Ραδιενεργά

Κάθε εβδομάδα παίζουμε τη κολοκυθιά με το τέλος ΑΠΕ. Πόσο να αυξηθεί το τέλος ΑΠΕ ; Εγώ λέω να πάει στα 5 ευρώ/ MWh. Οχι, γιατί να πάει στα 5, να πάει στα 6 ευρώ. Γιατί να πάει στα 6, να πάει στα 7 ευρώ, και δεν συμαζεύεται. Μας τα έχουν ζαλίσει πια με αυτή τη κουβέντα για το πράσινο τέλος που διαιωνίζεται και τελειωμό δεν έχει. Τελικά τις θέλουμε τις ΑΠΕ ή δεν τις θέλουμε ; Και αν τις θέλουμε, υπάρχουν λεφτά, και αν ναι, που είναι ; Ας απαντήσει επιτέλους ο υπουργός, μπορούν να βρεθούν έσοδα από το τέλος ΕΡΤ ή να επιστραφεί στο ΔΕΣΜΗΕ ο ΦΠΑ, γιατί μου φαίνεται ότι λέμε τα ίδια και τα ίδια, έτσι σε δουλειά να βρισκόμαστε...

Οι μέρες είναι πολύ κρίσιμες για το «πορτοφόλι» των καταναλωτών, καθώς θα καθοριστούν οσονούπω τα νέα τιμολόγια της ΔΕΗ. Πάντως τα όσα ζητάνε από την πλευρά της ΔΕΗ, με βάση τα κοστολογικά στοιχεία όπως έχουν διαμορφωθεί πλέον, είναι πολύ… ενδιαφέροντα. Έχουμε να δούμε πολλά…

Προγραμματικές δηλώσεις για δεύτερη φορά μέσα σε πέντε μήνες κάνει σήμερα ως ΥΠΕΚΑ στη Βουλή ο Γιώργος Παπακωσταντίνου. Η πρώτη ήταν στις 21 Ιουνίου, μετά τον τότε ανασχηματισμό, και από μια γρήγορη σταχυολόγηση των όσων είχε τότε πει ο υπουργός ξεχωρίζω την "υποχρέωση να προχωρήσουμε πιο εντατικά στην απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας με τιμολόγια που να αντανακλούν το κόστος παραγωγής", την "περαιτέρω αποκρατικοποίηση της ΔΕΗ", τη "πώληση της ΔΕΠΑ και τη διάθεση ποσοστού του ΔΕΣΦΑ", την "ψήφιση του 3ου ενεργειακού πακέτου", τους "φιλόδοξους στόχους για παραγωγή ενέργειας από ΑΠΕ", την "επιτάχυνση στις διαδικασίες αδειοδότησης για αιολικά πάρκα και ειδικότερα για τα θαλάσσια αιολικά", την "υποστήριξη των αγωγών αερίου και πετρελαίου", την "απελευθέρωση της γεωθερμίας", τη "σύσταση εθνικού φορεά για την εκμετάλλευση υδρογονανθράκων", την "εκμίσθωση του λίγνιτορυχείου της Βεύης", κλπ. Δεν λέω ότι στους πέντε αυτούς μήνες δεν συνέβη τίποτα - θα ήταν άδικο άλλωστε αφού και κάποια πράγματα έγιναν και ο χρόνος του υπουργού ήταν λιγοστός- η αλήθεια ωστόσο είναι ότι τα περισσότερα "hot" θέματα βρίσκονται ακόμη μπροστά του. Τι θα κάνει απ' όλα αυτά ως το Φεβρουάριο, άγνωστο. Για να απαριθμήσει πάντως κανείς τις εκκρεμότητες του ενεργειακού χώρου, τότε και τώρα, έχει ενδιαφέρον να ρίξει μια ματιά στο τότε ρεπορτάζ (http://83.169.32.243/portal/resource/contentObject/id/fda16eb4-3964-4a8a...).

Νέο πρόεδρο αναζητεί από σήμερα ο όμιλος των Ελληνικών Πετρελαίων, καθώς η τοποθέτηση του Τάσου Γιαννίτση, στενού συνεργάτη του Λουκά Παπαδήμου, στο υπουργείο εσωτερικών, αφήνει ακέφαλα τα Ελ.Πε. Πρόκειται για μία από τις πολλές καραμπόλες που προέκυψαν κατά τις διεργασίες σχηματισμού της νέας κυβέρνησης. Να πούμε ότι η σχέση του κ. Γιαννίτση με το νέο πρωθυπουργό είναι στενή και ξεκινάει πολλά χρόνια πίσω από την εποχή των κυβερνήσεων Σημίτη.

Υπέρ της πρότασης της ΡΑΕ να υιοθετηθεί το αυστριακό μοντέλο για το ειδικό τέλος ΑΠΕ, τάσσονται οι μεγάλοι βιομηχανικοί καταναλωτές, ζητώντας μάλιστα το μοντέλο να επεκταθεί και στις ΥΚΩ. Συγκεκριμένα η πρόταση της ΡΑΕ, που οι βιομηχανίες θέλουν να υιοθετηθεί άμεσα είναι να θεσπιστεί ένα σταθερό ποσοστό επί της τιμής χρήσης δικτύου που αντιπροσωπεύει το προφίλ κάθε καταναλωτή. Η πρόταση αυτή λύνει το πρόβλημα χωρίς πλαφόν, το οποίο σήμερα ενεργοποιείται στις 780 χιλιάδες ευρώ (ενεργοποιείται για τους καταναλωτές με 100MWh με το τέλος ΑΠΕ στα 7,8 ευρώ η μεγαβατώρα). Η θέση της ΕΒΙΚΕΝ για το θέμα του τέλους ΑΠΕ, είναι ότι το ζήτημα είναι το κόστος και όχι ο μηχανισμός είσπραξης και επιπρόσθετα τονίζετια ότι η σύνδεση της ΟΤΣ στο μηχανισμό είναι λάθος. Και βέβαια τονίζεται ότι οι προτεινόμενες λύσεις υπονοούν αύξηση των τιμών, την ίδια στιγμή που αποσιωπάται το έμμεσο κόστος (δίκτυα κλπ). Δεν είμαστε εναντίον των ΑΠΕ στο βαθμό που αντέχει η εθνική οικονομία αλλά ζητούμε η ανάπτυξη των ΑΠΕ να μη γίνει σε βάρος άλλων παραγωγικών δραστηριοτήτων καταλήγουν οι βιομηχανικοί καταναλωτές.

Οι βωξίτες της S&B τροφοδοτούν και σήμερα το εργοστάσιο της Αλουμίνας (είναι ο μεγαλύτερος πελάτης τους) και ταιριάζουν «γάντι» με τους στόχους που έχει ο Όμιλος Μυτιληναίου για την «Αλουμίνιον». Για πρώτη φορά από την ίδρυσή της η «Αλουμίνιον» θα ελέγχει η ίδια τη βασική της πρώτη ύλη, τον βωξίτη, κάτι που δεν είχε καταφέρει έως τώρα. Άρα, θα πεί κανείς, αναμενόμενη και επιχειρηματικά συνεπής η κίνηση του Ευάγγελου. Εντάξει, αλλά πολλά deal θα μπορούσαν να θεωρηθούν αναμενόμενα και επιχειρηματικά συνεπή, αλλά... δεν τα βλέπουμε να γίνονται. Πρέπει να του το πιστώσουμε: Σε μια περίοδο που το country risk έχει εκτοξευθεί, ο Μυτιληναίος, αναλαμβάνοντας προφανώς το ρίσκο, ποντάρει στο μέλλον της ελληνικής οικονομίας και επενδύει μερικές δεκάδες εκατομμύρια... Γιατί από τσάμπα πατριώτες είναι γεμάτα τα κανάλια, ειδικά τις τελευταίες ημέρες.

Μιλάμε για τσίρκο και μάλιστα δεύτερης κλάσης. Τα όσα βλέπουμε να διαδραματίζονται τις τελευταίες ημέρες από τους εκπροσώπους του πολιτικού συστήματος δεν έχουν προηγούμενο. Είναι βεβαίως επικίνδυνη η ισοπέδωση, η εύκολη επιθετικότητα εναντίον των πολιτικών και της πολιτικής, η ρητορική για προδότες, κρεμάλες, Γουδή κ.λπ. Δημιουργεί έφορο έδαφος για να καλλιεργηθούν απόψεις ολοκληρωτικές και αντιδημοκρατικές, γίνεται, δε, ακόμα πιο επικίνδυνη σε περιόδους δημοκρατικού ελλείμματος και οικονομικής ανέχειας όπως η σημερινή. Ωστόσο, ο τρόπος με τον οποίο λειτουργούν, ειδικά τις τελευταίες ημέρες, τα (μεγάλα κυρίως) κόμματα και οι προβεβλημένοι πολιτικοί, δικαίωσαν απολύτως τους πιτσιρικάδες που πριν μερικές μέρες τους γύριζαν τις πλάτες στις ανα τη χώρα παρελάσεις της 28ης Οκτωβρίου. Καιροσκοπισμός, παιχνιδάκια, μεγάλα κούφια λόγια, απόλυτη έλλειψη συναίσθησης αλλά και αδιαφορία για τη θέση της χώρας σε ένα περιβάλλον που τρίζει από παντού. Είναι έτοιμοι να βάλουν φωτιά από άκρη σε άκρη αρκεί να επιτύχουν μια μικρή κομματική νίκη. Κλειστοί μηχανισμοί που λειτουργούν ερήμην και πολλές φορές εις βάρος της κοινωνίας. Πρόσωπα αφερέγγυα, ολίγιστα, αναντίστοιχα με τις ανάγκες των καιρών. Δυστυχώς μας έχουν καταλάβει και στο εξωτερικό. Δεν μπορούμε να τους κρυφτούμε πλέον. Και δυστυχώς, το μέλλον είναι πιά πολύ σκοτεινό. Ανεξάρτητα από το ποιος θα είναι ο επικεφαλής αυτής της πολύπαθης κυβέρνησης συνεργασίας, είναι αδύνατον να λειτουργήσει με αυτούς τους αλληλοϋποβλεπόμενους πολιτικούς υποστηρικτές που χρησιμοποιούν τη συνεργασία ως τέχνασμα. Ως ένα ακόμα κομματικό κολπάκι. Φοβάμαι ότι η ολοκληρωτική καταστροφή είναι πλέον πολύ κοντά. Χωρίς παρόλα αυτά, - και τούτο είναι το πλέον εξοργιστικό – να είναι αναπόφευκτη…

Αναρωτιέμαι τι θα πρωτοκάνει αυτός ο νέος υπουργός ΠΕΚΑ (όποιος και αν είναι, ο Παπακωσταντίνου ή άλλος) με τόσες πολλές συσσωρευμένες εκκρεμότητες στην ενέργεια. Πρώτον, το έλλειμμα του ΔΕΣΜΗΕ απειλεί να δυναμιτήσει όλη την αγορά (μέχρι και τη ΔΕΠΑ) και για να μειωθεί χρειάζεται μόνιμα μέτρα (όπως έσοδα από το Τέλος ΕΡΤ, αύξηση Τέλους ΑΠΕ, και όχι μόνο επίσπευση δημοπρασιών ρύπων και άλλα πασαλείματα). Θα πει "ναι" ο νέος υπουργός σε αύξηση του Τέλους ΑΠΕ ; Αγνωστο. Δεύτερον, ο ΕΦΚ στο αέριο, επιβαρύνει πολύ τα κόστη της ΔΕΗ, και των άλλων προμηθευτών, που -εφόσον μείνει- πιέζουν για μεγάλες αυξήσεις τιμολογίων. Θα επιμείνει να καταργηθεί το μέτρο, κι αν δεν το καταφέρει τι αυξήσεις θα εγκρίνει στα τιμολόγια από την 1η του έτους ; Αγνωστο. Τρίτον, η λύση στο θέμα με τους λιγνίτες, που υποτίθεται πως έχει οριστικοποιηθεί με την Κομισιόν από την εβδομάδα που πέρασε, θα ανακοινωθεί τελικά; Αν συναντήσει αντιδράσεις από τη ΓΕΝΟΠ (ή το Σπάρτακο), πως θα το χειριστεί ; Κι έστω ότι κλείνει η υπόθεση "λιγνίτες", τι θα γίνει με την αποκρατικοποίηση της ΔΕΗ ; Ο υπουργός μια βραχύβιας ή μεταβατικής ή πείτε την όπως θέλετε, κυβέρνησης, θα πάρει πάνω του αποφάσεις για την περαιτέρω ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ ; Να συνεχίσω ;

Όπως θα έχετε καταλάβει, δεν έχει κανένα νόημα να γράφουμε τα όσα μαθαίνουμε σχετικά με τη σύνθεση της νέας κυβέρνησης, τα πρόσωπα και τα λοιπά. Οι πληροφορίες αλλάζουν από ώρα σε ώρα και οι περισσότερες, απ ότι φαίνεται, έχουν τόση φερεγγυότητα όση και οι υποσχέσεις, οι διαβεβαιώσεις και τα μεγάλα λόγια των πολιτικών μας περί του εθνικού συμφέροντος. Γιαυτό, θα γράψουμε μια και καλή τη νέα κυβέρνηση όταν ανακοινωθεί…

Όλα ανοικτά, όλα στον αέρα, με τις πληροφορίες να αλλάζουν από στιγμή σε στιγμή. Ακούω λοιπόν από το πρωί, ότι στο νέο σχήμα, οι υπουργοί των οικονομικών υπουργείων, όπως των Οικονομικών, Ανάπτυξης, και Περιβάλλοντος-Ενέργειας, θα παραμείνουν στη θέση τους. Δεν υπάρχει πολυτέλεια χρόνου να τοποθετηθούν στη θέση τους άλλοι (μέχρι να ενημερωθούν για το χαρτοφυλάκιό τους, χαθήκαμε..). Έτσι, οι μόνες αλλαγές στο μεταβατικό αυτό σχήμα θα αφορούν όσους υπουργούς σχετίζονται με τη διεξαγωγή εκλογών, (Εσωτερικών, Δικαιοσύνης). Σήμερα το πρωί πάντως άλλα διαρρέονταν...

Αν θεωρήσουμε δεδομένο ότι θα «στεριώσει» τελικά η νέα κυβέρνηση, ας μπούμε στην κουβέντα για το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας: Θα μείνει ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου; Θα μείνει ο Γιάννης Μανιάτης; Πολλά θα εξαρτηθούν βέβαια από το χαρακτήρα που θα έχει το νέο σχήμα, πράγμα για το οποίο ελάχιστα γνωρίζουμε προς ώρας. Άλλα δεδομένα δημιουργούνται, για παράδειγμα, αν θα έχει η κυβέρνηση τεχνοκρατικό προφίλ και άλλα αν θα έχει πολιτικό. Πάντως εγώ να κάνω μια απόπειρα πρόβλεψης: Το Μανιάτη τον βλέπω να μένει κυρίως λόγω πετρελαίων. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Παπανδρέου στην… αποχαιρετιστήρια, ως πρωθυπουργού, ομιλία του στη Βουλή αναφέρθηκε στις έρευνες στη Νότια Κρήτη όπου φαίνεται ότι υπάρχει συγκεκριμένο και άμεσο ξένο ενδιαφέρον. Τώρα για τον Παπακωνσταντίνου, το παίζω ότι φεύγει. Ειδικά αν παραμείνει ως αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Οικονομικών ο Βενιζέλος όπως λένε οι πληροφορίες, το θεωρώ πολύ δύσκολο να μείνει στην κυβέρνηση και το δεύτερο κατά σειρά πρόσωπο που σηματοδοτεί την έως σήμερα ακολουθούμενη οικονομική πολιτική. Θα δούμε ωστόσο, εκτιμήσεις είναι αυτές που μπορεί να πέσουν τελείως έξω. Κοντός ψαλμός….

Ήταν που ήταν το κλίμα παγωμένο, ήρθαν και οι τελευταίες εξελίξεις και κυριολεκτικά δεν κουνιέται φύλλο. Ούτε σε επίπεδο θεσμικό – πολιτικό, ούτε σε επίπεδο επιχειρηματικό. Δυστυχώς τα πράγματα δεν είναι καθόλου καλά, και ο χώρος της ενέργειας, ενώ έχει όλες τις δυνατότητες να δώσει πραγματική ανάπτυξη, υποχρεώνεται σε αδράνεια και σε καταστολή. Χρήμα δεν κυκλοφορεί πουθενά και δεν ξέρω αν με βάση τα όσα συμβαίνουν μπορούμε να ελπίζουμε ότι θα αλλάξουν τα πράγματα σύντομα. Καλά ξεμπερδέματα…

Έναν… άνεμο εξαγοράς στο χώρο των αιολικών, έπιασαν οι κεραίες μου το τελευταίο διάστημα. Μιλάμε για μεγάλη δουλειά, αλλά δεν ξέρω αν θα καταλήξει, καθώς οι τιμές σήμερα βρίσκονται σε επίπεδα… δραχμής.

Έξαλλοι είναι οι επενδυτές φωτοβολταϊκών με αυτό που είπε ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου στη συνέντευξή του την Πέμπτη, ότι δηλαδή ο κλάδος των φ/β αποδέχεται μείωση στις ταρίφες. Ο υπουργός εννοούσε προφανώς τον ΣΕΦ, αλλά όταν λέει «ο κλάδος» είναι αλήθεια ότι πρέπει να αποσαφηνίζει τα πράγματα. Οι άνθρωποι του ΣΕΦ για παράδειγμα το είπαν ξεκάθαρα στη συνάντηση που είχαν με δημοσιογράφους την προηγούμενη εβδομάδα: Εμείς δεν εκπροσωπούμε τους επενδυτές, αλλά τις εταιρείες που παράγουν ή εισάγουν εξοπλισμό για φ/β. Προφανώς λοιπόν ο «κλάδος» δεν είναι ενιαίος, καθώς τα συμφέροντα κάθε πλευράς είναι διαφορετικά. Να σας πώ ένα παράδειγμα; Ακόμα και αν (που λέει ο λόγος) δέκα όλοι κι όλοι πολύ μεγάλοι επενδυτές εγκαταστήσουν μερικές χιλιάδες Μεγαβάτ φωτοβολταϊκών στην Ελλάδα, οι εταιρείες εξοπλισμού θα μπορούσαν (πάλι που λέει ο λόγος) να κάνουν τη δουλειά τους. Αντίθετα, οι χιλιάδες μικρο (ή και μεγαλύτεροι) επενδυτές που θα μείνουν εκτός νυμφώνος δεν θα έχουν κάνει τη δική τους. Ή να το πάρουμε από την άλλη πλευρά: Αν γίνει (πάλι που λέει ο λόγος) ένα μπουμ και καλυφθεί ο εθνικός στόχος με υψηλές εγγυημένες τιμές και στη συνέχεια έχουμε "πάγωμα", οι επενδυτές θα έχουν κάνει τη δουλειά τους. Οι εταιρείες, πάλι, όχι...

Τώρα για τις ταρίφες, επειδή τα πράγματα με τις τράπεζες πάνε από το κακό στο χειρότερο ενώ δεν έχει ξεκαθαρίσει το τοπίο σχετικά με τη συμφωνία της 26ης Οκτωβρίου και το πώς θα γίνει η επανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, υποψιάζομαι ότι δεν θα γίνει άμεσα καμία κίνηση από την πλευρά Παπακωνσταντίνου. Τι ταρίφες να μειώσει όταν «δεν υπάρχει σάλιο» στην αγορά…

Για την «απελευθέρωση» των υπεράκτιων αιολικών υπάρχει παρασκήνιο. Η απόφαση Μπιρμπίλη που θέσπιζε κεντρική αδειοδοτική διαδικασία και στη συνέχεια διαγωνισμούς παραχώρησης θαλάσσιων οικοπέδων, είχε προσβληθεί από ιδιώτες στην Κομισιόν, η οποία είχε στείλει προειδοποιητικές επιστολές και ζητούσε την αλλαγή του θεσμικού πλαισίου. Όπερ και εγένετο…

Για να καταλάβετε τι γίνεται στον τομέα των φωτοβολταϊκών και πόσο μακριά από την πραγματικότητα είναι οι εύκολες κουβέντες για τεράστιες αποδόσεις όταν υπάρχει η σημερινή χρηματοοικονομική ασφυξία, να σας πώ το εξής: Ο Όμιλος Μυτιληναίου μελέτησε την πιθανότητα ενός μεγάλου φωτοβολταϊκού project γύρω από τις εγκαταστάσεις της «Αλουμίνιον» στη Βοιωτία. Μιλάμε για συνολική ισχύ 45 Μεγαβάτ. Όταν έβαλαν κάτω τα νούμερα, είδαν ότι θα έπρεπε να βρούν περί τα 90 εκατ. ευρώ και η ετήσια απόδοση που θα είχαν θα ήταν περί τα 12 εκατ. ευρώ προ φόρων, αποσβέσεων και χρηματοοικονομικής εξυπηρέτησης. Το project, ως εκ τούτου, κόπηκε...

Μου το έλεγε επιχειρηματίας που δραστηριοποιείται στην εισαγωγή ρεύματος: Με την καθυστέρηση πληρωμών από το ΔΕΣΜΗΕ αναγκάστηκε να δώσει προσωπικό δάνειο στην εταιρεία του για να εξοφλήσει τους Βούλγαρους παραγωγούς στην ώρα τους. Γιατί τόση βιασύνη; «Αν αρχίσουμε να τους καθυστερούμε κι εμείς, όπως μας καθυστερεί ο ΔΕΣΜΗΕ, δεν πρόκειται να ξαναπάρουμε ρεύμα, θα προτιμάνε να το πουλάνε στην Τουρκία, έστω και μερικά σεντς φθηνότερα» λέει χαρακτηριστικά.

Στην Αθήνα θα βρίσκεται αύριο , η γενική διευθύντρια της Διεθνούς Υπηρεσίας Ενέργειας (IEA) Maria Van der Hoeven. Αφορμή για την επίσκεψη της επικεφαλής της ΙΕΑ είναι η ειδική εκδήλωση για την παρουσίαση της έκθεσης της International Energy Agency για την αγορά ενέργειας της Ελλάδας. Μετά το γνωστό προσχέδιο της έκθεσης της τρόικας, που ήταν κόλαφος για τα ενεργειακά, αναμένονται με ενδιαφέρον οι τοποθετήσεις της Hoeven, με δεδομένο ότι η ΙΕΑ είναι σε ανοιχτή γραμμή τόσο με την Κομισιόν όσο και με τον ΟΟΣΑ.

Ξεκίνησε δυναμικά, με άρμα το σχέδιο "Ηλιος", αλλά και εξαγγελίες ότι θα ξεμπλοκάρει τα offshore αιολικά, και εν γένει τις ενεργειακές επενδύσεις. Και αρχικά ο υπουργός Περιβάλλοντος-Ενέργειας Γ. Παπακωσταντίνου έδωσε πράγματι την εντύπωση ότι θέλει να ανεβάσει ταχύτητες στον τομέα της ενέργειας, (από τους λίγους με προοπτικές επενδύσεων στην Ελλάδα), διαφορετικές από αυτές της προκατόχου του, Τίνας Μπιρμπίλη. Τουλάχιστον μέχρι και το Σεπτέμβριο αυτή ήταν η αίσθηση. Το τελευταίο ωστόσο μήνα, στις εκκρεμότητες του ενεργειακού πεδίου προστίθενται συνεχώς νέες, χωρίς ταυτόχρονα να επιλύονται οι παλαιές. Πάρτε για παράδειγμα το αδιέξοδο με το άνοιγμα της αγοράς λιγνίτη, το έλλειμμα του ΔΕΣΜΗΕ, το πρόβλημα του Τέλους ΑΠΕ και εν γένει της πράσινης χρηματοδότησης που "σέρνεται", κι ενώ την ίδια στιγμή αντίστροφα μετρά ο χρόνος για τα νέα τιμολόγια της ΔΕΗ, και τους νέους φόρους που έχουν βραχυκυκλώσει την αγορά ηλεκτρισμού. Κάπου το σύστημα έχει "μπουκώσει", λύσεις γρήγορες σαν αυτές που χρειάζονται δεν έρχονται, και οι εκλογές πλησιάζουν με τις εκκρεμότητες στην ενέργεια περισσότερες παρά ποτέ...

Για πώληση του ΑΗΣ Μελίτης, και όχι του ΑΗΣ Αμυνταίου, σε ιδιώτη κάνει λόγο δημοσίευμα τοπικού blog της Φλώρινας. Σύμφωνα με το δημοσίευμα του blog «Νέα Φλώρινα» ο δήμαρχος Φλώρινας Γ. Βοσκόπουλος, κατά την τοποθέτησή του στο θέμα των περιβαλλοντικών όρων του ορυχείου Αχλάδας, ανέφερε ότι σε πρόσφατη συνάντησή του με μέλη του Δ.Σ. της ΔΕΗ στην Αθήνα, διαφάνηκε πως είναι πιθανό να πωληθεί σε ιδιώτη, όχι ο ΑΗΣ Αμυνταίου, αλλά τελικά ο ΑΗΣ Μελίτης. «Το θέμα είναι πολύ σοβαρό για την κοινωνία της Φλώρινας και θα πρέπει να δώσουμε ιδιαίτερη προσοχή» ανέφερε χαρακτηριστικά.