Α.Γ.Χριστοδουλάκης: Επενδύσεις €8 δισ. σε υπεράκτια αιολικά πάρκα

Ανοίγει ο δρόµος έπειτα από ενάµιση χρόνο παγώµατος για την προώθηση επενδύσεων ύψους 8 δισ. ευρώ στον τοµέα των θαλάσσιων αιολικών πάρκων. O υπουργός Περιβάλλοντος κ. Γ. Παπακωνσταντίνου δήλωσε ότι έχουν ήδη ξεκινήσει οι συζητήσεις για να επιταχυνθούν οι επενδύσεις στον τοµέα των θαλάσσιων αιολικών πάρκων. Για να προχωρήσει η διαδικασία χρειάζεται να αποσυρθεί το επίµαχο άρθρο 6 του νόµου 3851 που ουσιαστικά παραπέµπει στο απώτερο µέλλον την υλοποίηση των έργων µε µελέτες, αδειοδοτήσεις και διαγωνισµούς από το ∆ηµόσιο (που χρειάζονται πέντε χρόνια για να γίνουν) και να αφήσει να προχωρήσουν οι επενδύσεις που έχουν εγκριθεί ήδη από τη ΡΑΕ από πέντε ελληνικούς και δύο αλλοδαπούς οµίλους, ελέγχοντας φυσικά µε αυστηρότητα τους περιβαλλοντικούς όρους µε τους οποίους θα υλοποιηθούν οι επενδύσεις.

«∆εν χρειάζεται αυτές οι επενδύσεις που βρίσκονται σε προχωρηµένο στάδιο να αναµένουν την υλοποίηση του κεντρικού προγράµµατος για την ανάπτυξη των θαλάσσιων αιολικών πάρκων» λέει χαρακτηριστικά ο κ. Παπακωνσταντίνου.

Πρόκειται για συνολικά 24 επενδυτικά σχέδια ισχύος πάνω από 5.700 MW, από τα οποία τουλάχιστον 10 συνολικού προϋπολογισµού 8 δισ. ευρώ και ισχύος 4.000 MW είναι άµεσα υλοποιήσιµα µε ορίζοντα θεµελίωσης το 2013 και προοπτική περάτωσης 30 µήνες µετά και µε δυνατότητα δηµιουργίας 2.500 θέσεων εργασίας άµεσα και έµµεσα.

Τα έχουν σχεδιάσει ενεργειακοί όµιλοι όπως οι ΤΕΡΝΑ (των κ. Γ. Κάµπα και Γ. Περιστέρη), RF Energy των κκ. Β. Ρέστη και Γ. Φειδάκη, Ελλ.Τεχνοδοµική του Οµίλου Ελλάκτωρ, «∆ιαπόντια» του εφοπλιστή κ. Γ. Παναγιωτίδη και «Θρακική» της Damko ενώ και η ισπανική Iberdrola µε την ελληνική θυγατρική της, τη «Ρόκας», καθώς και η αµερικανική Jasper έχουν προχωρήσει στα σχέδια για δικά τους θαλάσσια αιολικά στον ελληνικό χώρο. O υπουργός ΠEKA τόνισε τις δυνατότητες και τον ρόλο που µπορεί να παίξει η Eλλάδα ως «κόµβος» πράσινης ενέργειας µεταξύ Eυρώπης και Mέσης Aνατολής µε τις αναφορές του να βρίσκονται σε πλήρη εναρµόνιση µε τις πρόσφατες δηλώσεις Σόιµπλε για τις δυνατότητες µετατροπής της Eλλάδας σε χώρα εξαγωγής πράσινης ενέργειας και τον ρόλο που θα πρέπει να παίξουν οι γερµανικές εταιρείες σε αυτό.

Πώς γίνεται η κατασκευή

Πώς όµως κατασκευάζεται, πώς εγκαθίσταται και πώς λειτουργεί ένα υπεράκτιο αιολικό πάρκο; Κατ’ αρχάς κατασκευάζονται και συναρµολογούνται στην ξηρά (συνήθως στην πιο κοντινή ξηρά) οι πυλώνες της ανεµογεννήτριας οι οποίοι στη συνέχεια µεταφέρονται µε ειδικά πλοιάρια στον χώρο της τοποθέτησης. Στη συνέχεια οι πυλώνες αυτοί ποντίζονται στη θαλάσσια περιοχή η οποία έχει χωροθετηθεί για να υποδεχθεί το έργο αυτό. Σχεδόν ταυτόχρονα µε την πόντιση άλλα ειδικού τύπου πλοία προσθέτουν αδιαβροχοποιηµένο τσιµέντο το οποίο φθάνει στον πυθµένα της θάλασσας εκεί γύρω από το σηµείο όπου έχουν ποντιστεί οι πυλώ νες. Το τσιµέντο «περικυκλώνει» τους πυλώνες ακριβώς στο ύψος του πυθµένα και πάνω από αυτόν ώστε να προσδώσει στερεότητα στην κατασκευή. Οταν ολοκληρωθεί η διαδικασία αυτή µε ειδικό µηχάνηµα ποντίζονται και τσιµεντοκύβοι (τα γνωστά µπλόκια) στον πυθµένα γύρω από την αρχική κατασκευή ώστε να διασφαλιστεί η σταθερότητα του πυλώνα σε ένα ανοιχτό σηµείο της θάλασσας όπου ο άνεµος µπορεί να φθάνει αρκετές φορές τα 9 µποφόρ ή και σε ορισµένες έκτακτες περιπτώσεις τα 10 µποφόρ.

Ολη η προσπάθεια υποστηρίζεται από πλωτή εξέδρα µέσω της οποίας στη συνέχεια τοποθετούνται οι έλικες και όλες οι ηλεκτροµηχανολογικές εγκαταστάσεις. Τεχνικά το έργο είναι περίπλοκο αλλά οι ελληνικές εταιρείες έχουν ήδη εξαντλήσει την τεχνογνωσία που έχει αναπτυχθεί στη Βόρεια Θάλασσα µε πρωταγωνιστές ∆ανούς και Σουηδούς και έχουν µάλιστα προσαρµόσει και δικές τους πατέντες στην ιδιαιτερότητα των ελληνικών θαλασσών. Ευνόητο είναι ότι οι καιρικές συνθήκες στο Αιγαίο Πέλαγος είναι πολύ πιο ευνοϊκές από ό,τι στη Βαλτική ή στη Βόρεια Θάλασσα και η επένδυση δεν έχει το ρίσκο της κακοκαιρίας τουλάχιστον όσο µια αντίστοιχη επένδυση στη Βόρεια Ευρώπη. Η ολοκλήρωση ενός τέτοιου έργου απαιτεί περίπου τρία χρόνια κατασκευής ώσπου να λειτουργήσει.

Δεν παρεμποδίζουν

Η πόντιση των πυλώνων στα υπεράκτια αιολικά πάρκα γίνεται σε βάθος 25 - 50 µέτρων και δεν παρεµποδίζει ούτε τη ναυσιπλοΐα ούτε την αλιεία. Η ηλεκτρική ενέργεια που θα παράγεται θα µεταφέρεται µε καλώδιο στις κοντινότερες ακτές και θα διασυνδεθεί το δίκτυο της ∆ΕΗ.

Χαρακτηριστικό είναι το υψηλό κόστος µιας τέτοιας επένδυσης αφού για ένα υπεράκτιο αιολικό πάρκο 500 MW απαιτούνται 1,7 δισεκατοµµύρια ευρώ και για µεγαλύτερο περί τα 2 δισ.

Η Ευρώπη είναι ο παγκόσµιος ηγέτης στα υπεράκτια αιολικά, µε περίπου 1.000 ανεµογεννήτριες και συνολική ισχύ 3.500 MW σε 48 διαφορετικά πάρκα σε εννέα χώρες. Η Βρετανία και η ∆ανία βρίσκονται στην κορυφή µε µερίδιο 44% και 30% αντίστοιχα.

Επιπλέον, 52 σχέδια για θαλάσσια αιολικά πάρκα συνολικής ισχύος 16.000 MW έχουν εξασφαλίσει άδειες κατασκευής, µε σχεδόν τη µισή από αυτή την ισχύ να κατασκευάζεται στη Γερµανία.

(ΤΟ ΒΗΜΑ, 17/7/2011)