GSI: Με ανοικτά τα ρυθμιστικά και οικονομικά θέματα «οδεύουν» στο ραντεβού με Γιόργκενσεν οι Παπασταύρου και Παπαναστασίου - Η σύσκεψη της Τρίτης και το έργο που «αργοπεθαίνει»

Τα μηνύματα ότι αποφασίστηκαν τα επόμενα βήματα για το έργο και η προσπάθεια να δοθεί η εικόνα σύμπνοιας της Αθήνας με τη Λευκωσία ενόψει της σύσκεψης με τον Επίτροπο Γιοργκενσεν, δεν αρκούν για να κρύψουν τη πραγματική εικόνα στην οποία βρίσκεται ο GSI.

Στη πραγματικότητα, Σταύρος Παπασταύρου και Γιώργος Παπαναστασίου οδεύουν προς το ραντεβού της Τρίτης με τον Γιόργκενσεν, με ανοικτά όλα τα οικονομικά και ρυθμιστικά θέματα του καλωδίου, και το εύλογο ερώτημα είναι τι το ουσιαστικό θα προσθέσει, παρά να επισημοποιήσει το απόλυτο αδιέξοδο.

Τα «επόμενα βήματα που αποφασίστηκαν» στα οποία αναφέρεται η χθεσινή ανακοίνωση του ΥΠΕΝ, δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια συμφωνία να επαναληφθεί το γνωστό «έργο» μιας ακόμη συνάντησης μεταξύ των δύο ρυθμιστών και του ΑΔΜΗΕ για να συνεχιστούν οι συζητήσεις.

Στη πραγματικότητα, το πιθανότερο είναι ότι για να τηρήσουν τα προσχήματα, να δείξουν ότι καταγράφεται πρόοδος, και κυρίως να εμφανιστούν ενωμένες, οι δύο πλευρές θα επιχειρήσουν να προσέλθουν στη σύσκεψη της Τρίτης, έχοντας κάτι στα χέρια, όπως π.χ. τη μεταβίβαση των ιδιοκτησιακών αδειών του GSI στον ΑΔΜΗΕ για την οποία λέγεται ότι οι σχετικές αποφάσεις των κυπριακών αρχών είναι έτοιμες.

Το είπε όσο πιο ξεκάθαρα μπορούσε χθες στο ΚΥΠΕ ο κύπριος υπ. Ενέργειας Γ.Παπαναστασίου, μετά τη σύσκεψη με τον έλληνα ομόλογό του, λέγοντας ότι «οι όποιες ρυθμιστικές εκκρεμότητες υπάρχουν θα πρέπει να επιλυθούν, πολλές από τις οποίες μπορεί να προέρχονται από το παρελθόν λόγω της αλλαγής του έργου από EuroAsia σε Great Sea Interconnector».

Επεσήμανε μάλιστα ότι «επειδή δεν είμαστε σε πλήρη γνώση των εκκρεμοτήτων (σσ: δήλωση που προκαλεί απορία αφού είναι γνωστές σε όλους και αναλυτικά), θεωρήσαμε ορθό να διευθετηθεί μια συνάντηση το συντομότερο, πιθανώς την ερχόμενη εβδομάδα, μεταξύ των δύο ρυθμιστών και του φορέα υλοποίησης, στην παρουσία ίσως κάποιου παρατηρητή ο οποίος θα βοηθήσει την όλη διαδικασία για να μπορέσει να προχωρήσει παραγωγικά η συνάντηση».

Στη πραγματικότητα όχι μόνο δεν υπάρχει χρόνος έως τη Τρίτη για να κλείσουν κάποια από τα ανοικτά θέματα, αλλά το κυριότερο δεν φαίνεται να έχει αλλάξει το παραμικρό στην απόσταση που χωρίζει τη «κοσμοθεωρία» των δύο χωρών για το έργο.

Η τεράστια απόσταση που χωρίζει τις δύο πλευρές

Η μεν Κύπρος δεν δέχεται να δώσει χρήματα όταν υπάρχει και το άλλοθι ότι δεν γίνονται έρευνες στο βυθό, λόγω των αντιδράσεων της Τουρκίας. Συνοψίζοντας τη στάση της σε μια φράση, ήταν και είναι «ξεκινήστε εσείς τις έρευνες πόντισης του καλωδίου και μετά πληρώνουμε».

Η δε, Ελλάδα, δεν δέχεται να ξοδέψει άλλο διπλωματικό κεφάλαιο και να αναλάβει μόνη της το γεωπολιτικό ρίσκο, για ένα έργο όπου κύριος ωφελημένος είναι η Λευκωσία, εφόσον η τελευταία δεν επιλύσει τις πολλές οικονομικές και ρυθμιστικές εκκρεμότητες που της αναλογούν. Ειδικά όταν βλέπει ότι η κυπριακή πλευρά δεν έχει πρόθεση να καταβάλει ούτε τα πρώτα 25 εκατομμύρια (οι ετήσιες δόσεις θα συνεχιστούν μέχρι το 2029) και υπεκφεύγει των υπολοίπων υποχρεώσεών της.

Η απόσταση που χωρίζει τα δύο μέρη παραμένει χαοτική, που σημαίνει ότι ακόμη και χρόνος να υπήρχε για κάτι το πιο ουσιαστικό, απουσιάζει η διάθεση να βρεθεί η περίφημη «τεχνική» λύση που θα ξεμπλοκάρει το έργο, παρά τις εκ νέου πολιτικές διαβεβαιώσεις ότι Αθήνα και Λευκωσία στηρίζουν το έργο.

Τα προσχήματα, και η διαχείριση του blame game

Στην ουσία το «έργο» που παίζεται τις τελευταίες ημέρες και αυτό που πιθανότατα θα δούμε προσεχώς, δείχνει να αφορά αποκλειστικά τη διαχείριση του πολιτικού αδιεξόδου από τις δύο κυβερνήσεις, και όχι αυτό καθ’ εαυτό το έργο.

Το δείχνει η χθεσινή ανακοίνωση του ΥΠΕΝ που προσπαθεί να τηρήσει τα προσχήματα, και ενώ όλα συνηγορούν στην άποψη ότι είναι θέμα χρόνου να ξαναρχίσει ένας νέος γύρος πιο έντονου blamegame, όπου στο παιχνίδι της απόδοσης ευθυνών, δεν αποκλείεται να μπει σύντομα και η Κομισιόν.

Σύμφωνα με κυπριακές πήγες, η Λευκωσία προτίθεται να αναδείξει στη σύσκεψη υπό τον κ. Γιόργκενσεν τον γεωπολιτικό παράγοντα, δηλαδή τη στάση της Τουρκίας, που είναι και ο ελέφαντας στο δωμάτιο, γνωρίζοντας ωστόσο ότι η Κομισιόν δεν έχει δείξει μέχρι τώρα καμία διάθεση να ασκήσει πιέσεις στην Άγκυρα, όχι μόνο για το καλώδιο, αλλά και για πλειάδα άλλων ακόμη σοβαρότερων θεμάτων.

Στην πραγματικότητα, ακόμη και αν υπάρξει κάποια τοποθέτηση του Δανού Επιτρόπου, στη γραμμή των χλιαρών αντιδράσεων για τη Τουρκία στις οποίες μας έχει συνηθήσει η Κομισιόν, το πρώτο που θα θέσει προς τις εμπλεκόμενες πλευρές θα είναι να ξεκαθαρίσουν αν θέλουν ή δεν θέλουν το έργο, και εφόσον το στηρίζουν, να το αποδείξουν έμπρακτα.

Το είπε με σαφήνεια προχθές η κοινοτική εκπρόσωπος, που απαντώντας σε ερώτηση του Κυπριακού Πρακτορείου Ειδήσεων (ΚΥΠΕ), σημείωσε ότι «όλες οι πλευρές πρέπει να δεσμευτούν για την ταχύτερη δυνατή υλοποίηση του έργου, και κατά βάση, οποιαδήποτε περαιτέρω καθυστέρηση είναι προς ζημία των ίδιων των εμπλεκομένων».

Στη μεγάλη εικόνα, αυτή τη στιγμή ο GSI οδεύει ολοταχώς προς τις ελληνικές και κυπριακές καλένδες, εκτίμηση που ενισχύουν οι πρόσφατες κυβερνητικές δηλώσεις, σύμφωνα με τις οποίες, η σχέση μεταξύ των δύο χωρών έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία από το καλώδιο και κανένα έργο δεν πρόκειται να τις διαταράξει.

Στην ουσία, η κυβέρνηση αρχίζει να περνά το μήνυμα πως είναι διαχειρίσιμο το «να μην τα βρουν Αθήνα και Λευκωσία», παρ' ότι γνωρίζει πως καλώς ή κακώς, η Ελλάδα (και η Κύπρος) δεν έχουν αυτή την πολυτέλεια ειδικά σε μια περίοδο σοβαρών γεωπολιτικών ανακατατάξεων. Αν το καλώδιο ματαιωθεί, θα επισημοποιηθεί το δόγμα της Άγκυρας ότι «κανένα έργο δεν γίνεται στην Ανατολική Μεσόγειο χωρίς την άδεια, συναίνεση ή τη συμμετοχή της», με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει και για άλλα projects ελληνικού ενδιαφέροντος.