Αναβλήθηκε η γνωμοδότηση του ΚΑΣ για τις αρχαιότητες στις Σκουριές

Μπορεί τα μέλη του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου (ΚΑΣ) να είχαν σχεδόν ολοκληρώσει τη συζήτηση για το θέμα της διατήρησης ή μη των αρχαιοτήτων που αποκαλύφθηκαν στη θέση Σκουριές Μεγάλης Παναγιάς Χαλκιδικής, στο πλαίσιο κατασκευής του έργου της εταιρείας «Ελληνικός Χρυσός», μία παράμετρος όμως ήρθε να αλλάξει τα δεδομένα.

Υπάρχει απόφαση που εκκρεμεί, στο Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ),  η οποία συνδέεται άμεσα με τη συνέχιση της λειτουργίας της εν λόγω εταιρείας. Την παραπάνω πληροφορία έδωσαν οι εκπρόσωποι της «Ελληνικός Χρυσός» - έπειτα από σχετική ερώτηση της νομικής συμβούλου του ΚΑΣ -, οι οποίοι παραβρέθηκαν στη συνεδρίαση, καθώς και η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Κατερίνα Ιγγλέζη, που επίσης είχε ζητήσει παράσταση.

Το γεγονός αυτό προκάλεσε την αναβολή της γνωμοδότησης του ΚΑΣ, η οποία σύμφωνα με τις εισηγήσεις των αρμόδιων υπηρεσιών του υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, αλλά και με την πρόταση της Εφορείας Αρχαιοτήτων Χαλκιδικής και Αγίου Όρους, έτεινε προς την απόσπαση και μεταφορά των αρχαίων καταλοίπων, καθώς η μεταλλευτική δραστηριότητα της εταιρείας δεν άφηνε περιθώριο για άλλη επιλογή. Στο ΚΑΣ εκτός από την κ. Ιγγλέζη, που τάχθηκε κατά της μεταφοράς των αρχαιοτήτων, αλλά και όλης της επένδυσης, καθώς, όπως είπε, «δεν συνάδει αυτή η περιοχή (πατρίδα του Αριστοτέλη) να καταστραφεί για μια προσωρινή εκμετάλλευση», παραβρέθηκαν επίσης εκπρόσωποι της τοπικής αυτοδιοίκησης και των κατοίκων της Μεγάλης Παναγιάς, που επίσης επιθυμούν την παραμονή των αρχαίων στην περιοχή.

Είχε προηγηθεί από τον Κώστα Παπαστάθη, αρχαιολόγο της αρμόδιας Εφορείας Αρχαιοτήτων, μια πολύ ενδιαφέρουσα και κατατοπιστική παρουσίαση των ευρημάτων που αποκαλύφθηκαν κατά την «υποδειγματική», όπως χαρακτηρίστηκε, σωστική ανασκαφή στη συγκεκριμένη θέση. Αξίζει να σημειωθεί ότι παρά τις 462 ανασκαφικές τομές που πραγματοποιήθηκαν σε όλη την έκταση της περιοχής, δεν βρέθηκαν πουθενά αλλού αρχαία κατάλοιπα, πιθανότατα λόγω των πολλών μεταλλουργικών επεμβάσεων που έχουν γίνει τη σύγχρονη εποχή. Συγκεκριμένα, κατά την παρουσίαση έγινε προσπάθεια ανάκτησης μιας διαδικασίας παραγωγής από το κοίτασμα στο μέταλλο, ενώ ο αρχαιολογικός χώρος, με την έρευνα που έγινε, χωρίστηκε σε επτά ενότητες οι οποίες αντιστοιχούν σε ισάριθμες περιοχές δραστηριοτήτων.