Δεν έκλεισε το θέμα των NOME – Στα τεχνικά κλιμάκια η διαπραγμάτευση

Σε εκκρεμότητα παραμένει και μετά το χθεσινοβραδινό κρίσιμο Euro Working Group το τελευταίο ενεργειακό «αγκάθι» στο δρόμο για τη δεύτερη αξιολόγηση του ελληνικού προγράμματος.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες του energypress, το θέμα των ποσοτήτων λιγνιτικής και υδροηλεκτρικής ενέργειας που είναι υποχρεωμένη η ΔΕΗ να δημοπρατεί με τη διαδικασία NOME, παρότι αποτελεί μια από τις εκκρεμότητες, δεν συζητήθηκε διεξοδικά και η λύση του παραπέμφθηκε στις τηλεδιασκέψεις και στην ανταλλαγή e mail ανάμεσα στην ελληνική πλευρά και τα τεχνικά κλιμάκια της τρόικας.

Ορόσημο πλέον είναι το Eurogroup της 5^ης Δεκεμβρίου, οπότε στις επόμενες ημέρες αναμένεται να βρεθεί η συμβιβαστική φόρμουλα. Και χθες πάντως οι συνομιλητές του energypress διαβεβαίωναν ότι «δεν πρόκειται βεβαίως να ναυαγήσει η δεύτερη αξιολόγηση του ελληνικού προγράμματος λόγω των δημοπρασιών NOME».

Ωστόσο παραμένει άδηλο εάν θα γίνει τελικά αποδεκτή η «μέση λύση» στην οποία έχει καταλήξει και προτείνει η ελληνική πλευρά. Η πρόταση θεωρείται ότι μπορεί να διασφαλίσει τη συμφωνία της τρόικας, χωρίς ωστόσο να οδηγηθούν σε δημοπρασία τύπου NOME όλες οι ποσότητες που ζητούν οι δανειστές.

Όπως έχει ξαναγράψει το energypress, σημείο "κλειδί" φαίνεται ότι είναι οι "διορθώσεις" που αποδέχεται η κυβέρνηση στο βαθμό που δεν επιτυγχάνονται οι στόχοι μείωσης του μεριδίου της ΔΕΗ.

Ως γνωστόν, η απαίτηση των δανειστών, η οποία μάλιστα έχει αποτυπωθεί στο προσχέδιο συμφωνίας που έχουν δώσει στην κυβέρνηση, για σωρευτικό υπολογισμό των προς δημοπράτηση ποσοτήτων χρόνο με το χρόνο, οδηγεί στο να κατευθυνθεί στις δημοπρασίες NOME το 46% της παραγωγής της ΔΕΗ (ή περίπου το 80% της λιγνιτικής και υδροηλεκτρικής παραγωγής) μέχρι το 2019! Συγκεκριμένα περί τις 20 Τεραβατώρες λιγνιτικής και υδροηλεκτρικής παραγωγής από τις περίπου 24 Τεραβατώρες.

Αυτή η απαίτηση δεν γίνεται δεκτή από την ελληνική πλευρά, κεντρικό επιχείρημα της οποίας είναι ότι δεν πρέπει να ταυτίζεται το ποσοστό πελατών που πρέπει να χάσει η ΔΕΗ βάσει των συμφωνημένων στόχων με τις ποσότητες που βγαίνουν στις δημοπρασίες NOME. Σύμφωνα με την ελληνική άποψη, οι ποσότητες που βγαίνουν στο NOME είναι προϊόντα αντιστάθμισης κινδύνου και ως εκ τούτου πρέπει να καλύπτουν μέρος και όχι το σύνολο του ρεύματος που εκπροσωπούν οι ιδιώτες εναλλακτικοί προμηθευτές. Το υπόλοιπο πρέπει να το παίρνουν - οι προμηθευτές - από την αγορά.

Η λύση που προτείνει η ελληνική πλευρά θεωρείται ότι διασφαλίζει τη διαθεσιμότητα των ποσοτήτων, με ρεαλιστικούς όρους παραγωγής, και παράλληλα τη στήριξη του «ανοίγματος» που θα αναπτύσσουν σταδιακά οι προμηθευτές.