Τα δύο διλήμματα της Κυπριακής κυβέρνησης, τα συμφέροντα και η ηττοπάθεια

Δεν είναι απλά κρίσιμες οι ώρες σχετικά με την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ μετά και το χθεσινό τελεσίγραφο της Nexans. Είναι και καθοριστικές για ένα ευρύ φάσμα θεμάτων, μεταξύ αυτών γεωπολιτικής και εθνικής φύσης.

Σήμερα στην Κύπρο πραγματοποιούνται κυβερνητικές διεργασίες σε ανώτατο επίπεδο, όπου εκτιμάται ότι θα ξεκαθαρίσουν τα πράγματα, προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση. Η κυπριακή κυβέρνηση έχει δύο κύρια διλήμματα. Το πρώτο είναι αν θα στηρίξει το έργο, το οποίο είναι βέβαιο ότι θα μειώσει τις ενεργειακές τιμές στο νησί προς όφελος των καταναλωτών, ή αν θα συνεχίσει να στηρίζει τα τοπικά συμφέροντα που δείχνουν να έχουν πάρει το πάνω χέρι.

Το δεύτερο αφορά το πώς θα αντιμετωπίσει το ζήτημα γεωπολιτικά, γιατί με τις δηλώσεις ότι δεν αναλαμβάνει καθόλου γεωπολιτικό ρίσκο, είναι σαν να λέει ότι η Τουρκία κατά βεβαιότητα θα σταματήσει το έργο. Είναι όμως έτσι; Νομίζω (όπως και ψύχραιμοι παράγοντες με τους οποίους μίλησα) πως όχι. Πρώτα απ΄όλα είναι βέβαιον ότι θα ρίξουν το βάρος τους διπλωματικά η Ελλάδα, η Γαλλία, αλλά και η ΕΕ. Επίσης βαρύνοντα ρόλο θα παίξουν οι ΗΠΑ, οι οποίες έχουν εκφραστεί ήδη σε όλα τα επίπεδα υπέρ του έργου, δηλαδή και σε επίπεδο Πάιατ και σε επίπεδο πρεσβειών Ελλάδας – Κύπρου. Άρα είναι σίγουρο ότι την κρίσιμη ώρα θα παρέμβουν ώστε να μπορέσει να ολοκληρωθεί αυτό το έργο, που μην ξεχνάμε ότι τελικός στόχος του είναι η διασύνδεση του Ισραήλ με την Ευρώπη.

Αλλά να σημειώσουμε και κάτι ακόμα: Μια τέτοια στάση από την πλευρά της Κυπριακής κυβέρνησης δείχνει και μια τρομερή ηττοπάθεια, μιας χώρας που υποτίθεται ότι θέλει να εκμεταλλευτεί τα κοιτάσματα φυσικού αερίου. Αν δεν μπορεί να πάει ένα καλώδιο, τί εκμετάλλευση κοιτασμάτων συζητάμε;