απορρόφησης. Εμείς όμως, δεν θα μπορούμε να εκμεταλλευτούμε την πτώση αυτή γιατί θα έχουμε «κλειδώσει» τα 2.200 Μεγαβάτ με ακριβές εγκαταστάσεις, τις οποίες βέβαια θα πληρώνουν οι καταναλωτές για 20 – 25 χρόνια….

Δεν ξέρω αν συμφωνείτε, αλλά σε όλο αυτό το κλίμα «εθνικής κατάθλιψης» όπως είπε πρόσφατα και ο Γιάννης Δεσύπρης, το γεγονός ότι έχουμε πράγματι μια κινητικότητα στον ενεργειακό χώρο, μια έντονη αντιπαράθεση μεταξύ των δυνάμεων που συμμετέχουν, με τον έναν ή άλλον τρόπο, δεν είναι αρνητικό. Είναι θετικό, διότι δείχνει ότι ο τομέας, σε αντίθεση με άλλους που έχουν νεκρώσει, έχει «αύριο» και όλοι θέλουν μια καλύτερη θέση σε αυτό το αύριο. Να αρχίσετε να ανησυχείτε όταν υπάρχει… μούγκα!

Φωτιά έχουν πάρει από χθες τα μηχανάκια στη ΔΕΗ, αφού πρέπει να απαντήσουν σήμερα για το άθροισμα των χορηγιών που έχουν δοθεί από το ’99 στη ΓΕΝΟΠ. Στις οικονομικές υπηρεσίες συσκέπτονται πυρετωδώς για να βγάλουν μια σούμα, και το χθεσινό νέο αίτημα -εγγράφως και… δια του Τύπου- της υπουργού κας Μπιρμπίλη προς τον κ. Ζερβό, με αποτελεί βασικό θέμα συζήτησης στα πηγαδάκια των δύο διαφορετικών συμβουλίων που είναι τη στιγμή αυτή σε εξέλιξη. Εκείνο, δε, που έμαθα είναι ότι οι οικονομικοί, δεν μαζεύουν μόνο τα στοιχεία των επιχορηγήσεων που εισπράττει η ΓΕΝΟΠ μέσω των συλλογικών συμβάσεων εργασίας και το 4 τοις χιλίοις επί της μισθοδοσίας, αλλά και ποσά που πήρες για ορισμένες εκδηλώσεις, όπως η πρόσφατη σχετικά με το σπάσιμο της ΔΕΗ (ITO, ISO κλπ)…

"Κλείδωσαν" τα δύο από τα τέσσερα νέα μέλη της ολομελειας της ΡΑΕ : Πρόκειται για τον Κυριάκο Βλάχο ο οποίος και παραμένει στη θέση που είχε, και για τον νομικό Γιώργο Λάγαρη που αναλαμβάνει στη θέση του Μανώλη Ρογδάκη. Τώρα, ποιός από τους δύο είναι ο άνθρωπος του Τσοχατζόπουλου, όπως σας είχαμε πεί πριν δύο μέρες... μαντέψτε! Οσο για τα δύο άλλα μέλη, λήγει αύριο, Παρασκευή 26 Νοέμβριου η θητεία των δύο αντιπροέδρων κ.κ. Θεόδωρου Πανάγου και Μιχάλη Θωμαδάκη, και το ποιοί θα αναλάβουν δεν είναι ακόμη γνωστό...

Με αφορμή το σχόλιό μας που θα έχετε ήδη διαβάσει, σχετικά με την τελευταία ανακοίνωση της Greenpeace για το λιγνίτη, από το ελληνικό γραφείο της Οργάνωσης λάβαμε την εξής διευκρινιστική απάντηση:

"Η Greenpeace επί δεκαετίες αγωνίζεται για τον τερματισμό της χρήσης ορυκτών καυσίμων και τη μετάβαση σε ένα ευέλικτο ενεργειακό μοντέλο με βασικούς πυλώνες τις ΑΠΕ και την έξυπνη διαχείριση ενέργειας. Αυτό το μοντέλο μπορεί κάλλιστα να υπηρετήσει την απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας. Κάποια βασικά σημεία:

1) Ο λιγνίτης δεν έχει θέση σε αυτό το ευέλικτο μοντέλο και η απελευθέρωση της αγοράς δεν πρέπει να εξαρτάται από το λιγνίτη, άσχετα από το ποιος τον εκμεταλλεύεται.

2) Η παραχώρηση λιγνίτη (είτε αφορά νέα κοιτάσματα είτε αφορά παραχώρηση λιγνιτικών μονάδων) σε ιδιώτες παρατείνει την εξάρτηση της χώρας από το πιο βρώμικο καύσιμο του πλανήτη και περιθωριοποιεί τις ΑΠΕ.

3) Αν η ΔΕΗ είχε επενδύσει σε καινοτομία (ΑΠΕ και εξοικονόμηση ενέργειας) τα τελευταία είκοσι χρόνια, προφανώς σήμερα θα μιλούσαμε για μία πιο ανταγωνιστική, σύγχρονη και ευέλικτη Επιχείρηση, η οποία θα μπορούσε να προσαρμοστεί ευκολότερα σε καθεστώς ελεύθερης αγοράς.

4) Ο ελληνικός λαός έχει πληρώσει δισεκατομμύρια ευρώ που κυριολεκτικά πετάγονταν σε μία μαύρη τρύπα (εισαγόμενα καύσιμα και εξωτερικό κόστος λιγνίτη) αντί να επενδύονται σε ανανεώσιμες τεχνολογίες. Αυτή είναι μία θυσία διαρκείας που δεν έπιασε ποτέ τόπο. Αντιθέτως, αυτό το βρώμικο ενεργειακό μοντέλο αποτέλεσε επιτομή της μη-βιώσιμης ανάπτυξης που ευθύνεται σε σημαντικό βαθμό για τη σημερινή οικονομική κρίση".

Ναι, πήραμε έντοκο δάνειο από τη ΔΕΗ γιατί εμείς "χορηγίες" δεν δεχόμαστε. Έτσι απαντάει, περνώντας στην αντεπίθεση, ο Νίκος Φωτόπουλος, για τα όσα καταλογίζουν στη ΓΕΝΟΠ οι αναφορές του ΣΚΑΪ. Για να δούμε, πόσες ουρές έχει το θέμα...

«Τα πήρε» ο Δημήτρης Σιούφας όταν στη Βουλή ο υπουργός Επικρατείας Χάρης Παμπούκης, χαρακτήρισε τον αγωγό Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη ως «εικονική επένδυση» την ίδια ώρα μάλιστα που ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας ζητούσε τη συνέχιση του έργου. Ο Σιούφας είναι πάντα ευαίσθητος στα μεγάλα project που χειρίστηκε όταν ήταν υπουργός στο Ανάπτυξης και για το Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη θεωρεί ότι έχει βάλει το λιθαράκι του όταν υπέγραψαν η Ρωσία, η Βουλγαρία και η Ελλάδα τη σχετική συμφωνία. Παρότι βέβαια άργησε, τότε, να πάρει ζεστά το θέμα το οποίο χειριζόταν (αρχικά τουλάχιστον) ο... άσπονδος φίλος του Γιώργος Σαλαγκούδης. Τόσες προσπάθειες, τόσα κόλπα, τόσα λόγια, τόσες ίντριγκες και τώρα, απ΄ότι φαίνεται, θα μας μείνουν οι συμφωνίες...

Κανένας δεν χάνεται, είναι αποδεδειγμένο. Ούτε ο... Τσοχατζόπουλος. Για την ακρίβεια όχι ο ίδιος, αλλά σύμβουλός του από τότε που ήταν υπουργός Ανάπτυξης, ο οποίος όπως μαθαίνω προορίζεται για τη ΡΑΕ. Για να δούμε βέβαια, γιατί πολλά ονόματα μπαίνουν και βγαίνουν από τον κατάλογο. Γιαυτό δεν σας λέω όνομα.

Στο Συμβούλιο της Επικρατείας έχει πάει ο Όμιλος Μαμιδάκη για να μπορέσει να φτιάξει τις πετρελαϊκές αποθήκες που προσπαθεί τόσα χρόνια στη Σούδα. Το Δεκέμβρη περιμένει να υπάρχει αποτέλεσμα και… βλέπουμε. Εν τω μεταξύ, η Κρήτη φιγουράρει στις περιοχές με τα ακριβότερα καύσιμα στη χώρα. Ποιος πληρώνει τη διαφορά; Οι Κρητικοί, αλλά λίγο – λίγο και φαίνεται δεν το καταλαβαίνουν. Ούτε τώρα με την κρίση;

Είναι κατανοητή και θεμιτή η άποψη της περιβαλλοντικής οργάνωσης Greenpeace εναντίον της χρήσης του λιγνίτη γεγονός που υπογράμμισε με ανακοίνωσή της στην οποία ζητεί τη σταδιακή απεξάρτηση της χώρας από το ρυπογόνο καύσιμο. Αυτό είναι ένα θέμα. Από εκεί , μέχρις σημείου ωστόσο, η GP να παίρνει μια καθαρά «πολιτική» θέση και να τάσσεται εναντίον της παραχώρησης σε οποιονδήποτε άλλον επενδυτή λιγνιτικών μονάδων ή κοιτασμάτων συνιστά στην … καλύτερη περίπτωση «υπέρβαση» του ρόλου της.

Όχι τίποτε άλλο αλλά για το θέμα του μονοπωλίου της ΔΕΗ στους λιγνίτες, η Ελλάδα πήρε ολιγοήμερη παράταση, γλιτώνοντας την τελευταία στιγμή την παραπομπή στο ευρωπαϊκό δικαστήριο. Κάτι που θα σήμαινε αυτόματα διακοπή της καταβολής των δόσεων του δανείου. Το να μπαίνει λοιπόν «περιβαλλοντικός μανδύας» στο λιγνιτικό μονοπώλιο της ΔΕΗ, μάλλον είναι ατυχές.