Χάρης Φλουδόπουλος: Χαλυβουργοί σε απόγνωση

Ούτε 4 ώρες λειτουργία την ημέρα, δεν καλύπτει σήμερα η εγχώρια ζήτηση για χαλυβουργικά προϊόντα, οδηγώντας το σύνολο των βιομηχανιών του κλάδου σε συνθήκες έκτακτης ανάγκης. Είναι χαρακτηριστικό ότι σύμφωνα με πηγές της αγοράς, οι τρεις μεγάλοι χαλυβουργικοί όμιλοι (Χαλυβουργική, Χαλυβουργία Ελλάδος, Σιδενόρ) αυτή την περίοδο διατηρούν μόλις μία βάρδια (νυχτερινή μαζί με Σαββατοκύριακα). Η ζήτηση για ράβδους οπλισμού σκυροδέματος και χονδρόσυρμα, τονίζουν στο «Κ» πηγές της χαλυβουργίας, έχει υποχωρήσει στο εννεάμηνο του έτους κατά 32,9%, ενώ από το 2006 η μείωση φτάνει στο 70%, οδηγώντας τις μεγάλες βιομηχανίες σε σημαντικές ζημιές. Με βάση τα αποτελέσματα της χρήσης του 2010, οι τρεις μεγάλες βιομηχανίες του κλάδου κατέγραψαν συνολικές ζημιές μετά από φόρους 86,316 εκατ. ευρώ, ενώ η κατάσταση το 2011 έχει επιδεινωθεί ακόμη περισσότερο. Η καθίζηση της εγχώριας αγοράς οδηγεί τις βιομηχανίες να αναζητήσουν «λύση ανάγκης» στις εξαγωγές, προκειμένου να μην κλείσουν μονάδες παραγωγής και να μην απαξιωθούν επενδύσεις αξίας άνω των 800 εκατ. ευρώ, που πραγματοποιήθηκαν τα προηγούμενα χρόνια. Σημειώνεται ότι η μέγιστη παραγωγική δυναμικότητα του ελληνικού κλάδου της χαλυβουργίας ανέρχεται στους 3.720 χιλιάδες τόνους ετησίως, ενώ σήμερα οι μονάδες λειτουργούν περίπου στο 50% αυτής της δυναμικότητας.

Σήμερα οι ελληνικές εξαγωγές χάλυβα κατευθύνονται κυρίως στη Β. Αφρική (Αλγερία και Αίγυπτος), Κύπρο, Μέση Ανατολή και Βαλκάνια, ωστόσο στις αγορές αυτές οι βιομηχανίες καλούνται να διεκδικήσουν μερίδια, όπως και οι Ισπανοί και Ιταλοί βασικοί ανταγωνιστές τους, με κύριο όπλο την τιμή του προϊόντος. Οι εξαγωγές της ελληνικής χαλυβουργίας υπολογίζεται ότι αντιστοιχούν, στο εννεάμηνο του έτους, περίπου στο 60% της εγχώριας παραγωγής χάλυβα. Στις ξένες αγορές ωστόσο, τα ελληνικά χαλυβουργικά προϊόντα «κουβαλούν» ανταγωνιστικά μειονεκτήματα, τα οποία σχετίζονται με το υψηλό κόστος της ηλεκτρικής ενέργειας και του φυσικού αερίου, που συνολικά για τη χαλυβουργία φτάνει περίπου στο 50% του κόστους μεταποίησης. «Οι εξαγωγές γίνονται για να μην κλείσουν μονάδες, όμως οι εξαγωγές όχι μόνο δεν υποβοηθούνται, όπως είναι ο κανόνας στις άλλες χώρες, αντίθετα επιβαρύνονται με συνεχείς αυξήσεις του κόστους ενέργειας, όπως έγινε με την επιβολή, από την 1η Σεπτεμβρίου 2011, ειδικού φόρου κατανάλωσης στο φυσικό αέριο που ανέρχεται σε 5,4 €/MWh, δεκαπλάσιο από το ελάχιστο κόστος που προβλέπει η Οδηγία 98/2003» τονίζει στο «Κ» ο πρόεδρος της Ένωσης Χαλυβουργιών Ελλάδος κ. Αλέξανδρος Τικτόπουλος. Ο ίδιος εκπέμπει σήμα κινδύνου ακόμη και για τη βιωσιμότητα της βιομηχανίας. Ο κ. Τικτόπουλος αναφέρει χαρακτηριστικά ότι στις παρούσες συνθήκες «η βιωσιμότητα της βιομηχανίας της χώρας αναδεικνύεται πλέον ως μείζον ζήτημα. Είναι επείγουσα η ανάγκη εφαρμογής αναπτυξιακής πολιτικής για την ανάκαμψη της εγχώριας ζήτησης».

Όσο για τις προοπτικές της παγκόσμιας αγοράς, παρά τη σχετική ανάκαμψη που παρατηρείται φέτος, υπάρχει σημαντική αβεβαιότητα για το 2012. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του World Steel Association η αγορά εκτιμάται ότι θα κινηθεί με ρυθμό αύξηση 6%, ωστόσο το νούμερο αυτό αφορά τις αγορές της Κίνας, της Ινδίας και της Νοτιανατολικής Ασίας. Αντίθετα για την Ευρώπη οι προοπτικές παραμένουν ομιχλώδεις ενώ για τη Β. Αφρική που φέτος υπέστη σημαντική μείωση εξαιτίας των πολιτικών αναταραχών, το 2012 πιθανότατα θα υπάρξει ανάκαμψη.

(Κεφάλαιο, 19/11/2011)