Κι αν γίνουν εμπρηστές οι φανατικοί αντιΑΠΕ;

Παρακολουθώ το θέμα της συσχέτισης, στο δημόσιο λόγο και κυρίως στα social media, των πυρκαγιών στη χώρα μας με την ανάπτυξη των ανεμογεννητριών. Δεν είναι λίγοι, αλλά είναι λιγότεροι πλέον εκείνοι που συνεχίζουν να υποστηρίζουν ότι τις φωτιές τις βάζουν τα «συμφέροντα» για να «φυτέψουν» στη συνέχεια ανεμογεννήτριες στα καμένα.

Τώρα ο συρμός έχει αλλάξει: Να φέρει, λένε, ο πρωθυπουργός νομοθετική διάταξη με την οποία να απαγορεύεται η διάθεση και χρήση καμένων - αναδασωτέων εκτάσεων και για «ανανεώσιμες πηγές ενέργειας κάθε μορφής (ανεμογεννήτριες, φωτοβολταϊκά κ.λπ.), καθώς και οποιοδήποτε άλλο έργο το οποίο αποβλέπει την εξυπηρέτηση ανάγκης με ιδιαίτερη κοινωνική, εθνική ή οικονομική σημασία».

Αφήνω την κλιματική αλλαγή, αφήνω το επείγον της ενεργειακής μετάβασης, αφήνω την ανάγκη απεξάρτησης από τα εισαγόμενα ορυκτά καύσιμα. Θα σημειώσω μόνον, - επειδή είμαστε στην Ελλάδα και ο φανατισμός των ψεκασμένων είναι δυσθεώρητος -, αυτό που έγραψε, φοβούμενος προφανώς τα περαιτέρω, ο Κωνσταντίνος Μενουδάκος, επίτιμος Πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικράτειας και σήμερα Πρόεδρος της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων:  «Η απαγόρευση εγκατάστασης σταθμού αιολικής ενέργειας σε αναδασωτέες εκτάσεις θα δημιουργούσε ισχυρό κίνητρο εμπρησμού για όσους αντιτίθενται σε τέτοιου είδους έργα, οι οποίοι, όπως έχει αποδειχθεί, είναι πολλοί. Υπάρχει, άλλωστε, ανάλογο προηγούμενο που πρέπει να μας προβληματίσει. Την προηγούμενη κυρίως δεκαετία πολλές ήταν οι πυρκαγιές σε περιοχές στις οποίες είχε σχεδιαστεί η δημιουργία Χώρων Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων που είχε δημιουργήσει έντονες και έμπρακτες αντιδράσεις στις τοπικές κοινωνίες».