Επιστημονικό κέντρο νερού από το ΑΠΘ

Τη δημιουργία ενός Επιστημονικού Κέντρου Διαχείρισης του Νερού, το οποίο θα λειτουργήσει μέσα στο 2011, σχεδιάζει το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ). Το Κέντρο Νερού θα είναι το πρώτο στην Ελλάδα και θα συγκεντρώνει επιστήμονες από όλες τις ειδικότητες που σχετίζονται με τους υδάτινους πόρους (πολιτικοί μηχανικοί, χημικοί, γεωλόγοι, δασολόγοι κ.ά.), με στόχο την ολοκληρωμένη προσέγγιση στα ζητήματα διαχείρισης του πολύτιμου αυτού αγαθού.

Την παραπάνω πρωτοβουλία ανακοίνωσε ο πρύτανης του ΑΠΘ, Γιάννης Μυλόπουλος, στο πλαίσιο ημερίδας, με τίτλο «Κρίση διαχείρισης στη Μεσόγειο», που φιλοξένησε το Πανεπιστήμιο σε συνεργασία με το Ευρωμεσογειακό Πανεπιστήμιο (EMUNI), ένα δίκτυο 200 πανεπιστημίων από 38 χώρες της περιοχής της Μεσογείου, το οποίο ιδρύθηκε το 2007, με έδρα το Πόρτο Ρος της Σλοβενίας και στο οποίο το ΑΠΘ αποτελεί ένα από τα ιδρυτικά μέλη.

Στόχος του ΑΠΘ είναι το Κέντρο Νερού της Θεσσαλονίκης να ενταχθεί στο δίκτυο αντίστοιχων ερευνητικών κέντρων των πανεπιστημίων των χωρών της μεσογειακής λεκάνης, μέσα από το οποίο θα δίνονται οι ευκαιρίες για ανταλλαγή τεχνογνωσίας, συνεργασιών και έρευνας με ξένους επιστήμονες. Εξάλλου, το ΑΠΘ κατέθεσε προτάσεις για κοινές δράσεις στους υδάτινους πόρους, το περιβάλλον και τον τουρισμό, οι οποίες αφορούν τη δημιουργία κοινών διεθνών μεταπτυχιακών προγραμμάτων και ερευνητικών έργων. «Ερευνητικές προτάσεις που γίνονται από πανεπιστήμια που ανήκουν στο EMUNI έχουν υψηλές πιθανότητες να χρηματοδοτηθούν, διότι το EMUNI βρίσκεται στις υψηλές προτεραιότητες της Ευρώπης», είπε χαρακτηριστικά ο κ. Μυλόπουλος.

«Στην κρίσιμη μεταβατική περίοδο που διανύουμε, είναι εξαιρετικά σημαντικό να είμαστε με τους φυσικούς γείτονές μας, που αντιμετωπίζουν τα ίδια προβλήματα με εμάς, γιατί μοιράζονται την ίδια περιοχή, τα ίδια φυσικά και περιβαλλοντικά, κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα», συμπλήρωσε.

Πραγματικά κρίσιμα ζητήματα που απασχολούν την περιοχή της Μεσογείου είναι, όπως τόνισε και ο πρόεδρος του EMUNI, Γιόσεφ Μιφσούντ, το νερό, η μόλυνση, η πολιτική προστασία και οι καταστροφές, οι εναλλακτικές πηγές ενέργειας, η υψηλή έρευνα και εκπαίδευση.