Στις 11 Απριλίου οι νέες προσφορές από τους δυο μνηστήρες του ΔΕΣΦΑ
Στη διαδικασία κατάρτισης των βελτιωμένων προσφορών τους βρίσκονται οι δύο κοινοπραξίες που διεκδικούν το 66% του ΔΕΣΦΑ, καθώς θα πρέπει να τις καταθέσουν στο ΤΑΙΠΕΔ την Τετάρτη του Πάσχα, 11 Απριλίου.
Το ερώτημα είναι βεβαίως που θα κινηθούν οι νέες προσφορές. Σύμφωνα με αξιόπιστες πληροφορίες του energypress, στον πρώτο γύρο η καλύτερη προσφορά (που δεν ήταν από το αρχικώς θεωρούμενο ως φαβορί) δεν ξεπέρασε τα 450 εκατ. ευρώ, ενώ η δεύτερη κινήθηκε χαμηλότερα, αλλά πάνω από τα 400 εκατ. ευρώ.
Το γεγονός αυτό συντηρεί υψηλές προσδοκίες για ένα τελικό τίμημα το οποίο θα κινείται κοντά ή θα ξεπεράσει τα 500 εκατ. ευρώ.
Σημειωτέον ότι πριν από πέντε χρόνια στο πρώτο διαγωνισμό, τότε που είχε επικρατήσει η Socar, ο αποτιμητής είχε ορίσει την αξία του 66% του ΔΕΣΦΑ στα 330 εκατ. ευρώ. Αποτίμηση που είχε γίνει σε μια εποχή με υψηλό country risk για τη χώρα, και ενώ το επενδυτικό πλάνο του ΔΕΣΦΑ δεν είχε καμία σχέση με το σημερινό. Επίσης τότε δεν υπήρχαν στο ταμείο της εταιρείας υψηλά διαθέσιμα, όταν αυτά τώρα κινούνται σε επίπεδα 200 εκατ. ευρώ. Άρα σύμφωνα με μια ανάγνωση, είναι λογικό στον υφιστάμενο διαγωνισμό να αναμένεται τίμημα της τάξης των 500 εκατ. ευρώ ή και μεγαλύτερο.
Παράμετρος που ήρθε να προστεθεί στα μέχρι σήμερα δεδομένα υπήρξε η απόφαση που έλαβε την προηγούμενη εβδομάδα η ΡΑΕ σχετικά με το ετήσιο ρυθμιζόμενο έσοδο του ΑΔΜΗΕ που περιορίζει τη μεσοσταθμική απόδοση κεφαλαίου (το λεγόμενο WACC, - weighted average cost of capital) στο 7% για το 2018, 6,9% για το 2019, 6,5% για το 2029 και 6,3% το 2021.
Η απόφαση της ΡΑΕ αφορά βεβαίως το διαχειριστή του συστήματος μεταφοράς ρεύματος και όχι το διαχειριστή του συστήματος αερίου (ΔΕΣΦΑ), εντούτοις θεωρείται προάγγελος αντίστοιχων αποφάσεων που θα λάβει η Αρχή εντός του έτους και για τα τιμολόγια αερίου και μάλιστα για ολόκληρη διαχειριστική περίοδο, δηλαδή 4 χρόνια, αρχής γενομένης από το 2019.
Είναι χαρακτηριστικό ότι το θέμα των τιμολογίων χρήσης των δικτύων του ΔΕΣΦΑ αποτέλεσε αντικείμενο διαπραγμάτευσης στο προηγούμενο στάδιο του διαγωνισμού, με τους υποψηφίους επενδυτές να ζητάνε 5ετή σταθερή ρυθμιστική περίοδο με εγγύηση του ελληνικού δημοσίου από το ΤΑΙΠΕΔ, αίτημα που δεν έγινε τότε αποδεκτό.
Οι διεκδικητές
Στο πρώτο σχήμα συμμετέχουν οι τρεις βασικοί μέτοχοι του αγωγού TAP, δηλαδή η ιταλική Snam, η βελγική Fluxys, και η ισπανική Enagas. Απέναντι στην "ευρωπαϊκή συμμαχία", αντιπαρατίθεται το σχήμα της θεωρητικά "μικρής" ισπανικής Reganosa, μαζί με τη ρουμανική Transgaz, και την Ευρωπαϊκή Τράπεζα για την Ανασυγκρότηση και Ανάπτυξη (EBRD).