Αλγερία: Ένας ασταθής εταίρος για την Ευρώπη

Η σχέση της ΕΕ με την Αλγερία είναι κοντόφθαλμη, διότι ευνοεί την ασφάλεια σε βάρος της μακροπρόθεσμης εσωτερικής σταθερότητας και δεν λαμβάνει υπόψη τις επιπτώσεις από τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, σύμφωνα με αυτό το paper. Αν και η Αλγερία είναι ο τρίτος μεγαλύτερος προμηθευτής φυσικού αερίου της ΕΕ, θα παραμείνει ένας «ασταθής εταίρος» για την Ευρώπη εκτός κι αν καταφέρει να εφαρμόσει κάποιες εσωτερικές μεταρρυθμίσεις.

Το paper επισημαίνει ότι –παρά τις υπεσχημένες συνταγματικές μεταρρυθμίσεις- η πρόσφατη επανεκλογή του Abdelaziz Bouteflika για τέταρτη θητεία ως πρόεδρος, δεν προσφέρει καμία σοβαρή προοπτική βελτιωμένης διακυβέρνησης, οικονομικής ανάπτυξης, δημοκρατίας ή διαφάνειας.

Η συγγραφέας του ECFR, Mansouria Mokhefi, επισημαίνει ότι η ευρωπαϊκή πολιτική προς την Αλγερία «δείχνει την προθυμία της ΕΕ να συνεχίσει να διευκολύνει το τωρινό καθεστώς παρά τις θεμελιώδεις διαφωνίες με ορισμένες εσωτερικές της πολιτικές», αλλά ότι η μόχλευση της ΕΕ είναι περιορισμένη και η στάση της Αλγερίας εξακολουθεί να χρειάζεται προσοχή και ορισμένες φορές να χρήζει δυσπιστίας.

Με περίπου 80% των εξαγωγών του αερίου της να πηγαίνει στην Ευρώπη, η ΕΕ κοιτάζει ήδη όλο και περισσότερο προς την Αλγερία, καθώς επιδιώκει να μειώσει την ενεργειακή εξάρτησή της από τη Ρωσία μετά από την ουκρανική κρίση. Ωστόσο, η Mansouria Mokhefi υπογραμμίζει ότι μια στροφή της ΕΕ προς την Αλγερία για το αέριο, περιπλέκεται από δύο παράγοντες:

Η ηγεσία της Αλγερίας ίσως να μην είναι πρόθυμη να διακινδυνεύσει τους αυξανόμενους δεσμούς της με τη Ρωσία
Η αυξημένη εσωτερική ενεργειακή κατανάλωση της Αλγερίας και η μείωση της παραγωγής αερίου, έχει περιορίσει τις εξαγωγές φυσικού αερίου της.

Τα κόμματα της αντιπολίτευσης στην Αλγερία παραμένουν αδύναμα, διαιρεμένα και ανίκανα να παρουσιάσουν μια αξιόπιστη εναλλακτική λύση στο καθεστώς. Η φήμη της Αλγερίας στα μάτια των Ευρωπαίων εταίρων της, καταστρέφεται από μια σειρά κοινωνικών, οικονομικών και προκλήσεων ασφάλειας:

Υπερβολική εξάρτηση από τα έσοδα από το πετρέλαιο και το αέριο
Μεγάλη φτώχεια και ανισότητα
Διογκωμένος κρατικός τομέας, αναποτελεσματικό τραπεζικό σύστημα και γραφειοκρατία
Υψηλή ανεργία και εκτεταμένη διαφθορά
Εθνοτικές συγκρούσεις και τρομοκρατική απειλή από την Al-Qaeda in the Islamic Maghreb (AQIM).

Η Mansouria Mokhefi επισημαίνει ότι η ΕΕ άργησε να αντιδράσει σε αυτές τις προκλήσεις και δεν διαθέτει μια δυναμική και ολοκληρωμένη στρατηγική για να τις αντιμετωπίσει. Προτείνει τη δημιουργία από πλευράς ΕΕ μιας θετικής εικόνας μεταξύ των περισσοτέρων Αλγερινών, και να εξετάσει την επένδυση στην αστική κοινωνία. Προσθέτει ότι «η Αλγερία δεν θα ξεχάσει ποιος στήριξε τις προσπάθειές της προς τη δημοκρατία και ποιος στήριξε τους συμμάχους του καθεστώτος. Ωστόσο, ακριβώς επειδή η Αλγερία έχει γίνει τόσο απαραίτητη για την ασφάλεια της περιοχής, οι δυτικοί της εταίροι ήταν απρόθυμοι να πιέσουν το καθεστώς για σημαντικά ζητήματα που αφορούν κατά κύριο λόγο τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα».

Η συγγραφέας καταλήγει πως «ως ένας από τους πιο σημαντικούς εταίρους της Δύσης για την ασφάλεια στην περιοχή, η ΕΕ χρειάζεται την Αλγερία. Αλλά δεδομένων των πολλών προκλήσεων της χώρας και των ανεπαρκών απαντήσεών της σε αυτές τις προκλήσεις, ίσως να μην είναι σε θέση να αποτελέσει αυτού του είδους τον εταίρο ασφάλειας που θέλει η Ευρώπη».

Μπορείτε να δείτε το κείμενο εδώ: http://www.ecfr.eu/publications/summary/algeria_an_unsteady_partner_for_...

(capital.gr)