«Μυστήριο» η συμφωνία Ρωσίας-Κίνας για το αέριο

Οι Ρώσοι διαπραγματευτές σίγουρα έκαναν μια πολύ μεγάλη παραχώρηση στους Κινέζους ομολόγους τους όταν ανακοίνωσαν στις 21 Μαΐου, περισσότερο από δέκα χρόνια αφότου ξεκίνησαν οι διαπραγματεύσεις, ότι η Gazprom και η China National Petroleum Corp (CNPC) κατέληξαν σε συμφωνία για τους όρους ενός συμβολαίου σχετικά με το αέριο. Έπρεπε να το κάνουν. Ο Vladimir Putin  πίεζε την Gazprom να επισπεύσει τα ανατολικά της projects από τις 23 Οκτωβρίου 2012, όταν παραδέχθηκε στη διάρκεια μιας συνεδρίασης της προεδρικής επιτροπής ενέργειας ότι η Ρωσία χάνει την κούρσα για μια σημαντική θέση στην παγκόσμια αγορά αερίου, εξαιτίας της επανάστασης του σχιστόλιθου στις ΗΠΑ, την απελευθέρωση του εμπορίου αερίου στην Ευρώπη και την εμφάνιση νέων παραγωγών υγροποιημένου φυσικού αερίου.

Η δημιουργία μιας ασιατικής αγοράς για το ρωσικό αέριο, έγινε γεωστρατηγικός στόχος για τον Ρώσο πρόεδρο, ιδιαίτερα εν όψει της επιδείνωσης των σχέσεων της Μόσχας με τη Δύση.

Οι όροι του συμβολαίου δεν έχουν αποκαλυφθεί, και η μυστικότητα ίσως αποδεικνύει ότι το συμβόλαιο περιλαμβάνει κάτι για το οποίο οι διαπραγματευτές δεν μπορεί να είναι υπερήφανοι ενώπιον της ρωσικής κοινής γνώμης. Θα μπορούσαν να έχουν υποσχεθεί στους Κινέζους ένα μερίδιο συμμετοχής στην παραγωγή αερίου ή στα έργα μεταφοράς, ή η βασική τιμή του αερίου με βάση το συμβόλαιο μπορεί να είναι χαμηλότερα του κόστους ή μπορεί να έχουν υποσχεθεί μελλοντικές παραγγελίες αερίου έναντι τεράστιου δανείου…. Οτιδήποτε.

Ο διευθύνων σύμβουλος της Gazprom, Alexey Miller, ανακοίνωσε ότι η τιμή του 30ετούς συμβολαίου διαμορφώθηκε στα 400 δις. δολάρια. Για να πάρει αυτά τα λεφτά ωστόσο, η Gazpom θα πρέπει να αρχίσει να δαπανεί τεράστια ποσά στην ανάπτυξη ανεκμετάλλευτων αποθεμάτων αερίου στα ανατολικά της Ρωσίας και σε νέους αγωγούς. Δεδομένου του άγνωστου –και ως εκ τούτου αμφισβητήσιμου –ποσοστού των αποδόσεων από τέτοιες επενδύσεις, η εταιρεία που έχει το μονοπώλιο στο αέριο, θα συνεχίσει να δαπανά παρά να κερδίζει για τουλάχιστον δύο δεκαετίες ακόμη, καταστρέφοντας την εταιρική του αξία.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των σχεδιαστών της Gazprom, η εταιρεία θα χρειαστεί τουλάχιστον πέντε χρόνια για να φέρει το αέριο στα κινεζικά σύνορα, και ο ετήσιος όγκος το 2020 δεν μπορεί να είναι μεγαλύτερος από 12 δις. κυβικά μέτρα (7-8 δις. από το Sakhalin και 4 δις. από τη Yakutia). Άλλα δέκα χρόνια θα χρειαστούν για να αυξηθεί η παραγωγικότητα των πεδίων αερίου και των αγωγών στο επιθυμητό σημείο αναφοράς των 38 δις. κυβικών μέτρων ετησίως. Οι τιμές αερίου στην αγορά Ασίας-Ειρηνικού το 2030, θα δικαιολογούν το κόστος, που αναμένεται να υπερβεί τα 60 δις. δολάρια; Μέχρι στιγμής, οι τιμές έχουν εμφανίσει μια τάση υποχώρησης τα τελευταία δύο χρόνια…

Για να γίνει ακόμη χειρότερη η επίδραση του έργου στη ρωσική οικονομία, τα κεφάλαια για τους αγωγούς με βάση το κινεζικό project, κοντά στα 55 δις. δολάρια, θα εκταμιευθεί από το Εθνικό Ταμείο Ευημερίας, όπως δήλωσε ο υπουργός Οικονομικής Ανάπτυξης Alexey Ulyukayev στις 22 Μαΐου στο οικονομικό φόρουμ στην Αγία Πετρούπολη.
Οι παρατηρητές αρχίζουν να διερωτώνται εάν οι εγχώριες τιμές αερίου θα σημειώσουν άνοδο για να χρηματοδοτήσουν ένα μέρος του φιλόδοξου κινεζικού project της Gazprom.

Μπορείτε να δείτε το κείμενο εδώ:http://carnegie.ru/eurasiaoutlook/?fa=55680

(του Mikhail Krutikhin, capital.gr)