Χ. Φλουδόπουλος: Τι κρύβει η εμμονή των Βρυξελλών για ΔΕΣΦΑ

Έστω και εάν η ολοκλήρωση της συμφωνίας πώλησης του ΔΕΣΦΑ προς την αζερική Socar δε φαίνεται να τίθεται υπό αμφισβήτηση, η «βρυξελλιώτικη» γραφειοκρατία, έχει ήδη φέρει στα όριά τους, τους Αζέρους οι οποίοι βρίσκονται ενώπιον διλημμάτων και αποφάσεων που θα κρίνουν τη μορφή της παρουσίας τους στην ελληνική αγορά.

Όπως έγινε σαφές κατά τη διάρκεια των επαφών του Επιτρόπου Ενέργειας Έτινγκερ στην Αθήνα την περασμένη εβδομάδα, η Κομισιόν εμμένει και επιμένει στις απαιτήσεις της για πλήρη συμμόρφωση της Socar στο περίφημο τρίτο ενεργειακό πακέτο. Η επιμονή αυτή δεν είναι κενή περιεχομένου και χωρίς επιπτώσεις για τους Αζέρους: σύμφωνα με τις κοινοτικές οδηγίες ο διαχειριστής του δικτύου φυσικού αερίου είτε θα πρέπει να μη δραστηριοποιείται στον τομέα της εμπορίας ή εάν είναι ταυτόχρονα και έμπορος, θα πρέπει να συμμορφώνεται σε μια σειρά από απαιτήσεις ανεξαρτησίας. Ποιες είναι αυτές; Θα πρέπει το Δ.Σ. να διαμορφώνεται από ειδικό εποπτικό συμβούλιο, οι αποφάσεις να ελέγχονται και να εγκρίνονται από το εποπτικό κλπ.

Πρακτικά δηλαδή σύμφωνα με το τρίτο πακέτο οι Αζέροι καλούνται να αποφασίσουν μεταξύ της δυνατότητας να εμπορεύονται αέριο όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά συνολικά στην ΕΕ και της δυνατότητας να έχουν τον απόλυτο έλεγχο στην εταιρεία που μόλις αγόρασαν.

Η συζήτηση αυτή μάλιστα που βρίσκεται σε εξέλιξη και εν πολλοίς ευθύνεται και για την καθυστέρηση της υπογραφής του SPA (σύμφωνο πώλησης) οδήγησε της πλευρά της Socar να αλλάξει νομική εκπροσώπηση και να αναζητήσει νέο νομικό σύμβουλο στις Βρυξέλλες προκειμένου να διερευνήσει όλες τις δυνατότητες που υπάρχουν. Τα επιχειρήματα μάλιστα που επικαλούνται -στην τελευταία τους απόπειρα να πείσουν την Κομισιόν- οι Αζέροι, είναι ότι θα πουλήσουν το αέριο στα σύνορα της Ελλάδας και δε θα είναι έμποροι στην ελληνική αγορά ενώ επιπλέον υπογραμμίζουν ότι στο κονσόρτιουμ του ΣαχΝτενίζ, διαθέτουν ποσοστό της τάξης του 15%, μαζί με μεγάλο αριθμό άλλων μετόχων.

Από την άλλη πλευρά η Κομισιόν εμφανίζεται αμετακίνητη και ζητεί την υπογραφή συμφωνίας, μεταξύ Socar και Κομισιόν,στην οποία η πρώτη θα δηλώνει ότι αποδέχεται πλήρως το τρίτο ενεργειακό πακέτο.

Μια τέτοια συμφωνία, σύμφωνα με έγκυρες πηγές, εγκυμονεί κινδύνους για νέες καθυστερήσεις, αφού θα πρέπει πρώτα να εγκριθεί και να κυρωθεί, μια διαδικασία που μπορεί να διαρκέσει ακόμη και πάνω από 12 μήνες.

Σε κάθε περίπτωση, η πλευρά της Κομισιόν εκτιμάται από έγκυρους παρατηρητές ότι τηρεί άκαμπτη στάση όχι απέναντι στη Socar, την παρουσία της οποίας επιθυμεί διακαώς στην ευρωπαϊκή αγορά. Ο πραγματικός λόγος για την τυπολατρική στάση που τηρεί η Κομισιόν απέναντι στο deal του ΔΕΣΦΑ, κρύβεται πίσω από το θέμα Gazprom και τη διαμάχη των Βρυξελλών με τη ρωσική εταιρεία. Για αυτό το λόγο δεν θα ήθελε σε καμία περίπτωση η Κομισιόν να δώσει κανένα «πάτημα» προς τη Μόσχα είτε ότι υπάρχει διακριτική μεταχείριση των Αζέρων, είτε ότι υπάρχουν «παραθυράκια» μη συμμόρφωσης με το ενεργειακό πακέτο της ΕΕ για εταιρείες που προέρχονται από τρίτες χώρες.

Εν κατά κλείδι, πρέπει να τονιστεί ότι στην Αθήνα δίνονται διαβεβαιώσεις και υπάρχει βεβαιότητα ότι η συμφωνία προχωρά κανονικά, τα προβλήματα ξεπερνιούνται και ότι τουλάχιστον μέχρι το καλοκαίρι του 2014 ο έλεγχος του ΔΕΣΦΑ θα περάσει και τυπικά στους Αζέρους.

(capital.gr, 10/12/2013)