Skip to main content

Παντελής Κάπρος: Γιατί τόση πολυπλοκότητα στη χρέωση προμηθευτή;

Όπως είναι γνωστό, στην Ελλάδα και σε πολλές χώρες, η παραγωγή από ΑΠΕ χρηματοδοτείται μέσω του συστήματος των εγγυημένων τιμών. Η σχετική δαπάνη ανακτάται μέσω πληρωμών από τους καταναλωτές. Η χρηματοδότηση των ΑΠΕ, με τρόπους έξω από την αγορά ηλεκτρικής ενέργειας, δικαιολογείται από την επιδίωξη αποφυγής της αλλαγής του κλίματος καθώς και από άλλα οφέλη σχετικά με τις ΑΠΕ, όπως για την ασφάλεια ενεργειακού εφοδιασμού, την τεχνολογική πρόοδο και επιχειρηματικότητα, κλπ. Δηλαδή οφέλη που είναι εξωτερικά από την αγορά ηλεκτρικής. Έτσι μετατρέπεται το εξωτερικό κόστος σε δαπάνη εσωτερική στην αγορά. Η χρέωση προμηθευτή για τις ΑΠΕ είναι μία μέθοδος ανάκτησης της δαπάνης για χρηματοδότηση των ΑΠΕ. Παλαιότερα εφαρμοζόταν το ειδικό τέλος ΑΠΕ για τον ίδιο σκοπό.

Προκειμένου να επιμερισθεί η συνολική χρέωση στους προμηθευτές ηλεκτρικής ενέργειας επινοήθηκε μία ιδιαίτερα πολύπλοκη μέθοδος, η οποία συνίσταται στην εκ νέου επίλυση του αλγορίθμου του Ημερήσιου Προγραμματισμού θεωρώντας ότι δεν συνεισφέρουν οι ΑΠΕ, προκειμένου να υπολογισθεί η Οριακή Τιμή του Συστήματος χωρίς ΑΠΕ. Η μέθοδος αυτή παρήγαγε τιμές με μεγάλες ωριαίες και ημερήσιες διακυμάνσεις, που οδήγησαν και σε υπερβολικές χρεώσεις, με αποτέλεσμα μεγάλη αναστάτωση της αγοράς. Η μέθοδος αυτή στην ουσία χρησιμοποιεί το οριακό κόστος συστήματος (δηλαδή τη μεταβολή τους κόστους συστήματος αν τυχόν αύξανε λίγο η κατανάλωση ενέργειας) ως κλειδί επιμερισμού της δαπάνης.

Η επιλογή της πολύπλοκης αυτής μεθόδου δεν προσφέρει απολύτως τίποτα και κακώς έμπλεξε η αγορά σε αυτήν την αναστάτωση. Απλούστατα γιατί δεν χρειαζόταν μία τέτοια μέθοδος.

Είναι γνωστό από την οικονομική θεωρία, αλλά και την απλή λογική, ότι η ανάκτηση εξωτερικού κόστους δεν μπορεί να γίνει με κλειδί το οριακό κόστος της αγοράς, απλούστατα γιατί εξ ορισμού το κόστος αυτό δεν προκύπτει μέσα από την αγορά αφού είναι εξωτερικό, αποτέλεσμα δηλαδή της παρέμβασης του Κράτους. Για παράδειγμα, γιατί ένα φορτίο με προφίλ αιχμών συστήματος να πληρώσει περισσότερο για ΑΠΕ συγκριτικά με άλλα φορτία διαφορετικού προφίλ; Αν πληρώσει παραπάνω, τι μπορεί να κάνει ο καταναλωτής για να ελαφρύνει το υψηλό κόστος ΑΠΕ που του επιμερίζεται; Έχει μεγαλύτερη ευθύνη η αιχμή φορτίου για τη δαπάνη ΑΠΕ συγκριτικά με άλλα φορτία;

Όχι βέβαια, κανένας από αυτούς δεν έχει ευθύνη γιατί η δαπάνη έγινε με παρέμβαση του Κράτους και όχι μέσω της αγοράς. Αυτός που επιβαρύνεται περισσότερο από άλλους δεν έχει τίποτα να κάνει ώστε να βελτιώσει τη θέση του.

Είναι μεθοδολογικά λάθος και χωρίς χρησιμότητα η χρήση οριακού κόστους ως κλειδί επιμερισμού της δαπάνης των ΑΠΕ στους προμηθευτές. Ο μόνος τρόπος είναι ο επιμερισμός να γίνεται αναλογικά με τις συνολικές πωλήσεις κάθε προμηθευτή. Αν κριθεί σκόπιμο, μπορεί εύκολα να προστεθούν απλοί κανόνες στον αναλογικό επιμερισμό, ώστε ορισμένοι καταναλωτές να επιβαρυνθούν λιγότερο από άλλους, όπως η βιομηχανία για λόγους στήριξης της βιομηχανίας (όπως έγινε σε πολλές άλλες χώρες). Πουθενά δεν εφαρμόζονται μέθοδοι επιμερισμού της δαπάνης για ΑΠΕ που να βασίζονται στο οριακό κόστος.

Η λύση για την αναστάτωση σχετικά με τη χρέωση προμηθευτή για τις ΑΠΕ είναι μόνο η άμεση κατάργηση της μεθόδου που ακολουθείται (όχι η τροποποίηση της όπως προτάθηκε) και η εφαρμογή αναλογικού επιμερισμού σύμφωνα με τις πωλήσεις κάθε προμηθευτή.

----------------------------------

Ο Παντελής Κάπρος είναι καθηγητής και διευθυντής του Εργαστηρίου Ενεργειακής Οικονομίας του ΕΜΠ.

ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ

-A +A

Σχετικά άρθρα