Οι υδρογονάνθρακες σε πρώτο πλάνο στη Βουλή - Τα πλήρη πρακτικά της ομιλίας Μανιάτη

Για δύο περιοχές ενδιαφέροντος για έρευνες ανακάλυψης κοιτασμάτων υδρογονανθράκων, με βάση τα υφιστάμενα γεωλογικά, γεωφυσικά και γεωτρητικά δεδομένα έκανε λόγο ο στη Βουλή ο Υφυπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, Γιάννης Μανιάτης

Η πρώτη περιοχή αφορά στη Δυτική Ελλάδα (Ιόνιο Πέλαγος, Ήπειρος, βορειοδυτική Πελοπόννησος, Πατραϊκός Κόλπος) και η δεύτερη στο Λιβυκό Πέλαγος και στην ευρύτερη περιοχή του Νότιου Αιγαίου, τη λεγόμενη Λεκάνη Ηροδότου της οποίας το κεντρικό και βόρειο τμήμα βρίσκονται εντός των Ελληνικών χωρικών υδάτων.

Ωστόσο, όπως είπε ο Υφυπουργός ΠΕΚΑ απαντώντας το απόγευμα της Δευτέρας στην επίκαιρη επερώτηση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΛΑΟΣ στη Βουλή, τυχόν εκτιμήσεις αποθεμάτων που βασίζονται μόνο σε γεωλογικές δομές μπορούν να πέφτουν τελείως έξω και θα απαιτηθούν μακροχρόνιες και δαπανηρές έρευνες, που δεν έχουν γίνει έως σήμερα ούτε στο Λιβυκό Πέλαγος, ούτε στο νότιο Αιγαίο.

«Όλα αυτά τα χρόνια στην Ελλάδα έχουν γίνει περίπου 175 γεωτρήσεις, εκ των οποίων μόλις οι 12 στο Αιγαίο, όταν για παράδειγμα στην Αλβανία υπήρξαν 2.500 γεωτρήσεις», ανάφερε χαρακτηριστικά ο κ. Μανιάτης.

Μεταλλεύματα: Σύμφωνα με έρευνες του ΙΓΜΕ που επικαλέστηκε ο κ. Μανιάτης, τα μετρήσιμα μεταλλευτικά αποθέματα αποτιμώνται σε περίπου 38 δις Ευρώ με βάση τις τρέχουσες τιμές, σε βάθος όμως τριακονταετίας. Στον κλάδο αξιοποίησης ορυκτού πλούτου απασχολούνται σήμερα 23.000 εργαζόμενοι, ενώ άλλοι 100.000 έχουν σχέση εξαρτημένης εργασίας.

Χρυσός: Το Ι.Γ.Μ.Ε. προχωρά σε συστηματική έρευνα δώδεκα (12) κοιτασμάτων που περιέχουν 60 τόνους χρυσού συνολικά, σε περιοχές του Κιλκίς και των Σερρών. Ενδιαφέρον για αξιοποίηση άλλων 90 τόνων χρυσού, σε Πέραμα Έβρου και Σάπες Ροδόπης, έχουν εκφράσει με προτάσεις τους, ενδιαφερόμενοι επενδυτές. Σύμφωνα με τον κ. Μανιάτη, το αποθεματικά βεβαιωμένο δυναμικό περίπου 420 τόνων χρυσού στη Μακεδονία και Θράκη, αποτελεί στόχο μεταλλευτικής προτεραιότητας. Η εταιρία «Ελληνικός Χρυσός» προβαίνει σε άμεσες επενδύσεις 1,5 δις Ευρώ, μέσω των οποίων θα δημιουργηθούν 1.200 θέσεις εργασίας και περίπου 6.000 έμμεσες θέσεις απασχόλησης.

Ουράνιο: Για την ύπαρξη κοιτασμάτων ουρανίου, σημείωσε πως τα στοιχεία του ΙΓΜΕ κάνουν λόγο για 1.200 τόνους συνολικά στο Παρανέστι Δράμας, όμως αυτή η ποσότητα σε επίπεδο καθαρού ουρανίου δεν είναι τέτοια που να τεκμηριώνει κάποιο μεγαλύτερο ενδιαφέρον.

Συνεκμετάλλευση: Ο Υφυπουργός ΠΕΚΑ, απέκλεισε κατηγορηματικά τα σενάρια περί συνεκμετάλλευσης στο Αιγαίο, υποστήριξε πως η Ελλάδα θα αποφασίσει σύμφωνα με την εθνική της στρατηγική πότε και πως θα ασκήσει τα δικαιώματά της στο ζήτημα της κήρυξης Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών (ΑΟΖ), ενώ για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας με την Τουρκία επανέλαβε ότι η χώρα μας επιδιώκει την ειρηνική επίλυση της διαφοράς με βάση τις προβλέψεις του Δικαίου της Θάλασσας και για το σκοπό αυτό έχουν εντατικοποιηθεί οι διερευνητικές επαφές.

Αναλυτικά η ομιλία του κ. Μανιάτη από τα πρακτικά της βουλής έχει ως εξής:

(ΠΡΩΤΟΛΟΓΙΑ)

ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΑΝΙΑΤΗΣ: Θέλω να ευχηθώ καλή χρονιά και υγεία σε όλους τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες και να ευχηθώ η χρονιά αυτή να είναι πιο δημιουργική, πιο όμορφη, πιο χαρούμενη από την προηγούμενη.

Θέλω, επίσης, να ευχαριστήσω τους συναδέλφους του ΛΑ.Ο.Σ. που κατέθεσαν τη συγκεκριμένη επερώτηση. Το λέω αυτό, διότι προετοιμαζόμενος για να απαντήσω στην επερώτηση, προσπάθησα να βρω τι έχει συζητηθεί κατά το παρελθόν στην Αίθουσα της Ολομέλειας. Διαπίστωσα, με δυσάρεστη έκπληξη, ότι είναι ελαχιστότατες οι φορές που κατά τα τελευταία χρόνια το θέμα που Ορυκτού Πλούτου της πατρίδας μας έχει συζητηθεί στο ναό της δημοκρατίας, στη Βουλή των Ελλήνων.

Ακριβώς γι’ αυτό το λόγο θα μου επιτρέψετε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να μην πω τίποτε στην Πρωτολογία μου για πετρέλαια, για υδρογονάνθρακες, για φυσικό αέριο –θα το πράξω στη Δευτερολογία και στην Τριτολογία μου- διότι θεωρώ ότι έχω χρέος, ως εκπρόσωπος της Κυβέρνησης, να αναδείξω τον άλλο, εκτός υδρογονανθράκων, ορυκτό πλούτο της πατρίδας μας που σε αρκετό βαθμό και εσείς αναδείξατε.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στην πορεία μιας χώρας υπάρχουν στιγμές που καθορίζουν το μέλλον της. Είναι στιγμές ιστορικές και κρίσιμες, γιατί απαιτούν, όπως αυτήν τη στιγμή, να κάνουμε πολύ σύντομα ό,τι δεν κάναμε για πολλές δεκαετίες.

Οφείλω εξαρχής να πω ευθέως και χωρίς περιστροφές πως Ενέργεια και Ορυκτός Πλούτος μπορούν να μας ξανακάνουν πρωταγωνιστές. Με όραμα, με σχέδιο, με αποφασιστικότητα και καθημερινή επιμονή μπορούν να δώσουν απαντήσεις στο ζητούμενο μιας σύγχρονης, βιώσιμης και ανταγωνιστικής οικονομίας.

Υπάρχουν, όμως, δύο βασικές προϋποθέσεις: Πρώτον, ξεκάθαρη πολιτική αξιοποίησης του εθνικού πλούτου και αξιόπιστη υλοποίηση αυτής της πολιτικής και δεύτερον, να προτάξουμε το «εμείς» έναντι του «εγώ», να αναδείξουμε την αξία του ορθού έναντι του βολικού.

Ο στόχος της δημιουργίας αξιόπιστων και σταθερών θεσμικών ρυθμιστικών και ελεγκτικών πλαισίων, καθώς και της θέσπισης αποτελεσματικών κανόνων και της ορθολογικής αξιοποίησης των πλουτοπαραγωγικών πηγών της πατρίδας μας, απαιτεί διαρκή προσπάθεια. Οι μεγάλοι εθνικοί στόχοι απαιτούν συλλογική εθνική προσπάθεια από όλους και σε όλα τα επίπεδα. Όλοι μπορούμε και πρέπει να είμαστε μέρος της λύσης και όχι μέρος του προβλήματος.

Θέλω, λοιπόν, στην πρωτολογία μου να αναδείξω τη σημασία του «άλλου» εθνικού ορυκτού πλούτου, ο οποίος μπορεί και πρέπει να αποτελέσει βάση πραγματικής και διατηρήσιμης ανάπτυξης. Αυτή η προοπτική έχει ιδιαίτερο, ξεχωριστό βάρος σήμερα που η διεθνής κρίση έχει δυστυχώς επαναφέρει επιτακτικά την απαίτηση για στροφή από την εικονική οικονομία της χρηματοπιστωτικής κερδοσκοπίας, του λογιστικού πλούτου, της αεριτζίδικης αρπαχτής, σε μια άλλη οικονομία υπέρ των δημιουργών του πραγματικού κοινωνικού πλούτου, υπέρ της πραγματικής οικονομίας της εργασίας, υπέρ της παραγωγής και του δημιουργικού μόχθου. Ο ορυκτός μας πλούτος είναι μια πραγματική ελπίδα σ’ αυτή την κατεύθυνση.

Πάντα, όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πρέπει να έχουμε το σωστό μέτρο. Δεν χρειάζεται πια η πατρίδα μας νέους μύθους. Δεν θα γίνουμε ξαφνικά ούτε El Dorado ούτε Σαουδική Αραβία. Σίγουρα, όμως, από πλευράς ορυκτού πλούτου, δεν είμαστε «Ψωροκώσταινα». Έχουμε δυνατότητες και προοπτικές που πρέπει να τις μετασχηματίσουμε σε υπαρκτά αποτελέσματα. Γι’ αυτό και η πολιτική που ακολουθούμε δεν εστιάζει στους εφήμερους εντυπωσιασμούς, αλλά στα διαρκή και σταθερά αποτελέσματα.

Λέμε πολλές φορές στην πατρίδα μας ότι ζούμε σε ευλογημένο τόπο, ωστόσο, δεν ξέρω πόσοι από εμάς το πιστεύουμε. Ε, λοιπόν, πρέπει να το πιστέψουμε, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά στον ορυκτό πλούτο. Η Ελλάδα είναι μια από τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που διαθέτει σημαντικό ορυκτό πλούτο και σε ποσότητα και σε ποιότητα. Αν, μάλιστα, λάβει κανείς υπόψη του την έκταση της χώρας, ίσως να είμαστε αναλογικά στην κορυφή των πλέον προικισμένων από τη φύση χωρών. Αρκεί να αναλογιστεί κανείς ότι σήμερα απασχολούνται στα θέματα αξιοποίησης του ορυκτού πλούτου περίπου 23.000 εργαζόμενοι και υπάρχουν ακόμη περισσότερες από 100.000 θέσεις εξαρτημένης εργασίας.

Η Ελλάδα κατέχει σημαντική θέση στην ευρωπαϊκή και παγκόσμια αγορά των ορυκτών πρώτων υλών. Τα τελευταία είκοσι χρόνια, στις πρώτες θέσεις παραγωγικής δραστηριότητας, βρίσκονται τα αδρανή υλικά και τα μάρμαρα, καθώς και μια σειρά ορυκτών πρώτων υλών. Ενδεικτικά αναφέρω ότι η Ελλάδα σε παγκόσμια κλίμακα είναι η μοναδική χώρα παραγωγής χουντίτη, πρώτη χώρα παραγωγής περλίτη, δεύτερη χώρα παραγωγής κίσσηρης και μπεντονίτη, τέταρτη παραγωγός χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση σε αλουμίνα και πρώτη σε εξαγωγή προϊόντων λευκόλιθου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το παραγόμενο σιδηρονικέλιο εξάγεται στις ευρωπαϊκές βιομηχανίες ανοξείδωτου χάλυβα και καλύπτει το 7% των αναγκών της ευρωπαϊκής αγοράς.

Οι πωλήσεις μεταλλευμάτων βιομηχανικών ορυκτών, μαρμάρων και κατεργασμένων μεταλλουργικών προϊόντων το 2008 ξεπέρασαν το 1,1 δις ευρώ, από τα οποία πάνω από 800 εκατ., δηλαδή, πάνω από 72% εξαγωγές. Προσθέστε σε αυτά πάνω από 400 εκατ. από αδρανή υλικά.

Και ασφαλώς, γνωρίζετε όλοι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι το 2010 υπήρχε μια κάμψη. Το 2009, επίσης, υπήρχε κάμψη. Όμως, ήδη τους τελευταίους μήνες αρχίζουμε να βλέπουμε μια άλλη πορεία, μια πορεία που αρχίζει να δίνει ελπίδες ανάκαμψης. Με βάση τις κοιτασματολογικές έρευνες του ΙΓΜΕ, τα μετρημένα μεταλλευτικά αποθέματα της χώρας -για να αρχίσω να απαντώ πια στα σχόλια και τις παρατηρήσεις των συναδέλφων- είναι συνολικής οικονομικής αξίας περίπου 38 δις ευρώ, με βάση τις τρέχουσες τιμές των μετάλλων.

Ασφαλώς, όμως, η αξία αυτή αναφέρεται σε βάθος τριακονταετίας, χρονικό διάστημα που αποτελεί και το χρονικό όριο εκμετάλλευσης των αντίστοιχων αποθεμάτων.

Τα ελληνικά λατομικά ορυκτά, τα διακοσμητικά πετρώματα και οι δομικοί λίθοι, το μάρμαρο αποτελούν παραδοσιακές πρώτες ύλες με έντονη παγκόσμια παραγωγή. Σήμερα στην πατρίδα μας -και το αναφέρω αυτό διότι μπορεί να μην είναι βαρύγδουπο, εντυπωσιακό και ελκυστικό για το δημόσιο διάλογο, είναι, όμως, εξόχως χρήσιμο για την τρέχουσα καθημερινότητα της πραγματικής οικονομίας- λειτουργούν περίπου διακόσια τριάντα (230) λατομεία αδρανών υλικών, το 99% των οποίων εξορύσσουν αδρανή υλικά χρήσιμα στην καθημερινή οικονομική δραστηριότητα. Πριν την κρίση, είχαμε ένα συνολικό όγκο παραγωγής πάνω από 100 εκατομμύρια τόνους που την προηγούμενη χρονικά έπεσε στα 70 εκατομμύρια τόνους.

Πρέπει να σας πω ότι πριν λίγο καιρό, πριν δύο μήνες περίπου, ολοκληρώσαμε μια πολύ μεγάλη προσπάθεια που ξεκινήσαμε στο Υπουργείο. Προσπαθήσαμε να δημιουργήσουμε -και το καταφέραμε- ένα επικαιροποιημένο Μητρώο Λατομείων της χώρας σε πλήρη συνεργασία με τις 52 τέως Νομαρχίες της χώρας και τις 13 Περιφέρειες. Έχουμε, λοιπόν, σήμερα στη διάθεσή μας ένα επικαιροποιημένο, δυναμικά ενημερούμενο μητρώο για τα δημοτικά, κοινοτικά, δημόσια και ιδιωτικά λατομεία αδρανών υλικών που μπορούν να μας δώσουν τα πλήρη ποσοτικά και ποιοτικά χαρακτηριστικά τους.

Στα πλαίσια του ΕΣΠΑ, το Ι.Γ.Μ.Ε. προχωρά σε συστηματική έρευνα δώδεκα (12) κοιτασματολογικών στόχων που βρίσκονται στο επίκεντρο του μεταλλευτικού και λατομικού ενδιαφέροντος. Στην αιχμή του δόρατος βρίσκεται ο εντοπισμός κοιτασμάτων που περιέχουν 40 και 20 τόνους χρυσού αντίστοιχα σε περιοχές του Κιλκίς και των Σερρών.

Το αποθεματικά βεβαιωμένο δυναμικό περίπου 420 τόνων χρυσού στη Μακεδονία και Θράκη αποτελεί οικονομικό στόχο υψηλής προτεραιότητας. Στην κατεύθυνση αυτή η παραγωγική αξιοποίηση τριών κοιτασματολογικών περιοχών χρυσού αποτελούν σημαντικές μεταλλευτικές επενδύσεις.

Πιο συγκεκριμένα, η εταιρεία «Ελληνικός Χρυσός» προβλέπει την εκμετάλλευση των 240 τόνων χρυσού και άλλων μετάλλων από τα κοιτάσματα της Ολυμπιάδας, του Στρατωνίου-Στρατονίκης και των Σκουριών στη Χαλκιδική με άμεση επένδυση της τάξεως του 1 έως 1,5 δις ευρώ, τη δημιουργία 1.200 άμεσων θέσεων εργασίας και περίπου έξι χιλιάδων έμμεσων θέσεων απασχόλησης. Το ετήσιο λειτουργικό κόστος επένδυσης είναι 2 δισεκατομμύρια ευρώ, εφόσον εγκριθεί η περιβαλλοντική μελέτη που ήδη έχει αρχίσει να συζητείται και βρίσκεται και σε δημόσια διαβούλευση.

Η Χαλκιδική αποτελεί πραγματικά μια βιώσιμη και πλουτοπαραγωγική δεξαμενή μετάλλων με πάνω από 12 δισεκατομμύρια ευρώ τρέχουσα αξία σε περιεχόμενα μέταλλα των κοιτασμάτων που απαντώνται στο υπέδαφος της συγκεκριμένης περιοχής.

Επίσης, πρέπει να σας πω ότι στο Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής έχουν κατατεθεί σχετικοί φάκελοι για αξιοποίηση των περίπου 90 τόνων χρυσού που υπάρχουν στις περιοχές Περάματος Έβρου και Σαπών Ροδόπης.

Εργαζόμαστε συστηματικά για την ενίσχυση των ελεγκτικών μηχανισμών, ώστε να πραγματοποιούνται περισσότεροι έλεγχοι και να επιβάλλονται οι προβλεπόμενες από το νόμο ποινές. Το 2010 οι δύο Επιθεωρήσεις Μεταλλείων - η Επιθεώρηση Μεταλλείων Νοτίου Ελλάδας και η Επιθεώρηση Μεταλλείων Βορείου Ελλάδας- εξέδωσαν 87 αποφάσεις και επέβαλλαν συνολικά πρόστιμα στις αντίστοιχες επιχειρήσεις ύψους 3,5 εκατομμύριων ευρώ.

Ο εξορυκτικός κλάδος, όμως –γνωρίζετε πολύ καλά- ότι ταλαιπωρείται για χρόνια από την έλλειψη ολοκληρωμένου χωροταξικού σχεδιασμού, καθώς επίσης και από σύνθετες, περίπλοκες και ορισμένες φορές απρόβλεπτες διαδικασίες αδειοδότησης. Είναι σημαντικό και ο πολιτικός και ο νομοθέτης και κυρίως ο απλός πολίτης να γνωρίζουν πώς ο ένας κλάδος επηρεάζει την ποιότητα ζωής τους πριν κρίνει την απόρριψή του.

Θέλω να σημειώσω σ’ αυτήν την Αίθουσα ότι για να κατασκευαστεί μία μέση κατοικία, απαιτούνται εξήντα (60) τόνοι αδρανών και διακόσιοι (200) τόνοι βιομηχανικών ορυκτών. Για να καλύψει τις ανάγκες της μία τετραμελής οικογένεια σε ηλεκτρική ενέργεια, χρειάζεται δέκα (10) τόνους λιγνίτη το έτος, ή 4.000 βαρέλια πετρέλαιο το έτος.

Αυτά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι αριθμοί που δείχνουν τη σπουδαιότητα, την αναγκαιότητα της συνύπαρξης προηγμένων κοινωνιών με δράσεις εξόρυξης ορυκτού πλούτου. Τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια δρομολογήθηκαν στη Σουηδία περισσότερες από εξήντα (60) μεταλλευτικές εξορυκτικές δραστηριότητες και άλλες τόσες περίπου στη Φινλανδία, την Ισπανία και την Πορτογαλία.

Στην Ελλάδα, την ίδια περίοδο, από τις περίπου δέκα (10) που προτάθηκαν, δεν υλοποιήθηκε καμμία. Οι τοπικές κοινωνίες των παραπάνω ευρωπαϊκών χωρών – Σουηδία, Φινλανδία και άλλες- αξιολόγησαν, έκριναν, έθεσαν όρους, αποφάσισαν και συναίνεσαν με γνώμονα το δημόσιο συμφέρον. Στη δική τους αντίληψη, τόπος είναι η χώρα τους, όχι η αυλή και το χωριό τους, ή το γειτονικό χωριό και η ευρύτερη περιοχή. Βασικό ζητούμενο είναι το κοινό καλό, η απασχόληση όλων των πολιτών, χωρίς διαχωριστικές γραμμές και τεχνητά όρια.

Οφείλω να υπενθυμίσω κάτι, για να είμαστε δίκαιοι απέναντι στον εαυτό μας, απέναντι στην ιστορία και απέναντι στους υπόλοιπους συνανθρώπους μας που κατοικούμε όλοι μαζί στον ίδιο πλανήτη. Πρέπει να θυμόμαστε ότι ο προνομιούχος σημερινός πολίτης του αναπτυγμένου δυτικού κόσμου στη διάρκεια της ζωής του θα καταναλώσει περίπου 1.500 τόνους ορυκτά μεταλλεύματα και καύσιμα, ενώ ταυτόχρονα ο ίδιος διεκδικεί να ζει σε ένα προστατευμένο και καθαρό περιβάλλον, προνόμια που τα αντλεί και τα ασκεί σχεδόν αποκλειστικά στην πλάτη και σε βάρος του Τρίτου, του αναπτυσσόμενου κόσμου.

Προκειμένου να περάσουμε τώρα στην άλλη πλευρά του λόφου, στον επιχειρηματικό κόσμο, θα πρέπει να πούμε ότι και ο επιχειρηματικός κόσμος σε όλες τις χώρες και πολύ περισσότερο στην Ελλάδα, οφείλει να συνειδητοποιήσει ότι έχει περάσει ανεπιστρεπτί η περίοδος της περιβαλλοντικής ασυλίας, των ευκαιριακών και ανορθόδοξων πολιτικών που στιγμάτισαν την εξορυκτική δραστηριότητα και ασφαλώς την έφεραν απέναντι σε ολόκληρες κοινωνίες.

Σ’ αυτήν την κατεύθυνση, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει ξεκινήσει εδώ και αρκετούς μήνες και συζητά την επονομαζόμενη «πρωτοβουλία Φερχόιγκεν». Είναι μία πρωτοβουλία που προσπαθεί να δώσει νέες αειφόρες δράσεις, πρωτοβουλίες και επενδύσεις στα ζητήματα της αυτοδυναμίας, της ανεξαρτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε θέματα χρήσης ορυκτού πλούτου.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, λοιπόν, ξεκίνησε μία σειρά πολύ σοβαρών προσπαθειών, προκειμένου να αντιμετωπίσει το συγκεκριμένο ζήτημα, έχοντας ως δεδομένο το προφανές, ότι δηλαδή τα κοιτάσματα και ο ορυκτός πλούτος δεν είναι εκεί που εμείς θα θέλαμε να είναι, αλλά εκεί που η ίδια η φύση τα τοποθέτησε.

Ταυτόχρονα, πρέπει να σας πω ότι υπάρχει μία συγκεκριμένη πρωτοβουλία και μία Οδηγία η οποία δημοσιοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2010, η οποία προσεγγίζει σε πανευρωπαϊκό επίπεδο κάτι που σε πρώτη προσέγγιση φαίνεται απολύτως αντιφατικό, δηλαδή την εξορυκτική δραστηριότητα με την προστασία του δικτύου NATURA, διότι σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες αντιμετωπίζουν τα θέματα που αντιμετωπίζουμε και εμείς στην πατρίδα μας, τη συνύπαρξης δηλαδή της προστασίας του περιβάλλοντος και ιδιαίτερα των περιοχών NATURA 2000 και της ύπαρξης εξορυκτικών δραστηριοτήτων.

Οφείλω, επίσης, να ενημερώσω το Σώμα ότι εδώ και αρκετούς μήνες βρισκόμαστε ως Υπουργείο στο πλαίσιο μίας εθνικής στρατηγικής για την αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου της χώρας μας, το οποίο θέλουμε να πάρει σάρκα και οστά τους αμέσως επόμενους μήνες και ασφαλώς θα το φέρουμε για συζήτηση και στη Βουλή. Βρισκόμαστε σε στενή συνεργασία με το Ινστιτούτο Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών, το γνωστό ΙΟΒΕ, από το οποίο έχουμε ζητήσει εκτός των άλλων –και έχει αρχίσει να μας παραδίδει- πορίσματα για τις βέλτιστες πρακτικές σε χαρακτηριστικά προηγμένες ευρωπαϊκές χώρες αναφορικά με την αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου των συγκεκριμένων χωρών.

Σήμερα στον τομέα των εξορυκτικών και μεταλλουργικών δραστηριοτήτων ο μέσος χρόνος που χρειάζεται για την περιβαλλοντική αδειοδότηση ξεπερνάει τους τριάντα ένα (31) μήνες, όταν ο αντίστοιχος μέσος χρόνος στις περισσότερες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι μόνο εννέα (9) μήνες.

Το Υπουργείο Περιβάλλοντος επεξεργάζεται ένα νέο θεσμικό πλαίσιο. Ήδη έγινε μία πρώτη συζήτηση στο Υπουργικό Συμβούλιο και σύντομα πιστεύω, θα φέρουμε για συζήτηση αυτήν τη νέα προσέγγιση της αποτελεσματικής και γρήγορης περιβαλλοντικής αδειοδότησης.

Στην Ελλάδα παράγονται κατ’ αναλογία οι περισσότερες περιβαλλοντικές άδειες σε σχέση με όλες τις υπόλοιπες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και δυστυχώς, στην πατρίδα μας έχουμε ένα χαρακτηριστικό, υπεραδειοδοτούμε και υποελέγχουμε. Απαιτούμε την εκπόνηση άπειρων μελετών κι όταν έρχεται η ώρα να ρωτήσεις τον αρμόδιο φορέα: «Πόσες φορές έλεγξες αν εφαρμόζεται η συγκεκριμένη περιβαλλοντική αδειοδότηση που έδωσες πριν λίγα χρόνια;» διαπιστώνει κανείς, ιδιαίτερα σε περιφερειακό επίπεδο ότι ελάχιστες φορές έχουν υπάρξει αυτοί οι έλεγχοι.

Εμείς μέσα στον Ιανουάριο έχουμε ξεκινήσει και έχουμε ήδη δρομολογήσει και ορισμένες άλλες δράσεις τις οποίες θέλω να γνωρίζετε κυρίες και κύριοι συνάδελφοι.

Πρώτα απ’ όλα, εδώ και τρεις μήνες με επιστολή που έχουμε στείλει στους θεσμικούς συμβούλους της πολιτείας και αναφέρομαι στο Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας, στο Γεωτεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας και στο ΙΓΜΕ μαζί με το Σύνδεσμο Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων, μαζί με την αγορά, πρόκειται να κάνουμε μέσα στο πρώτο δίμηνο του 2011 μία πολύ μεγάλη συζήτηση για το πώς θα προσαρμόσουμε την πρωτοβουλία Φερχόιγκεν περί αειφορίας στην αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στις ιδιαίτερες συνθήκες της πατρίδας μας. Και πρέπει να σας πω ότι προσμένουμε μέσα από αυτήν την πρωτοβουλία, για πρώτη φορά στη χώρα μας να έχουμε συγκεκριμένη εθνική μεταλλευτική πολιτική.

Το δεύτερο που επίσης έχει σημασία για τις τοπικές μας κοινωνίες είναι ότι έχουμε συγκροτήσει μία ειδική Επιτροπή με στελέχη του Υπουργείου και του ΙΓΜΕ, ώστε να αξιολογήσουμε τα δημόσια μεταλλεία που στο παρελθόν μισθώθηκαν σε ιδιώτες και σήμερα έχουν επιστρέψει στο δημόσιο. Εάν διαπιστώσουμε ότι αυτά έχουν οικονομικό ενδιαφέρον θα τα ξαναδώσουμε σε παραχώρηση.

Εάν διαπιστωθεί ότι δεν έχουν ενδιαφέρον τότε πρέπει να τα αποδώσουμε στις τοπικές κοινωνίες. Δεν μπορούμε πια να τα κρατάμε επ’ αόριστον. Και σ’ αυτή τη λογική πρέπει να σας πω ότι εντάσσονται οι περίπου εβδομήντα (70) εξηρημένες υπέρ του δημοσίου περιοχές, τις οποίες το ΙΓΜΕ έχει ερευνήσει για την ύπαρξη βιομηχανικών ορυκτών.

Τέλος, μία πολύ σημαντική κατά την άποψή μας πρωτοβουλία που έχουμε αναλάβει και είναι στο στάδιο της ολοκλήρωσης, είναι μετά από το 1984, για πρώτη φορά μετά από είκοσι έξι (26) χρόνια, να αποκτήσει η χώρα μας ένα καινούργιο Κώδικα Μεταλλευτικών και Λατομικών Εργασιών. Παρά το γεγονός ότι έχουν περάσει είκοσι πέντε (25) χρόνια αφότου δημοσιοποιήθηκε και υιοθετήθηκε ο Κώδικας Μεταλλευτικών και Λατομικών Εργασιών και παρά το γεγονός ότι έχουν υπάρξει πάρα πολλές βελτιώσεις σε ζητήματα υγιεινής και ασφάλειας εργαζομένων και πάρα πολλές απαιτήσεις σε ζητήματα περιβαλλοντικής αδειοδότησης, ποτέ αυτή η χώρα δεν φρόντισε να εκσυγχρονίσει τον κώδικά της.

Εμείς ήδη καταθέσαμε σε δημόσια διαβούλευση το συγκεκριμένο Κώδικα, ολοκληρώθηκε η διαβούλευση, είμαστε στο στάδιο της επεξεργασίας των πορισμάτων της διαβούλευσης και πιστεύω ότι πολύ σύντομα θα τον υιοθετήσουμε με τη μορφή της Κοινής Υπουργικής Απόφασης.

Και τέλος, πρέπει να σας πω ότι είμαστε στο στάδιο της ολοκλήρωσης του κτηματολογίου των μεταλλείων της χώρας μας. Μπορώ να πω ότι αυτή τη στιγμή είμαστε σε ένα καλό στάδιο για να δημιουργήσουμε ένα εθνικό περιουσιολόγιο. Να ξέρουμε επιτέλους πού, πόσο, ποιος εκμεταλλεύεται, τι έχει εγγυηθεί, τι πληρώνει και για πόσο καιρό έχει τα δικαιώματα αξιοποίησης του ορυκτού πλούτου της χώρας.

Τέλος και μ’ αυτό θα τελειώσω την πρωτολογία μου -και επιφυλάσσομαι στη δευτερολογία μου να πω αυτά για τα οποία είμαι βέβαιος ότι ενδιαφέρεστε περισσότερο, το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο- πρέπει να σας πω ότι ολοκληρώθηκε πρόσφατα στο Υπουργείο μία πολύ σημαντική προσπάθεια στο πλαίσιο της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης τόσο του εκσυγχρονισμού του τρόπου διοίκησης του Υπουργείου εσωτερικά όσο και της πληροφόρησης των πολιτών με τη δημιουργία ενός μεγάλου πληροφοριακού συστήματος για τα λατομεία της πατρίδας μας.

Έχουμε μια διαδικτυακή εφαρμογή, μέσω της οποίας μπορεί ο πολίτης να δει πού υπάρχει λατομικός πλούτος και μία εσωτερική εφαρμογή που τη χειρίζεται μόνο η υπηρεσία, προκειμένου να μπορούμε να ενημερώνουμε, να επικαιροποιούμε, να ελέγχουμε και να αποφασίζουμε πού πρέπει να παρέμβουμε.

Με τις φράσεις αυτές, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι εξαντλούμε τις δυνατότητες που έχουμε στη σημερινή συγκυρία, προκειμένου να αξιοποιήσουμε με αειφόρο τρόπο και με σεβασμό στο περιβάλλον τον ορυκτό πλούτο της πατρίδας μας.

Για άλλη μια φορά επαναλαμβάνω ότι είναι βαθειά πεποίθηση αυτής της Κυβέρνησης πως η ενέργεια, παραδοσιακή και πράσινη, και ο ορυκτός πλούτος αποτελούν βασικές πηγές διεξόδου αυτής της χώρας από την κρίση.

Ευχαριστώ πολύ.

…

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗΣ (Πρόεδρος του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού): Καλή χρονιά σε όλους.

Παρακολούθησα τη συνεδρίαση, όπως ερχόμουν με το αυτοκίνητο και νομίζω ότι πρέπει να απευθύνω συγχαρητήρια στον κύριο Υφυπουργό για την εμπεριστατωμένη απάντησή του, η οποία βέβαια, μπορεί να μην είχε την πλήρη ικανοποίηση των αιτημάτων μας αλλά, εν πάση περιπτώσει, ήταν σε ένα επίπεδο σοβαρότητας.

Μακάρι, αυτό να μπορούσα να το πω και για άλλους μέσα στην Αίθουσα. Πολύ φοβάμαι ότι υπήρξε πανικός εκεί που δεν έπρεπε να υπάρξει πανικός.

Κύριε Πρωτόπαπα, μας εγκαλέσατε γιατί ψηφίσαμε το άρθρο 1. Εν πάση περιπτώσει, να μας εγκαλούν οι υπόλοιποι στην Αίθουσα που δεν το ψήφισαν, ναι, αλλά εσείς;

(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού)

Ψηφίσαμε το άρθρο 1, γιατί πιστέψαμε ότι θα είστε μια σοβαρή Κυβέρνηση που θα πάρει το βατήρα ότι θα υπάρχει συνέχεια στη χώρα να διορθώσει κάποια πράγματα. Όμως, απογοητευθήκαμε. Ενώ σας δώσαμε την ευκαιρία της υπάρξεως της χώρας σήμερα, εσείς τα πράγματα τα πηγαίνατε από το κακό στο χειρότερο. Και συνεχίζετε να το κάνετε αυτό.

Ποιος είπε ότι η χώρα είναι Ελντοράντο και ποιος είπε ότι είναι Κατάρ; Καταραμένη, όμως, δεν είναι, όπως θέλετε να την παρουσιάσετε.

(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού)

Αυτή η χώρα έχει και τα εχέγγυα και τον πλούτο να μπορέσει να βγει από αυτήν την καχεξία, για την οποία τώρα πλέον αρχίζουν και μπαίνουν υπόνοιες ότι υπάρχει μια ενδεχομένως αναγκαστική στρατηγική υπάρξεως της.

Ερώτημα: Πόσο καιρό καθυστερεί, κύριε Υπουργέ, να βγει η άδεια, την οποία ζητά η εταιρία στην Κασσάνδρα; Έξι χρόνια! Έξι χρόνια για δύο χιλιάδες θέσεις εργασίας. Ξέρετε τί σημαίνει για την Χαλκιδική δύο χιλιάδες θέσεις εργασίας; Είναι σχεδόν το 1/6 του δυναμικού. Έξι χρόνια!

Το ερώτημα είναι: Βρέθηκε τίποτα; Βρέθηκε ή δεν βρέθηκε; Εάν δεν βρέθηκε η εταιρεία, η οποία είχε πάρει την πρώτη της άδεια για τα λίγα μέτρα, θα τα είχε παρατήσει και θα είχε φύγει. Όπου χτυπάνε βρίσκουν, κύριε Υπουργέ.

Από εκεί και πέρα σαφέστατα, η ταχύτερη επεξεργασία είναι όφελος για το κράτος. Κερδίζει το κράτος από το ΦΠΑ, κερδίζει από το 6%, κερδίζει από μία σειρά πραγμάτων από τη συμφωνία που υπάρχει. Και μακάρι η συμφωνία να ήταν καλύτερη για το έθνος από εκείνους που την έκαναν. Όμως, αντικείμενο υπάρχει. Υπάρχει η Έκθεση του ΙΓΜΕ, η οποία πρωτοπαρουσιάστηκε στον ελληνικό λαό, μοιράστηκε στους δημοσιογράφους. Οι παλιοί δημοσιογράφοι μπορούν να το επιβεβαιώσουν αυτό. Αν θέλετε και εσείς κύριε Πρωτόπαπα, να ψάξετε να το βρείτε. Υπάρχει η Έκθεση που μοίρασε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο οποίος ήταν σοβαρός άνθρωπος. Το 1975, όταν μίλησε για το ουράνιο, υπήρξε αυτή η Έκθεση η οποία παρεδόθη για τα κοιτάσματα του ουρανίου. Άρα, λοιπόν, υπάρχει.

Όπως, επίσης, υπάρχει πολύ προϊόννοτίως της Κρήτης. Υπάρχει μεγάλο προϊόν, πολύ προϊόν. Οι επίσημες μετρήσεις είναι 3,5 τρισεκατομμύρια κυβικά, που μπορούν να διεκπεραιώσουν τις ανάγκες όλης της Ευρώπης για δέκα χρόνια. Το ερώτημα είναι, αν έχετε το πολιτικό θάρρος να το κάνετε. Δεν το έχετε! Διότι εσείς περισσότερο ίσως και από τη Νέα Δημοκρατία είστε προσκολλημένοι στο στείρο «Ανήκουμε εις τη δύσιν», σε αυτό που μας έφαγε.

Τώρα πια πώς έχουν τα θέματα και ποια είναι η αγωνία μας, για να την καταλάβετε, χωρίς καμία διάθεση αντιπαράθεσης με το ΠΑΣΟΚ ή τη Νέα Δημοκρατία; Αυτά ανήκουν στο παρελθόν και μας έχουν κουράσει, κύριε Πρωτόπαπα. Εδώ να δούμε τί μπορούμε θα κάνουμε! Τί θέλει ο καθένας;

ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΣ: Πείτε το στον κ. Ροντούλη αυτό!

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗΣ: Εν πάση περιπτώσει, γνωρίζετε πάρα πολύ καλά -και καλύτερα από εσάς γνωρίζει και ο κύριος Πρωθυπουργός- το πόσο χρήσιμοι υπήρξαμε για θέματα τα οποία δεν συζητιούνται εις την Αίθουσα. Επιτέλους! Και αν δεν είστε καλά ενημερωμένοι, να ενημερώνεστε πριν έρχεστε μέσα στην Αίθουσα.

Αυτήν τη στιγμή η Τουρκία δια της Αμερικής είναι ο μοναδικός αγωγός ενέργειας από τις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες για την Ευρώπη. Το θέλει πολλαπλώς η Αμερική, για να απομονώσει τον ενεργειακό έλεγχο της Ρωσίας στην Ευρώπη.

Εξ ου και χάλασε τον αγωγό Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη ο Βούλγαρος Πρωθυπουργός, ο οποίος είναι ο 53ος κυβερνήτης των Ηνωμένων Πολιτειών. Περί αυτού πρόκειται, για να σταματήσει η οποιαδήποτε συνάφεια, διεκδίκηση, συμμετοχή και συνδρομή της Ρωσίας με την Ευρώπη.

Ήδη, η Τουρκία έχει στα έγκατά της τέσσερις δρόμους. Αυτό σημαίνει, λοιπόν, ότι η Τουρκία γίνεται πανίσχυρη. Έχουμε συνειδητοποιήσει ότι είναι η ταχύτερα ανερχόμενη δύναμη; Έχουμε συνειδητοποιήσει ότι σε είκοσι χρόνια από σήμερα θα συγκαταλέγεται στις υπερδυνάμεις του κόσμου η Τουρκία;

Γνωρίζετε το imperium το οποίο έχουν; Πριν από πέντε ημέρες ήταν η Ευρωβουλευτής μας στην Τουρκία, όπου είδε πρόσωπα και πράγματα. Ακόμα και ο ταξιτζής που τη μετέφερε της είπε «να σέβεστε την Τουρκία, γιατί είμαστε υπερδύναμη». Και αυτό το imperium πολλά μπορεί να κρύβει.

Η Τουρκία, λοιπόν, είναι το μονοπώλιο, ο μονόδρομος πλέον ο οποίος δημιουργείται και έρχεται μία χρυσή ευκαιρία ενός τρίτου δρόμου. Είναι ο δρόμος που λέει «Κατάρ-Ισραήλ-Κύπρος-Ελλάδα-Ευρώπη». Και τι λέμε εμείς εδώ; Να μη χαθεί η χρυσή ευκαιρία, μήπως η φιέστα του Ερζερούμ οδηγήσει σε απεμπόληση σήμερα δυνατοτήτων τις οποίες έχει ο τόπος. Έρχεται την Τετάρτη ο Λίμπερμαν. Οι ώρες είναι πολύ γρήγορες, στενές. Εάν φύγει με άδεια χέρια, οδηγούμεθα πιθανώς σε ανήκεστη βλάβη της πολιτείας.

Κύριοι συνάδελφοι, έχετε σκεφθεί πώς έχουν τα πράγματα με την ΑΟΖ; Κατ’ αρχήν, πρωτακούστηκε η φράση –και το λέω, χωρίς κανέναν κομπασμό και υπερηφάνεια- όταν πριν από δυόμισι χρόνια ρώτησα τον Πρωθυπουργό σ' αυτήν εδώ την Αίθουσα και ρώτησε τον παρακείμενο Αναπληρωτή Υπουργό Εξωτερικών «τι είναι αυτό που λέει ο Καρατζαφέρης;» και χαίρομαι που σήμερα είναι στην ημερησία διάταξη. Έχετε σκεφθεί τον κίνδυνο μέχρι την ημέρα που θα αποφασίσει η Κυβέρνησή σας να κάνει τη διακήρυξη της ΑΟΖ, εάν αύριο το πρωί βγει η Τουρκία και κάνει διακήρυξη της δικής της ΑΟΖ, τι καταστροφή γίνεται; Το αντιλαμβάνεστε;

Το 1982, με το Δίκαιο της Θαλάσσης η Τουρκία αμέσως μετά, στην επόμενη σχεδόν συνεδρίαση της Τουρκικής Εθνοσυνελεύσεως –γιατί υπάρχουν και σοβαρά κράτη- έβγαλε μία απόφαση που έλεγε ότι για ΑΟΖ και για υφαλοκρηπίδα ισχύει η μέση οδός όπου τα μίλια είναι λιγότερα. Στον ίδιο νόμο περιγράφει όλη τη διαδρομή από τη Λήμνο μέχρι κάτω, εκτός Καστελόριζου, γιατί το Καστελόριζο δεν είναι νησί, αλλά είναι προέκταση της ηπειρωτικής Τουρκίας! Αυτό λέει ο νόμος τους. Αυτό που ξέρουμε εμείς ως νησί δεν είναι νησί για την Τουρκία, αλλά με επίσημη απόφαση της Τουρκικής Εθνοσυνελεύσεως είναι προέκταση της ηπειρωτική Τουρκίας και άρα δεν έχει ΑΟΖ. Συνεπώς, λοιπόν, μας τραβάει διακόσια μίλια και μας αποκόπτει από την ΑΟΖ της Κύπρου.

Εμείς τι λέμε; Διακήρυξη και συμφωνία συνεκμετάλλευσης με το Ισραήλ. Και το λέει ποιος; Γνωριζόμαστε σ' αυτήν την Αίθουσα είκοσι χρόνια. Λέει ο Καρατζαφέρης: Συνεργασία, συνύπαρξη, συλλειτουργία με το Ισραήλ. Μα, σήμερα μας εξυπηρετεί. Και μας εξυπηρετεί ακριβώς αυτή η μεγάλη διαφορά, όχι αυτό που έγινε, όχι η αφορμή, αλλά το γεγονός ότι δύο κράτη της περιοχής θέλουν να γίνουν το μεγάλο αεροπλανοφόρο της Αμερικής. Η πλάστιγγα γέρνει προς την Τουρκία και το Ισραήλ έχει βγει εις τα κάγκελα. Σ' αυτήν τη φάση η Ελλάδα πρέπει να το εκμεταλλευτεί αυτό. Δυστυχώς, όμως, παρά την οποιαδήποτε επίσκεψη του Πρωθυπουργού εκεί ή του Νετανιάχου εδώ, επιμένετε απολύτως λαθεμένα να πατάτε σε δύο βάρκες. Όποιος πατάει σε δύο βάρκες μοιραίως καταλήγει εις το βυθό.

Αυτή είναι η δική μας σκέψη. Λέμε, δηλαδή, να εκμεταλλευτούμε τη θέση του Ισραήλ έναντι της Τουρκίας, γιατί τα δικά μας F16 έχουν μετατραπεί, από αποφάσεις των κυβερνήσεων, σε τουριστικά αεροπλάνα. Οποιαδήποτε πρόκληση και αν γίνεται, όσο προκλητική και αν είναι η πρόκληση, δεν αντιδρούμε και μας έχουν πάρει χαμπάρι, ενώ τα ίδια αεροσκάφη στα χέρια του Ισραήλ δρουν διαφορετικά.

Εφόσον, λοιπόν, εμείς δεν είμαστε έτοιμοι για οποιαδήποτε πρόκληση, φωνάζουμε τους εταίρους. Τρεισήμισι δισεκατομμύρια κυβικά μας περιμένουν, που αλλάζουν τη χώρα.

Είπατε για την αποφασιστικότητα του κυρίου Πρωθυπουργού, ότι μέσα στο Ερζερούμ -τη Θεοδοσιόπολη για όσους δεν ξέρουν- είπε ότι δεν είναι δυνατόν να γίνονται παραβιάσεις. Αυτό δεν είπατε; Αυτό θα είχε αξία, κύριε Πρωτόπαπα, εάν δεν ξαναγινόντουσαν παραβιάσεις. Την ίδια ώρα που το έλεγε, δύο ελικόπτερα ήταν πάνω από τις Οινούσες και σήμερα στις 15.50 οκτώ μαχητικά τούρκικα ένοπλα έκαναν παραβιάσεις πάνω από τη Μυτιλήνη και τη Χίο.

(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού)

Άρα, τον έχουν για πλάκα. Εάν τον έπαιρναν στα σοβαρά, θα το σκεφτόντουσαν. Δεν μπορεί ο Έλληνας Πρωθυπουργός, ο οποίος τιμάται εννοείται, να τους λέει αυτό, με τον τρόπο που το είπε, με τη σοβαρότητα που το είπε και την ίδια ώρα οι άλλοι να λένε, «έ και που τα είπες εσύ, τι έγινε;»

Άρα, λοιπόν, δεν ήταν καλό επιχείρημα. Θα ήταν ένα πολύ δυνατό επιχείρημα, αν από εκείνη την ημέρα μέχρι σήμερα δεν είχαν γίνει παραβιάσεις, ατελείωτες παραβιάσεις, συνεχώς αυξανόμενες παραβιάσεις. Και ο πρώην Υπουργός Εθνικής Άμυνας μπορεί να το διαβεβαιώσει, ότι οι παραβιάσεις συνεχίζονται μέχρι και σήμερα. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Επομένως, τι έγινε εκεί, τι επετεύχθη;

Θα ήθελα, κύριε Υπουργέ και κύριε Κοινοβουλευτικέ Εκπρόσωπε, να δούμε τα πράγματα με το ρεαλισμό που τους πρέπει. Θα τα πούμε βέβαια την επόμενη Δευτέρα -εάν θα γίνει την επόμενη Δευτέρα η προ ημερησίας- για την οποία είπατε πομπωδώς εσείς, ένας έμπειρος κοινοβουλευτικός, ότι την αποδεχθήκαμε. Μπορούσατε να κάνετε διαφορετικά; Τη ζητάει ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και είπατε ότι ευχαρίστως την αποδεχθήκαμε. Κάντε και διαφορετικά, ας λέγατε όχι. Θέλατε, δεν θέλατε, κοινοβουλευτικώς θα γινόταν. Επομένως, άνθραξ ο επιχειρηματικός λόγος σας!

Ερχόμαστε τώρα επί της ουσίας.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το 2012 είναι η σειρά της Ευρώπης να λάβει τη γραμματεία του ΟΗΕ. Ο κύκλος έγινε στις υπόλοιπες ηπείρους. Θυμίζω ότι τελευταίος ευρωπαίος γραμματέας του ΟΗΕ ήταν ο Βαχάιτ. Πήγε, λοιπόν, στη Βόρειο Αμερική, στη Νότιο Αμερική -Μπουαγιάρ, Ανάν- πήγε στη Γκάλι στην Αφρική και πήγε τώρα στο Μουν. Είναι η σειρά της Ευρώπης.

Ανάμεσα στα φαβορί φέρεται και ο Πρόεδρος της Διεθνής Ελληνιστικής Ομάδας και Πρωθυπουργός, ο κ. Παπανδρέου. Το ερώτημα, λοιπόν, είναι, ο κ. Παπανδρέου πως ενεργεί; Ως Πρωθυπουργός της Ελλάδος με τα μάτια κατάματα εις το εθνικό συμφέρον, ή υπό τον πειρασμό «ας δείξω τη διαγωγή που επιβάλλεται για να πουν τα ναι οι Αρχηγοί και οι Πρόεδροι των κυβερνήσεων, που είναι απαραίτητο των χωρών του Συμβουλίου Ασφαλείας»;

ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΣ: Υπάρχει αμφισβήτηση, κ. Καρατζαφέρη;

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗΣ: Θέτω ερώτημα, κύριε Πρωτόπαπα.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΣ: Και εγώ σας απαντώ, υπάρχει αμφισβήτηση από εσάς;

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗΣ: Έχετε τη μύγα και μυγιάζεστε και απαντάτε;

(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού)

ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΣ: Καμία μύγα. Ερωτώ.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗΣ: Ερωτώ, λοιπόν…

ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΣ: Ερωτώ και εγώ εσάς!

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗΣ: Προσέξτε και φτιάξτε τη σχέση σας. Γιατί ο μεν Πρωθυπουργός δείχνει και καταδεικνύει ότι θέλει πολύ το αξίωμα -και θα είναι τιμή και για την Ελλάδα να συμβεί αυτό, εάν γίνει λέω- αλλά βλέπω ότι κάποιοι εκ των Υπουργών της Κυβερνήσεως κοντράρονται με συγκεκριμένες κυβερνήσεις οι οποίες κρατούν επιφυλάξεις.

(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού)

Και βεβαίως να είσαστε σοβαροί ως συνέχεια και συνέπεια με το κράτος εις τη συμφωνία που είχε υπογράψει η Νέα Δημοκρατία με τη Ρωσία του Πούτιν για τα άρματα, που ερχόσαστε και τη χαλάτε μόνο και μόνο γιατί έχουν μπει τα συμφέροντα της Γερμανίας, η οποία δεν σας επιτρέπει να έχετε ελευθέρα βούληση. Και εκεί που είχαμε συμφωνήσει εδώ και πέντε χρόνια για τα ρώσικα άρματα, ξαφνικά γυρίζετε να πάμε στη Γερμανία, τα οποία είχαν απορριφθεί.

Όλα αυτά, λοιπόν, βάζουν σε κίνδυνο όχι μόνο τις εθνικές στρατηγικές της χώρας, αλλά την ενδεχόμενη, αν θέλετε, ύπαρξη υλοποιήσεως σεναρίου που σας είπα.

Το ερώτημα, λοιπόν, είναι ένα: Εδώ σε αυτόν τον τόπο πρέπει να προτάσσεται πάντα το ελληνικό συμφέρον και όχι το ιδιοτελές συμφέρον παντός ενός εκάστου εξ ημών. Και όπως αυτό εννοείται!

Ναι, μεν στο Ερζερούμ υπήρξαν λεονταρισμοί. Εάν υπήρξε επιτυχία, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν χρειαζόταν το non paper που μοιράστηκε σε όλους τους δημοσιογράφους. Πείτε επιτέλους στους ανθρώπους της Κυβερνήσεως πως όταν μοιράζουν non paper η συνταγή είναι μία. Μοιράζεις οκτώ διαφορετικά χαρτιά που πηγαίνουν σε οκτώ διαφορετικούς δημοσιογράφους και χρησιμοποιούν οκτώ διαφορετικές έννοιες. Άκουγα όλα τα μεγάλα κανάλια, όλους τους σχολιασμούς σαν να λέγανε το Πάτερ ημών. Ούτε μία λέξη δεν άλλαξαν. Ήταν ακριβώς το non paper, το οποίο δώσατε εσείς. Τι να πουν για το μεγάλο Πρωθυπουργό και τη μεγάλη επιτυχία!

(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΛΑ.Ο.Σ.)

Επιτέλους, εάν δεν ξέρουν να χειριστούν τα θέματα επικοινωνίας, ας έρθουν, παραδίδουμε δωρεάν σεμινάρια.

(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΛΑ.Ο.Σ.)

Αυτά, για να ξέρουμε ποια είναι η επιτυχία. Θα δείτε, όμως, ότι θα προκύψουν θέματα, τα οποία αλλοιώνουν και θα ταπεινώσουν την Ελλάδα στο μέλλον. Αποφάσεις και θέσεις σαν αυτές του 1987, από τη Συμφωνία Παπανδρέου-Οζάλ, που δεν επέτρεπε γεωτρύπανο σε όλο το Αιγαίο, σε όλο το εύρος. Και είμαστε όμηροι εκείνης της απόφασης του 1987. Πολύ φοβούμαι ότι στο Ερζερούμ θα δούμε νέα γεγονότα, νέες αποφάσεις, νέες σκέψεις κάτω από το τραπέζι. Σαν και αυτό το οποίο εσείς πάλι, σαν ΠΑΣΟΚ, δεχθήκατε στη Μαδρίτη, ότι υπάρχουν ζωτικά συμφέροντα της Τουρκίας στο Αιγαίο που έφερε τα αεροσκάφη πάνω από τη Σκύρο.

Η εξωτερική πολιτική είναι πάρα πολύ δύσκολη για να ασκείται με έναν τρόπο επιπόλαιο. Αυτό το οποίο έγινε στο Ερζερούμ για μας είχε πολλά στοιχεία επιπολαιότητας και αυτά θα φανούν. Θα τα συζητήσουμε με συγκεκριμένες αποδείξεις την ημέρα που θα έρθουμε στη Βουλή για να συζητήσουμε αυτό το θέμα.

(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΛΑ.Ο.Σ.)

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βύρων Πολύδωρας): Ευχαριστούμε τον Πρόεδρο του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού, κ. Καρατζαφέρη.

Ο Υφυπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, κ. Μανιάτης, ζήτησε το λόγο για μία μικρή παρέμβαση. Ορίστε, κύριε Υφυπουργέ, έχετε το λόγο.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΑΝΙΑΤΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, θεωρώ απαράδεκτο το γεγονός ότι ο Πρόεδρος του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού προσπάθησε να πει κάτι που είναι εξόφθαλμα ψευδές.

Κύριε Πρόεδρε, γνωρίζετε πάρα πολύ καλά ότι οι Παπανδρέου μάχονται και κερδίζουν. Οι Παπανδρέου ποτέ δεν υποχωρούν. Ο Γιώργος Παπανδρέου πριν δύο ημέρες ήταν ο μοναδικός Έλληνας Πρωθυπουργός που στην καρδιά της Τουρκίας είπε με τέτοιες φράσεις αυτό που άλλοι Πρωθυπουργοί έχουν τολμήσει να πουν μόνο σε αυτήν την Αίθουσα.

Πρέπει να σας πω, επειδή είπατε ότι ο Πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου δεν θα τολμήσει να βάλει τρυπάνια να τρυπήσουν το Αιγαίο, ότι ο Παπανδρέου είναι αυτός που μετά από δεκαπέντε χρόνια απόλυτης ανυπαρξίας της χώρας μας σε έρευνες πετρελαίου, αποφάσισε πριν από ένα μήνα να δημιουργήσει στην Ελλάδα το φορέα έρευνας πετρελαίου.

(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΠΑ.ΣΟ.Κ.)

Η ιστορία, η πραγματικότητα αποδεικνύει ότι κάνετε απόλυτο λάθος. Οφείλω να πω ότι γνωρίζετε πολύ καλά το τι έχει κάνει ο Γιώργος Παπανδρέου σε σχέση και με ένα μεγάλο θέμα, το ζήτημα του αγωγού Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη.

Κύριε Πρόεδρε, θα μου επιτρέψετε εδώ να αποκαλύψω κάτι που δεν ήθελα να το πω. Υπάρχει για το Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη, για την υπεράσπιση των συμφερόντων της χώρας μας, κοινή επιστολή των μετόχων των ιδιωτών των Ρώσων προς τους τρεις Πρωθυπουργούς Ελλάδας, Ρωσίας και Βουλγαρίας, που λένε ότι Ρωσία και Ελλάδα στηρίζουν το έργο. Αυτό, λοιπόν, που εδώ και καιρό είχε αρχίσει να λέγεται, ότι η Ελλάδα δεν υπερασπίζεται τα δίκαιά της, παίρνει άμεση απάντηση από τους Ρώσους. Σε όσους δε προσπάθησαν να πουν ότι η Ελλάδα δεν είχε τη γενναιότητα να εξερευνήσει τον ορυκτό της πλούτο, επαναλαμβάνω ότι αυτός ο Πρωθυπουργός, μετά το Ερζερούμ, παίρνει την απόφαση να δημιουργήσει τον φορέα έρευνας υδρογονανθράκων.

Αυτά και μόνο, κύριε Πρόεδρε, ως απάντηση σε αυτά που είπε ο κύριος Πρόεδρος του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού.

(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΠΑ.ΣΟ.Κ.)

…

(ΔΕΥΤΕΡΟΛΟΓΙΑ)

ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΑΝΙΑΤΗΣ : Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Μου τα χάλασαν λίγο οι συνάδελφοι του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού. Είπα γι’ αυτούς καλά λόγια στην πρωτολογία μου και περίμενα να είναι στο ίδιο επίπεδο και οι δευτερολογίες σας, κύριοι συνάδελφοι.

Κύριοι συνάδελφοι, θα απαντήσω σε τρία μέρη. Πρώτα, θα ήθελα να απαντήσω μονολεκτικά σε ορισμένα θέματα που θίχτηκαν. Στη συνέχεια, θα πω ορισμένα πράγματα για τις ΑΟΖ και την υφαλοκρηπίδα και μετά, θα μιλήσω για το Φορέα Υδρογονανθράκων.

Όσον αφορά το ζήτημα του χρυσού στη Χαλκιδική που πουλήθηκε το 2003 για 13,5 εκατομμύρια ευρώ και τώρα δεν ξέρω πόσο μπορεί να έχει, θα ήθελα να πω πως ξέρετε, κύριε συνάδελφε, ότι έχουμε απαντήσει σ’ αυτήν την ερώτηση. Έχει απαντήσει και το Υπουργείο Οικονομικών, αλλά και το τότε ΥΠΕΧΩΔΕ. Επίσης, έχουν δοθεί απαντήσεις στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Σας θυμίζω ότι η Εταιρεία TVX που εκμεταλλευόταν το χρυσό χρεωκόπησε και παρακαλούσε τότε το ελληνικό δημόσιο να βρεθεί ανάδοχος για να αξιοποιήσει το κοίτασμα, προκειμένου να μη χαθούν θέσεις εργασίας. Στη συνέχεια, άλλαξαν τα πράγματα. Όμως, τότε και με τον έλεγχο –διότι ετέθη υπό τον έλεγχο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής- της Ευρωπαϊκής Επιτροπής δόθηκαν απαντήσεις από τους συναρμόδιους Υπουργούς. Θεωρώ, λοιπόν, ότι αυτό το θέμα έχει πια κλείσει.

Για το ζήτημα του ουρανίου τα στοιχεία που μου έδωσαν τα στελέχη του Ι.Γ.Μ.Ε. –τα είχα στην ομιλία μου, δεν τα ανέφερα- μιλούν για 1.200 τόνους συνολικά, που όμως η ποσότητα αυτή σε επίπεδο καθαρού ουρανίου δεν είναι τέτοια που να τεκμηριώνει κάποιο μεγαλύτερο ενδιαφέρον.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΒΕΛΟΠΟΥΛΟΣ: Σε ποιες περιοχές;

ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΑΝΙΑΤΗΣ: Στο Παρανέστι της Δράμας. Περί αυτού του κοιτάσματος μου έχουν δώσει τα στοιχεία.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΒΕΛΟΠΟΥΛΟΣ: Ο Καραμανλής για Σέρρες έλεγε.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βύρων Πολύδωρας): Παρακαλώ ησυχία.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΑΝΙΑΤΗΣ: Εγώ σας αναφέρω τι στοιχεία μου έχουν δοθεί όταν ζήτησα να προετοιμαστώ, προκειμένου να απαντήσω στην επερώτησή σας.

Επίσης δεν θα απαντήσω για την GOLDMAN-SACHS και όλα αυτά που ακούω. Δεν τα ξέρω, τα αγνοώ. Προφανώς δεν μπορώ και να απαντήσω.

Να πω κάτι που έχει μεγάλη σημασία, διότι γίνεται μία δημόσια συζήτηση και θέλω -και το ζητώ και από εσάς- να είμαστε όλοι σοβαροί. Ο κάθε ένας από εμάς μπορεί να έχει την άποψή του για το πόσα πετρέλαια ή φυσικό αέριο έχει η Ελλάδα και πού μπορεί να βρίσκονται. Θέλω όμως να σας πω τι κάνουμε εμείς ως Κυβέρνηση, τι κάνω εγώ ως αρμόδιος Υφυπουργός.

Έχω ήδη ξεκινήσει, έχω κλείσει τον πρώτο κύκλο επαφών με το Τμήμα Μεταλλειολόγων Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου και με τους καθηγητές του Τμήματος Ορυκτών Πόρων του Πολυτεχνείου της Κρήτης. Μέσα στην εβδομάδα κλείνει ο κύκλος των συναντήσεων με τα Πανεπιστήμια, διότι έχω καλέσει τα τρία Τμήματα Γεωλογίας Αθήνας, Θεσσαλονίκης και Πάτρας, μέσω των Προέδρων τους, να μου φέρουν όλους τους καθηγητές που ασχολούνται με τους υδρογονάνθρακες, προκειμένου να κινητοποιήσουμε όλο το ανθρώπινο επιστημονικό δυναμικό που έχει η πατρίδα μας. Αυτό είναι το ένα θέμα.

(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΛΑ.Ο.Σ.)

Ένα δεύτερο που θα κάνουμε μόλις προχωρήσουν λίγο τα πράγματα είναι να κινητοποιήσουμε τον Ελληνισμό της διασποράς. Διότι εκεί πρέπει να σας πω ότι φαίνεται να υπάρχει πραγματικά θησαυρός και θα ζητήσουμε με ανοικτές προκηρύξεις να έλθουν να μας βοηθήσουν.

Να σας πω τώρα τι κάνουμε παράλληλα με την αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού. Γνωρίζετε πολύ καλά ότι υπάρχουν ευρωπαϊκές χώρες, οι οποίες έχουν πολύ μεγαλύτερη εμπειρία από εμάς. Εγώ πρέπει να σας πω ότι μέσα σε αυτή την εβδομάδα έχω ζητήσει και θα έχω ραντεβού με τον Πρέσβη της Δανίας και τον Πρέσβη της Νορβηγίας, τους οποίους έχω ήδη ενημερώσει ότι θέλω να συζητήσουμε τα θέματα του φορέα υδρογονανθράκων της πατρίδας τους.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΒΕΛΟΠΟΥΛΟΣ: Οι προηγούμενοι ενημερώθηκαν, κύριε Υπουργέ, με επιστολή;

ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΑΝΙΑΤΗΣ: Θα σας πω για την επιστολή σας. Το έχω εδώ. Στην συνάντηση που θα έχω με τον Νορβηγό Πρέσβη πήρα από τα Πρακτικά της Βουλής να του δώσω τις επιστολές που καταθέσατε και θα ζητήσω να έχω μία ενημέρωση περί τίνος ακριβώς πρόκειται, διότι προφανώς το αγνοώ. Αυτή η αλληλογραφία δεν είναι επίσημα περασμένη στα αρχεία ούτε του Υπουργείου ούτε των υπηρεσιών.

Πρέπει να σας πω ότι θα κλείσουμε αυτόν τον κύκλο των πρώτων επαφών με τις πρεσβείες, ουσιαστικά με την τεχνογνωσία των ευρωπαϊκών χωρών, με τη Μεγάλη Βρετανία και τη Γαλλία.

Επίσης, πρέπει να σας πω, ότι μέσα στο Φεβρουάριο θα γίνει ένα μεγάλο συνέδριο πετρελαιοπαραγωγών χωρών και μας έχει προσκαλέσει –ήλθε στο γραφείο μου- ο Πρέσβης της Σαουδικής Αραβίας. Έχουμε αποδεχθεί την πρόσκληση. Θα παρευρεθεί μέσα στο Φεβρουάριο εκπρόσωπος της Ελληνικής Κυβέρνησης στο Ριάντ, όπου θα γίνει αυτό το συνέδριο.

Όσον αφορά για τα διάφορα θέματα που αφορούν τις Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες και την υφαλοκρηπίδα, οφείλω να σημειώσω ότι γνωρίζετε πολύ καλά ότι είναι πάγια ελληνική θέση πως η μέθοδος οριοθέτησης όλων των θαλασσίων ζωνών είναι η αρχή της ίσης απόστασης, δηλαδή η μέση γραμμή, όπου αναγνωρίζουμε πλήρη δικαιώματα σε όλα τα τμήματα της ελληνικής επικράτειας -και παρακαλώ επειδή έγινε αναφορά στο Καστελόριζο, προσέξτε- είτε αυτά τα τμήματα της ελληνικής επικράτειας είναι ηπειρωτικά είτε είναι νησιωτικά, όπως προβλέπεται από το Διεθνές Δίκαιο και ειδικότερα από τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών του 1982. Άρα, σε αυτό σας απάντησα, δεν χωρά πια ουδεμία επιφύλαξη.

Όσον αφορά στο ζήτημα της κήρυξης της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης από την Ελλάδα πρέπει να σας πω ότι δεν εξετάζεται μεμονωμένα, αλλά στο πλαίσιο της θέσπισης θαλασσίων ζωνών ευρύτερα. Κρατήστε, όμως, στο μυαλό σας ότι από το 1995 η Ελληνική Δημοκρατία έχει καταθέσει με την επικύρωση της Σύμβασης την ακόλουθη δήλωση: «Η Ελλάδα επικυρώνοντας τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας διασφαλίζει όλα τα δικαιώματά της και αναλαμβάνει όλες τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τη Σύμβαση.

Η Ελλάδα θα αποφασίσει πότε και πώς θα ασκήσει τα εν λόγω δικαιώματα σύμφωνα με την εθνική της στρατηγική. Τούτο δε σημαίνει ούτε κατ’ ελάχιστον απεμπόληση εκ μέρους της Ελλάδας των δικαιωμάτων αυτών». Είναι η κατατεθειμένη δήλωση της Ελληνικής Δημοκρατίας στα Ηνωμένα Έθνη με την επικύρωση της σύμβασης.

Σε σχέση με τα ζητήματα της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας με την Τουρκία, θέλω να σημειώσω ότι οι θέσεις μας είναι σαφείς και σταθερές. Επιδιώκουμε την ειρηνική επίλυση της διαφοράς και την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας με βάση τις προβλέψεις του δικαίου της θάλασσας και για το σκοπό αυτό έχουν εντατικοποιηθεί οι διερευνητικές επαφές, που έχουν ως στόχο την εξεύρεση κοινού εδάφους με την Τουρκία.

Οι θέσεις μας, επαναλαμβάνω, είναι σαφείς, σταθερές και γνωστές και γνώμονας είναι το εθνικό συμφέρον στο πλαίσιο των κανόνων και προβλέψεων του διεθνούς δικαίου.

Έγινε αναφορά και υπήρξε τις προηγούμενες μέρες μια φιλολογία, περί συνεκμετάλλευσης στο Αιγαίο. Δηλώνω ξεκάθαρα, όπως έχει πει και ο Πρωθυπουργός, ότι η συνεκμετάλλευση τυχόν κοιτασμάτων στο Αιγαίο δεν αποτελεί και δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο συζητήσεων μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας τη στιγμή που η Τουρκία αμφισβητεί το Δίκαιο της Θάλασσας, αρνείται τη σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας και συνεχίζει να αμφισβητεί την κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας.

Θέλω πραγματικά να πιστεύω ότι έγινε απόλυτα σαφές το πλαίσιο μέσα στο οποίο δουλεύει η χώρα μας.

Όσον αφορά στον φορέα υδρογονανθράκων, γνωρίζετε πολύ καλά ότι δίνουμε περίπου το 4% με 5% του ΑΕΠ μας για να κάνουμε εισαγωγή πετρελαίου. Όμως, για να ξεκαθαρίσουμε γιατί πράγμα μιλάμε, μη φθάσουμε από την απόλυτη ακινησία των τελευταίων 15 ετών στο να φτιάξουμε μύθους, μυθοπλασίες και μυθολογίες. Παρακαλώ να έχω την προσοχή μας. Μην πάμε –γιατί το συνηθίζουμε ως Ελλάδα- από το ένα άκρο στο άλλο.

Πρώτα απ’ όλα, ανεξάρτητα από διαχωρισμούς κρατών και συνόρων, με βάση τα υφιστάμενη γεωλογικά, γεωφυσικά και γεωτρητικά δεδομένα, υπάρχουν δυο περιοχές ενδιαφέροντος για την Ελλάδα.

Η πρώτη περιοχή αφορά τμήματα της Αδριατικής και του Ιονίου Πελάγους μέχρι περίπου της ακτές της Βόρειας Αφρικής. Είναι γνωστό ότι οι περιοχές αυτές έχουμε αποδεδειγμένα σημαντικό ενδιαφέρον, γεγονός που έχει τεκμηριωθεί τόσο από πρόσφατες όσο κι από παλιότερες μελέτες που έχουν γίνει στην Αδριατική και στα παράλια της Ιταλίας, της Κροατίας, του Μαυροβουνίου, της Αλβανίας, της Ελλάδας και μέσα από τη ΔΕΠΕΚΥ.

Ασφαλώς δεν χρειάζεται να υπενθυμίσω ότι στην Ελλάδα υπάρχουν περιοχές, όπως το Κατάκολο, η Ήπειρος, η βορειοδυτική Πελοπόννησος και ο Πατραϊκό Κόλπος που έχουν ενδιαφέρον. Τελεία. Μέχρι εκεί όμως. Καμία λέξη παραπάνω. Και λέω «καμία λέξη παραπάνω», γιατί πραγματικά οι επιστήμονες λένε ότι μέχρι εδώ μπορούμε να φθάσουμε με βάση τα δεδομένα που έχουμε στη διάθεσή μας.

Η δεύτερη περιοχή αφορά στο Λιβυκό Πέλαγος και στην ευρύτερη περιοχή του Νότιου Αιγαίου, τη λεγόμενη Λεκάνη Ηροδότου, μεταξύ Κύπρου, Κρήτης και Αιγύπτου. Στη συγκεκριμένη περιοχή το ενδιαφέρον βασίζεται στις υφιστάμενες γεωλογικές θεωρίες και μελέτες, καθώς και στα πρόσφατα ερευνητικά δεδομένα από τις γεωλογικές έρευνες που έκανε η Αίγυπτος και το Ισραήλ. Οι ομοιότητες στα γενικότερα και ειδικότερα γεωλογικά χαρακτηριστικά, καθώς και τα παρόμοια σεισμικά δεδομένα, με κανέναν τρόπο δεν δίνουν με βεβαιότητα εκτιμήσεις ποσοτήτων υδρογονανθράκων αν δεν γίνουν οι αναγκαίες γεωτρητικές έρευνες.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΒΕΛΟΠΟΥΛΟΣ: Ποιος το λέει; Ποιος το υπογράφει;

ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΑΝΙΑΤΗΣ: Τα διαβάζω. Έχουν ελεγχθεί απολύτως αυτά που σας λέω.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΒΕΛΟΠΟΥΛΟΣ: Εμείς λέμε ονόματα.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΑΝΙΑΤΗΣ: Εκτιμήσεις αποθεμάτων βασισμένες μόνο στις διαστάσεις και αναλύσεις μιας κατά τα άλλα αρκετά υποσχόμενης γεωλογικής δομής, μπορεί να πέφτουν τελείως έξω.

Υπενθυμίζω ότι σύμφωνα με τη διεθνή πρακτική στην έρευνα υδρογονανθράκων, το αν και πόσα κοιτάσματα μπορούν να εντοπισθούν σε μια περιοχή και τι αποθέματα υδρογονανθράκων μπορεί να περιέχουν, είναι ερωτήματα που απαντώνται μετά από μακροχρόνιες και δαπανηρές έρευνες. Και τέτοιες έρευνες δεν έχουν γίνει ούτε στο Λιβυκό ούτε στο νότιο Αιγαίο.

Θα σας δώσω ένα παράδειγμα: Ζήτησα να μάθω πόσες γεωτρήσεις έχουν γίνει στην Ελλάδα. Στην Ελλάδα έχουν γίνει γύρω στις 175 γεωτρήσεις. Απ’ αυτές όλες κι όλες στο Αιγαίο είναι 12, όταν για παράδειγμα στην Αλβανία είναι 2.500 οι γεωτρήσεις. Σας το λέω αυτό για να είμαστε πραγματικά πάρα πολύ προσεκτικοί στις εκτιμήσεις που ακούμε όλοι μας.

Μετά τις πρόσφατες ανακαλύψεις σημαντικών αποθεμάτων φυσικού αερίου στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Ισραήλ και Κύπρου-Αιγύπτου, υπάρχουν σημαντικές δυνατότητες για έρευνα και προσέλκυση μεγάλων πετρελαϊκών εταιρειών τουλάχιστον σε ορισμένες περιοχές νοτίως της Κρήτης.

Επισημαίνω πάντως αυτό για το οποίο γίνεται συχνά αναφορά στο γνωστό άρθρο, τη γνωστή μελέτη της Γεωλογικής Υπηρεσίας των Ηνωμένων Πολιτειών. Η μελέτη αυτή θεωρεί ότι στην ευρύτερη περιοχή υπάρχουν θετικά στοιχεία για την ύπαρξη υδρογονανθράκων, αλλά δεν ποσοτικοποιεί αποθέματα γιατί δεν υπάρχουν συγκεκριμένα επιστημονικά δεδομένα. Αναφέρομαι στη συγκεκριμένη μελέτη της Γεωλογικής Υπηρεσίας των Ηνωμένων Πολιτειών.

Επομένως πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί στα συμπεράσματα και τις εκτιμήσεις μας και να αποφεύγουμε υπερβολικές προσδοκίες και βεβαιότητες για θέματα που βρίσκονται ακόμα στο χώρο των πιθανοτήτων, όμως θέτοντας υπόψη του ΙΓΜΕ όλα τα δεδομένα φαίνεται ότι η λεκάνη του Ηροδότου είναι πιθανό να έχει ένα υψηλό δυναμικό σε υδρογονάνθρακες. Θα σημειώσω ότι το κεντρικό και βόρειο τμήμα της λεκάνης αυτής βρίσκονται εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων.

(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού)

Συνολικότερα οι περιοχές του νότιου Αιγαίου και του Λιβυκού πελάγους που επεκτείνονται ανατολικά μέχρι τις δυτικές ακτές της Κύπρου και του Ισραήλ ενώ νότια προσεγγίζουν τη θαλάσσια περιοχή της Αιγύπτου έχουν σαφώς ερευνητικό ενδιαφέρον, όμως απαιτούνται σημαντικές επενδύσεις για ερευνητικές εργασίες προσαρμοσμένες στη γεωλογική πολυπλοκότητα της συγκεκριμένης περιοχής.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σας θυμίζω τι έχει συμβεί στον Πρίνο που θέλω να τον έχουμε στο νου μας. Ο Πρίνος είναι ένα καλό παράδειγμα γεωλογικής δομής στην Ελλάδα. Ο Πρίνος έβγαλε γύρω στα 120 εκατομμύρια βαρέλια πετρέλαιο. Οι έρευνες του Πρίνου σε σημερινές τιμές φτάνουν τα επίπεδα των 200 εκατ. δολαρίων. Για να ξανα-ανακαλύψεις έναν Πρίνο θέλεις σε έρευνες περίπου 200 εκατ. δολάρια. Οι επενδύσεις ανάπτυξης προκειμένου να εκμεταλλευθείς το κοίτασμα ξεπερνούν το 1 δις δολάρια. Η παραγωγή αυτού του κοιτάσματος, ένας ανάλογος Πρίνος για ένα χρονικό διάστημα 25 ετών με δαπάνες παραγωγής το 1,5 δις φέρνει έσοδα 7,5 δις δολάρια και τα προ φόρων καθαρά κέρδη των εταιρειών ανέρχονται σε περίπου 1,5 με 2 δις. Οι αντίστοιχοι φόροι που εισπράττει το κράτος ανέρχονται στα 3 δις δολάρια, κάτι που μεταφράζεται σε ετήσια έσοδα για το βάθος της εικοσιπενταετίας της τάξης των 120 εκατομμυρίων δολαρίων κάθε χρόνο για ένα κοίτασμα αντίστοιχο του Πρίνου.

Κλείνοντας, κύριε Πρόεδρε –και ευχαριστώ θερμά για την κατανόησή σας- θέλω να υπενθυμίσω ότι μετά από δεκαπέντε χρόνια αδράνειας ο σημερινός Πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου αποφάσισε ποιο είναι το εθνικό συμφέρον και αποσαφήνισε πλήρως τι προτίθεται να πράξει η σημερινή Κυβέρνηση και αυτό που είπε ήδη γίνεται πράξη. Ήδη πέρασε από το Υπουργικό Συμβούλιο η δημιουργία του Φορέα Υδρογονανθράκων και είμαστε στη δημόσια διαβούλευση.

Πρέπει να σας πω ότι η δημόσια διαβούλευση τελειώνει στις 15 Ιανουαρίου. Μας έχει ζητηθεί να δώσουμε μια μικρή παράταση κάποιων ημερών. Σκεφτόμαστε να δώσουμε δεκαπέντε μέρες παράταση και να πάμε μέχρι το τέλος του Ιανουαρίου, ώστε πραγματικά να δοθεί σε όλους η δυνατότητα να συμμετάσχουν σ’ αυτή τη διαβούλευση.

Επίσης πρέπει να σας πω ότι το τελικό αποτέλεσμα θα είναι η συγκρότηση ενός εξαιρετικά ολιγομελούς, ευέλικτου, αποτελεσματικού και με απόλυτη διαφάνεια και αξιοκρατία στελεχωμένου φορέα. Εκτιμάμε ότι δεν υπάρχει λόγος να ξεπεράσουμε τα δέκα με δεκαπέντε άτομα. Πρέπει να συγκεντρώσουμε ό,τι καλύτερο έχει ο ελληνισμός εντός και εκτός Ελλάδος και σε πρώτη φάση να ξεκινήσουμε από κει που έχουμε ώριμα και αρκετά συμπληρωμένα στοιχεία.

Αναφέρομαι στην περιοχή της Δυτικής Ελλάδας στη θαλάσσια περιοχή και το χερσαίο κομμάτι της Δυτικής Ελλάδας από τον Νομό Ιωαννίνων μέχρι το νότιο τμήμα της Δυτικής Ελλάδας.

Τελειώνοντας, επειδή έγινε αρκετή συζήτηση τις τελευταίες μέρες περί συνεκμετάλλευσης, υπαναχώρησης, παραχώρησης και ξεπουλήματος, θέλω κυρίες και κύριοι συνάδελφοι να μου επιτρέψετε να πω ότι η γλώσσα της αλήθειας ήταν σαφής στην ομιλία του Γιώργου Παπανδρέου μπροστά στο σύνολο των Τούρκων Διπλωματών στο Ερζερούμ.

Η Ελλάδα έχει ξανά φωνή δυνατή, αποφασιστική και αξιόπιστη. Η Ελλάδα είναι και πάλι παρούσα. Η Ελλάδα διαθέτει ηγέτη και Κυβέρνηση που γνωρίζουν πώς να υπερασπίζονται και να προωθούν αποτελεσματικά τα εθνικά δίκαια χωρίς λαϊκισμούς, μιλώντας πάντα τη γλώσσα της αλήθειας, χωρίς φόβο αλλά με πραγματική πίστη στις δυνάμεις της πατρίδας και του έθνους.

Ευχαριστώ πολύ.

(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΠΑ.ΣΟ.Κ.)

…

ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΑΝΙΑΤΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Είχα προγραμματίσει να είναι το κλείσιμο της ομιλίας μου λίγο πιο ευχάριστο. Κύριε Ροντούλη, όμως, λυπάμαι. Θα σας επαναφέρω στην τάξη. Θα επαναφέρω στη μνήμη σας τρία πολύ συγκεκριμένα γεγονότα των τελευταίων ημερών.

Γεγονός πρώτο: Ο Έλληνας Πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, απαντώντας πριν ένα μήνα σε αυτήν την Αίθουσα σε επίκαιρη ερώτηση του Αρχηγού σας, του κυρίου Καρατζαφέρη, αποσαφήνισε απολύτως ποιες είναι οι εθνικές μας θέσεις στα ζητήματα της υφαλοκρηπίδας, των Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών και όλων των άλλων όσων λέγονταν περί συνεκμετάλλευσης του Αιγαίου. Η απάντηση του Έλληνα Πρωθυπουργού ήταν αποστομωτική.

Πριν δυο μέρες ο Έλληνας Πρωθυπουργός στην καρδιά της τουρκικής διπλωματίας με την πιο δυνατή φωνή που έχει ακουστεί ποτέ από Έλληνα Πρωθυπουργό μέσα στην Τουρκία, διατράνωσε το τί πιστεύει η πατρίδα μας σε σχέση με τα όποια ζητήματα έχουμε να συζητήσουμε με τους Τούρκους. Απαιτούσα –και το λέω ευθέως- από εσάς να αναγνωρίσετε και αυτό το δεύτερο γεγονός.

Τέλος -το ίσως αν θέλετε σημαντικότερο- εάν θεωρήσουμε ότι έχετε δίκιο ότι υπάρχουν κάποιες άγνωστες μαγικές δυνάμεις που για τόσα χρόνια δεν επέτρεπαν στην πατρίδα μας να αξιοποιήσει και να εξερευνήσει τον ορυκτό της πλούτο, κυρίως τα πετρέλαια, το γεγονός ότι αυτός ο Πρωθυπουργός παίρνει την ευθύνη και έχει τη γενναιότητα να δηλώνει ότι θα δημιουργήσει φορέα εν μέσω μιας μεγάλης κρίσης που περνάει η πατρίδα μας, αυτό δεν σας λέει ότι πραγματικά ο Γιώργος Παπανδρέου έχει αποφασίσει να μην υπαναχωρήσει σε οτιδήποτε, αλλά αντίθετα να διεκδικήσουμε μέχρι τέλος όλα τα δικαιώματά μας; Δεν έχετε χρέος να του αναγνωρίσετε ότι μετά από δεκαπέντε χρόνια παρ’ ότι η Ελλάδα δεν βρίσκεται στην οικονομική και κοινωνική ισχύ που βρισκόταν πριν λίγα χρόνια, τολμά και κάνει κάτι που δεν τόλμησαν τα προηγούμενα δεκαπέντε χρόνια;

Κλείνοντας, λοιπόν, πρέπει να σας πω ότι θεωρώ πως σ’ αυτήν την Αίθουσα, επειδή όλοι μας διεκδικούμε και θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, η συζήτηση που προηγήθηκε μας βοήθησε όλους. Πραγματικά, εμείς από την πλευρά μας κάνουμε μια πολύ σοβαρή προσπάθεια με τις δυνάμεις που έχει το δικό μας Υπουργείο να αξιοποιήσουμε τον ορυκτό πλούτο. Ζητάμε, όμως, από τους συναδέλφους της Αντιπολίτευσης, όχι μόνο την κριτική, αλλά πραγματικά τη στήριξη, διότι, όπως γνωρίζετε, τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα. Ο ελληνικός λαός υποφέρει. Το λιγότερο που έχει ανάγκη είναι να έχουμε κοκορομαχίες μεταξύ μας μέσα στη Βουλή.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βύρων Πολύδωρας): Θα ήθελα την κατακλείδα της αβρότητας.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΑΝΙΑΤΗΣ: Θέλω πραγματικά να ευχαριστήσω τους συναδέλφους για το υψηλό επίπεδο του διαλόγου που προηγήθηκε από όλες τις πλευρές. Πιστεύω ότι αν συνεχίσουμε σε ένα επίπεδο κοινής αγωνίας προκειμένου να βρούμε συνισταμένες για το καλό του ελληνικού λαού, ωφελημένη θα είναι και η Δημοκρατία και ο ελληνικός λαός.

Σας ευχαριστώ πολύ.