Skip to main content
Menu
English edition Live Blog Weekly Issues

Η διαχείριση της ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας με άξονα το χρόνο υπόσχεται οφέλη στις εταιρείες-καταναλωτές

Καθώς η παραγωγή των ΑΠΕ αυξάνεται μέσα στο μείγμα της ηλεκτροπαραγωγής, η σημασία των τεχνολογιών βάσης τείνει να μειώνεται. Οι αυξημένοι όγκοι ανανεώσιμης παραγωγής από διακοπτόμενες πηγές σημαίνουν μεγαλύτερη διαφοροποίηση στην προμήθεια, γεγονός που ωθεί τους διαχειριστές των δικτύων μεταφοράς στο να αναζητούν μεγαλύτερη ευελιξία στη ζήτηση μέσω της ενεργειακής διαχείρισης με βάση το χρόνο. Η διαχείριση της ζήτησης υπόσχεται εξοικονόμηση χρημάτων και εξασφάλιση εσόδων για τους καταναλωτές ενέργειας.

Οι διαχειριστές δημιουργούν αγορές και κίνητρα για να μειώνουν οι εταιρείες τη ζήτηση στις ώρες αιχμής ή σε κάποιες περιπτώσεις για να καταναλώνουν περισσότερη ενέργεια. Ενώ πολλές εταιρείες αναπτύσσουν στρατηγικές με βάση την ενεργειακή αποδοτικότητα και την προμήθεια ενέργειας ΑΠΕ, λίγες μπορούν να διαχειριστούν το πότε καταναλώνουν ενέργεια. Αυτό συνιστά μια σημαντική ευκαιρία.

Για παράδειγμα, η βρετανική National Grid σκοπεύει ως το 2020 να καλύπτει το 30-50% των υπηρεσιών εξισορρόπησης μέσω της διαχείρισης της ζήτησης, γεγονός που θα οδηγήσει σε 300-500 εκατ. λίρες ετησίως προς τις εταιρείες που παρέχουν τις υπηρεσίες αυτές, παρά προς τους παραδοσιακούς παραγωγούς. Εκτός από αυτό το πρόσθετο έσοδο, οι εταιρείες που μπορούν να διαχειρίζονται το πότε χρειάζονται ενέργεια έχουν τη δυνατότητα να αποφεύγουν τις ακριβές χρεώσεις. Ο συνδυασμός των παραπάνω μπορεί να μειώσει το ενεργειακό κόστος έως και κατά 10%. Για μια εταιρεία που δαπανεί 100 εκατ. δολάρια για την ενέργεια, ένα όφελος 10 εκατ. δολαρίων μπορεί να αυξήσει σημαντικά τα κέρδη. Τέτοια οφέλη σίγουρα θα προσελκύσουν την προσοχή της διοίκησης της εταιρείας. Πάντως, η χρονική διάσταση της διαχείρισης της ζήτησης είναι περίπλοκη.

Η έλλειψη ξεκάθαρων και αξιόπιστων πληροφοριών για τη διαχείριση της ζήτησης και τις σχετικές ευκαιρίες μπορούν να κάνουν τη χρονική διαχείριση να μοιάζει περίπλοκη. Σε έρευνα του The Energyst, το 25% των εταιρειών δήλωσαν ότι δεν καταλαβαίνουν επαρκώς την αγορά και τις διαθέσιμες επιλογές, ώστε να μετέχουν στη διαχείριση της ζήτησης. Το 46% θεωρεί τον σχετικό εξοπλισμό και τις διαδικασίας ως ακατάλληλες, καθώς το αντιμετωπίζουν ως απειλή για τη λειτουργία τους.

Ο διευθυντής βιωσιμότητας στην εταιρεία τηλεπικοινωνιών Liberty Global, δήλωσε σχετικά:
"Οι λειτουργίες είναι διαφορετικές σε κάθε περιοχή και για αυτό το λόγο χρειάζεται μια καλή προετοιμασία προτού εφαρμοστούν τέτοιες πρωτοβουλίες. Είναι κρίσιμο το να συμμετέχουν αρκετά στελέχη διαφόρων τομέων που καταλαβαίνουν την περιοχή ευθύνης τους ώστε να αναγνωριστούν οι κίνδυνοι και οι ευκαιρίες. Πρέπει να βεβαιώσουμε πως η διαχείριση ενέργειας δεν οδηγεί σε πτώση της αξιοπιστίας ή των υπηρεσιών προς τους πελάτες μας". Αυτά τα σχόλια είναι κατανοητά.

Όμως, σε αρκετές περιπτώσεις, οι φόβοι μπορούν να αντιμετωπιστούν εύκολα. Το πρώτο βήμα είναι να καταλάβεις ποιες αγορές και ποιοι μηχανισμοί είναι διαθέσιμοι. 

Κορύφωση της αποφυγής κατανάλωσης

Πολλές εταιρείες ξεκίνησαν να συμμετέχουν στη διαχείριση της ζήτησης μέσω μηχανισμών αποφυγής της κατανάλωσης, όπως το "triad avoidance" στη Βρετανία. Στη λογική αυτή, η μείωση της κατανάλωσης κατά τις τρεις ημίωρες ζώνες κατά τις οποίες η ζήτηση κορυφώνεται στο δίκτυο, αποτελεί έναν απλό τρόπο για τη μείωση των τελών χρήσης δικτύου και για τον περιορισμό της κατανάλωσης στις ώρες αιχμής του χειμώνα. Όμως, καθώς περισσότερες εταιρείες παίρνουν μέρος σε τέτοιους μηχανισμούς, γίνονται πιο περίπλοκοι. Οι "τριάδες" αυτές έχουν γίνει ολοένα και πιο δύσκολο να προβλεφθούν καθώς μεγαλύτεροι όγκοι ζήτησης μετακινούνται, αναμένοντάς τις. Άρα, αν και οι τεχνικές αποφυγής της ζήτησης αιχμής είναι ένα καλό σημείο εκκίνησης, οι άλλοι μηχανισμοί διαχείρισης της ζήτησης αναμένεται να προσφέρουν πιο αξιόπιστα και μακροπρόθεσμα οφέλη.

Ολοένα και περισσότεροι διαχειριστές εισάγουν αγορές και κίνητρα για την ευελιξία της εγκατεστημένης ισχύος ηλεκτροπαραγωγής. Στη Βρετανία, η National Grid λειτουργεί δύο αγορές εκτός της παραδοσιακής αγοράς ηλεκτρισμού: - Την αγορά ισχύος, που επιτρέπει στο διαχειριστή να αγοράζει την υπερβάλλουσα ισχύ σε ώρες αιχμής, είτε από τους παραγωγούς που συμφωνούν να "ανάψουν" τις μονάδες τους, είτε από τους χρήστες που μειώνουν τη ζήτησή τους. - Την αγορά ευελιξίας, στην οποία οι καταναλωτές πωλούν τη διαθεσιμότητά τους σε διάφορες στιγμές της ημέρας. Αυτό επιτρέπει στη National Grid να ζητά μειώσεις της κατανάλωσης ή αυξήσεις της παραγωγής σε σχετικά σύντομο χρόνο. Η προσέγγιση αυτή δεν συναντάται μονάχα στη Βρετανία. Στις ΗΠΑ, λειτουργεί μια αγορά ισχύος στο δίκτυο της Πενσυλβάνια-Τζέρσεϊ-Μέριλαντ, η οποία καλύπτει 13 πολιτείες.

Η Γερμανία πραγματοποιεί διαγωνισμό για 4,4 γιγαβάτ ισχύος και υπάρχουν σχέδια για παλιές μονάδες 2,7 γιγαβάτ να ενταχθούν σε καθεστώς εφεδρείας για τέσσερα χρόνια ώστε να χρησιμοποιούνται σε έκτακτες περιστάσεις. Επίσης, η Γερμανία αναπτύσσει αγορά ευελιξίας. Το ίδιο κάνει και η Γαλλία με την πρωτοβουλία EcoWatt που ειδοποιεί τους καταναλωτές μέσω email ή SMS για τις αιχμές τον χειμώνα σε περιοχές όπου η προμήθεια είναι ασταθής, όπως η Βρεττάνη. Άλλες χώρες στην Ασία και τη Μέση Ανατολή εξετάζουν αντίστοιχους μηχανισμούς. Πολλές μεγάλες εταιρείες σχεδιάζουν διεθνείς ενεργειακές στρατηγικές.

Η διαχείριση της ζήτησης είναι μια ευκαιρία για τη βελτιστοποίηση σε πολλαπλές αγορές, όμως η εξάπλωση διαφορετικών προγραμμάτων και μηχανισμών μπορεί να αποτελέσει εμπόδιο για τις εταιρείες. Οι αυτόματες ή τηλεχειριζόμενες διαδικασίες ή ακόμα και η διαχείριση των συστημάτων φωτισμού ή HVAC μπορεί να είναι μια πρόκληση. Όπως τονίζει ο διευθυντής της Libery Global, "πρέπει να είσαι προσεκτικός να μην γενικοποιήσεις τα οφέλη καθώς δεν είναι ίδια σε όλες τις χώρες αυτή τη στιγμή. Όμως, αυτό θα αλλάξει καθώς περνά ο καιρός και περισσότερες χώρες θα προσφέορυν κίνητρα". Πάντως, η ενασχόληση με τη διαχείριση της ζήτησης σε αυτό το στάδιο επιτρέπει στις εταιρείες να βελτιστοποιήσουν τις δραστηριότητές τους και να αναπτύξουν πρακτικές σταδιακά προς μια έξυπνη αγορά ενέργειας που αντιδρά αυτόματα στις τιμές, ώστε να μην τιμωρούνται για έλλειψη ευελιξίας όταν αυτή γίνει πραγματικότητα.

Οι εταιρείες που ανησυχούν για τους λειτουργικούς κινδύνους που αφορούν την καλύτερη διαχείριση μπορούν επίσης να εξετάσουν την αποθήκευση ενέργειας σε μεγάλη κλίμακα, μια τεχνολογία που επίσης υπόσχεται να μεταμορφώσει το δίκτυο. Οι μεγάλες μπαταρίες μπορούν να επιτρέψουν την αποθήκευση της παραπανήσιας ενέργειας για χρήση όταν είναι απαραίτητο ή για εξαγωγή προς το δίκτυο σε ώρες αιχμής της ζήτησης. Καθώς το κόστος της τεχνολογίας συνεχίζει να μειώνεται, αυτό φαντάζει μια καλή ευκαιρία για τους μηχανισμούς εξισορρόπησης καθώς είναι πολύ γρήγορη σε αντίδραση (η αποθήκευση με μπαταρίες μπορεί να απαντήσει μέσα σε λιγότερο από ένα δευτερόλεπτο) και μπορεί να συνδυαστεί με την παραγωγή ΑΠΕ. Προκειμένου να μπορέσουν οι εταιρείες να συμμετάσχουν στην διαχείριση της ζήτησης με τρόπο που εξυπηρετεί τις ανάγκες τους, οι περιπλοκές της πρέπει να διαχωριστούν και να αναπτυχθεί ένα ξεκάθαρο επιχειρηματικό μοντέλο.

Η συμμετοχή στην διαχείριση της ζήτησης μπορεί να απαιτεί σχεδόν μηδενική επένδυση λόγω της ύπαρξης υφιστάμενων εργαλείων κατάλληλων για ορισμένους μηχανισμούς. Και ενώ οι διοικήσεις μπορεί να κάνουν λόγο για λειτουργικούς κινδύνους, η εμπειρία δείχνει ότι η διαχείριση ζήτησης μπορεί να είναι ένα μέτρο με μικρό αντίκτυπο αν ο σχεδιασμός των λειτουργικών χαρακτηριστικών και οι ευκαιρίες μπορούν να αναπτυχθούν σωστά. Οι επενδύσεις που υπόσχεται η βρετανική National Grid είναι μόνο ένα δείγμα της αξίας που προσφέρεται στις εταιρείες αν μπορούν να αναλάβουν τη διαχείριση της ζήτησης με βάση το χρόνο.

(των Ρίτσαρντ Τάρμποτον και Ενριέτα Στοκ, Ernst & Young)



ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ

-A +A

Σχετικά άρθρα