Standalone μπαταρίες: Συγκρατημένη συμμετοχή στην πρόσκληση του ΥΠΕΝ λίγες ημέρες πριν από τη λήξη της προθεσμίας – Οι λόγοι της διστακτικότητας παρά το ισχυρό επενδυτικό ενδιαφέρον – Σκέψεις για παράταση

Standalone μπαταρίες: Συγκρατημένη συμμετοχή στην πρόσκληση του ΥΠΕΝ λίγες ημέρες πριν από τη λήξη της προθεσμίας – Οι λόγοι της διστακτικότητας παρά το ισχυρό επενδυτικό ενδιαφέρον – Σκέψεις για παράταση

Standalone μπαταρίες: Συγκρατημένη συμμετοχή στην πρόσκληση του ΥΠΕΝ λίγες ημέρες πριν από τη λήξη της προθεσμίας – Οι λόγοι της διστακτικότητας παρά το ισχυρό επενδυτικό ενδιαφέρον – Σκέψεις για παράταση

Με τον χρόνο να κυλά αντίστροφα για την ολοκλήρωση της προθεσμίας υποβολής αιτήσεων για standalone μπαταρίες στο ΕΣΜΗΕ, αποκλειστικά με αδειοδοτικά κίνητρα, σε συγκρατημένα επίπεδα κινούνται τα επενδυτικά σχέδια που έχουν κατατεθεί στη Διεύθυνση Ηλεκτρικής Ενέργειας του ΥΠΕΝ, ώστε να αξιοποιήσουν το μέτρο. 

Υπενθυμίζεται ότι όσον αφορά το σύστημα μεταφοράς (πλην των έργων που προορίζονται για εγκατάσταση στις Περιφέρειες Κρήτης, Κυκλάδων και των Ιόνιων νησιών) η προθεσμία κατάθεσης εκπνέει στις 11 Ιουνίου, όταν δηλαδή ολοκληρώνεται το χρονικό «παράθυρο» των 90 ημερών από τη δημοσίευση της Υπουργικής Απόφασης σε ΦΕΚ. Η συγκεκριμένη κατηγορία μπαταριών αφορά μονάδες ισχύος άνω των 10 Μεγαβάτ, ενώ το μέγιστο χαρτοφυλάκιο σταθμών που μπορεί να αξιοποιήσει το μέτρο ανέρχεται σε 3.800 Μεγαβάτ. 

Σύμφωνα με πληροφορίες του energypress, έως αυτή τη στιγμή οι αιτήσεις που έχουν κατατεθεί ξεπερνούν μεν το 1 Γιγαβάτ, κινούμενες ωστόσο αρκετά χαμηλότερα από το πλαφόν των 3,8 Γιγαβάτ. Πάντως, τα κατατεθειμένα business plan για standalone μπαταρίες μπορεί να αυξηθούν αισθητά περισσότερο τις επόμενες ημέρες, ενώ επίσης υπάρχουν επενδυτές που έχουν στα σκαριά αιτήσεις, εκτιμώντας ωστόσο ότι δεν θα προλάβουν να ετοιμάσουν όλα τα δικαιολογητικά των «φακέλων» μέχρι τις 11 Ιουνίου. 

Ως συνέπεια, «παίκτες» του κλάδου που θεωρούν ότι τελικά δεν θα προλάβουν την παραπάνω προθεσμία, έχουν ήδη προχωρήσει σε κρούσεις στο ΥΠΕΝ, ώστε να μετατεθεί η διορία για τις «μεγάλες» standalone μπαταρίες. Με βάση την απάντηση που έχουν «εισπράξει» από το υπουργείο, είναι ανοικτό το ενδεχόμενο να υπάρξει παράταση της πρόσκλησης, με το θέμα να βρίσκεται ήδη υπό εξέταση. 

Λαμβάνοντας πάντως υπόψη τους παραπάνω αστερίσκους -οι οποίοι μπορεί να οδηγήσουν σε αναθεώρηση προς τα πάνω του χαρτοφυλακίου των έργων που τελικά θα διεκδικήσουν ένταξη στο μέτρο- οι έως τώρα «επιδόσεις» της πρόσκλησης δεν συμβαδίζουν με το ισχυρό επενδυτικό ενδιαφέρον για την ανάπτυξη αυτόνομων μονάδων αποθήκευσης. Μία ενδεικτική εικόνα για το ενδιαφέρον, για παράδειγμα, αποτελούν οι αιτήσεις σύνδεσης που υποβλήθηκαν στον ΑΔΜΗΕ το 2024 και οι οποίες ξεπέρασαν τα 12,8 Γιγαβάτ, όπως έχει γράψει το energypress. 

Όπως επισημαίνουν παράγοντες του κλάδου, για την περιορισμένη (τουλάχιστον προς ώρας) συμμετοχή, σημαντικότερο εμπόδιο αποτελεί η εξασφάλιση τραπεζικής χρηματοδότησης. Έτσι, με δεδομένο ότι δεν υπάρχει κάποια διασφάλιση για τα έσοδα που θα μπορούν οι μπαταρίες να αποκομίσουν από τη συμμετοχή τους στις αγορές, οι μελέτες που διενεργούν οι επενδυτές για τα business plan τους περιλαμβάνουν παραμέτρους που δεν μπορούν να προβλεφθούν με μεγάλο δείκτη βεβαιότητας. 

Χαρακτηριστική περίπτωση αποτελούν οι τιμές του φυσικού αερίου τα επόμενα χρόνια (οι οποίες θα εξαρτηθούν εν πολλοίς από γεωπολιτικές εξελίξεις), αφού σε ενδεχόμενη κατακόρυφη μείωσή τους οι θερμοηλεκτρικές μονάδες θα μπορούν να παραγκωνίσουν τα έργα αποθήκευσης. Μία εναλλακτική ασφαλιστική δικλείδα για τα έσοδα των μπαταριών θα αποτελούσε η προοπτική ενός μηχανισμού ευελιξίας μηδενικού αποτυπώματος άνθρακα, για τον οποίο ωστόσο δεν υπάρχει κάποιο σαφές «σήμα» από την πολιτεία. 

Σε αυτό το πλαίσιο, για να χρηματοδοτήσουν οι τράπεζες επενδύσεις σε μπαταρίες, ζητούν πρόσθετες εγγυήσεις ή προσφέρουν λιγότερο ευνοϊκούς όρους. Κάτι που όπως είναι φυσικό, επηρεάζει λιγότερο τους μεγάλους «παίκτες» του κλάδου, οι οποίοι διαθέτουν το πιστωτικό προφίλ για να υπερκεράσουν αυτό το εμπόδιο. 

Με βάση τους ίδιους παράγοντες του κλάδου, ένα δεύτερο «αγκάθι» αφορά τη διαδικασία προμήθειας του εξοπλισμού των μονάδων, στην περίπτωση που εντάξουν έργα τους στο μέτρο. Κι αυτό γιατί θα πρέπει να διασφαλίσουν εκ των προτέρων πως οι μονάδες θα είναι έτοιμες στους χρόνους που προβλέπονται στην πρόσκληση και οι οποίοι αν δεν τηρηθούν θα έχουν ως συνέπεια την κατάπτωση «αλμυρών» εγγυητικών. Υπενθυμίζεται ότι τα έργα που θα «προκριθούν», λαμβάνοντας Οριστική Προσφορά Σύνδεσης, θα πρέπει να υποβάλουν δήλωση ετοιμότητας εντός 18 μηνών από την αποδοχή της ΟΠΣ. 

 

ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ

NEWSROOM