Λύση "πακέτο" για τις σχέσεις ΔΕΠΑ - ΔΕΗ ενόψει ιδιωτικοποίησης

Με πολιτική πρωτοβουλία που αναμένεται να εκδηλωθεί τις επόμενες ημέρες φαίνεται ότι θα επιχειρηθεί να «ξεμπλοκάρουν» δύο θέματα που αφορούν τις σχέσεις της ΔΕΠΑ με τη ΔΕΗ (τον συντριπτικά μεγαλύτερο πελάτης της) και από τη λύση των οποίων, εν πολλοίς, εξαρτάται η πορεία ιδιωτικοποίησης της ΔΕΠΑ.

Πρόκειται, αφενός μεν για την επίτευξη συμφωνίας μεταξύ των δύο εταιρειών για την προμήθεια φυσικού αερίου, αφετέρου δε για το ξεκαθάρισμα της τύχης που θα έχει η option της ΔΕΗ για την απόκτηση του 30% του μετοχικού κεφαλαίου της ΔΕΠΑ.

Διαφωνούν σε όλα

Όσον αφορά την προμήθεια φυσικού αερίου, οι πολύχρονες διαπραγματεύσεις των δύο πλευρών, (οι οποίες, στην τελευταία φάση τους, πραγματοποιούνται υπό την πίεση της διαδικασίας ιδιωτικοποίησης της ΔΕΠΑ) για να συμφωνηθεί μια μακροχρόνια σύμβαση, δεν έχουν μέχρι σήμερα αποτέλεσμα. Τα σημεία τριβής αφορούν τόσο την μεθοδολογία υπολογισμού της τιμής, όσο και τις συμβολαιοποιημένες ποσότητες και τη χρονική διάρκεια. Πρακτικά, το σύνολο της μεταξύ των δύο εταιρειών «φόρμουλας».

Όπως είναι φυσικό, η ΔΕΠΑ θέλει να «μπούν» στη σύμβαση μεγαλύτερες ποσότητες και για περισσότερα χρόνια (περί το 1,5 δις. κυβικά μέτρα ετησίως, με διάρκεια 10 ετών). Αντίθετα η ΔΕΗ δέχεται να συμβολαιοποιήσει μικρότερες ποσότητες για λιγότερα χρόνια (υπολογίζει τις ανάγκες της σε 1,3 δις. κυβικά το χρόνο και δεν θέλει να δεσμευθεί για διάρκεια μεγαλύτερης των τριών χρόνων).

Η στάση της ΔΕΗ εξηγείται από το ότι θέλει, αφενός μεν να έχει την ασφάλεια εφοδιασμού που της δίνει μια σύμβαση με τη ΔΕΠΑ για τον κύριο όγκο των αναγκών της και αφετέρου να έχει ευελιξία για την αξιοποίηση των αυξομειώσεων στην αγορά spot, δεδομένης και της χαμηλής τιμής στην οποία συνεχίζει να βρίσκεται διεθνώς το LNG. Ας σημειωθεί δε ότι η ΔΕΗ δεν είναι πλέον μόνη στην αγορά ηλεκτρισμού και οι ιδιώτες παραγωγοί, όπως και αν εξελιχθούν τα πράγματα στο χώρο, αναμένεται να εντείνουν τον ανταγωνισμό τα επόμενα χρόνια.

Από την άλλη, η στάση της ΔΕΠΑ είναι επίσης εξηγήσιμη καθώς η σύμβαση με τη ΔΕΗ είναι ένα από τα σοβαρότερα στοιχεία της «προίκας» της. Στην ουσία η εταιρεία –καθώς δεν είναι εταιρεία παραγωγής, έχει τρία βασικά περιουσιακά στοιχεία. Το πρώτο είναι οι συμβάσεις προμήθειας (με τη ρωσική Gazprom 3 δισ. κυβικά μέτρα, την τουρκική Botas 0,75 δισ. κ.μ., και την αλγερινή Sonatrach 0,5 έως 0,68 κ.μ. ετησίως), το δεύτερο είναι οι συμβάσεις με μεγάλους εμπορικούς πελάτες (όπως η ΔΕΗ), το τρίτο είναι το πλειοψηφικό ποσοστό στις ΕΠΑ και το τέταρτο είναι η συμμετοχή στους αγωγούς (στον ελληνοϊταλικό IGB και τον ελληνοβουλγαρικό IGB)).

Λύση πακέτο

Όσον αφορά το δεύτερο «αγκάθι» που αφορά την option της ΔΕΗ επί της ΔΕΠΑ για το 30% του μετοχικού της κεφαλαίου, πρόκειται για περιουσιακό στοιχείο το οποίο η διοίκηση της ΔΕΗ δεν πρόκειται να απεμπολήσει χωρίς ανταλλάγματα. Οι Σύμβουλοι αποκρατικοποίησης της ΔΕΠΑ (Alpha Bank, Rothschild & Sons,UBS) έχουν αναλάβει μεταξύ άλλων την ολοκλήρωση της αποτίμησης της option, σύμφωνα μάλιστα με πληροφορίες, δεν αποκλείεται να αντιμετωπιστούν τα δύο θέματα (σύμβαση και option) ως «πακέτο».

Άλλωστε οι σύμβουλοι έχουν διαμηνύσει στην κυβέρνηση ότι χωρίς λύση σε αυτά τα δύο βασικά ζητήματα δεν έχει καμμία έννοια να προχωρήσει η αναζήτηση στρατηγικού επενδυτή.

Πρέπει να σημειωθεί επιπλέον ότι οι διοικήσεις των δύο εταιρειών, φέρονται να έχουν ζητήσει και οι ίδιες τη συνδρομή του οικονομικού επιτελείου και του ΥΠΕΚΑ, προκειμένου να απεμπλακεί το ζήτημα.

Την όλη διαδικασία παρακολουθεί, τέλος, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, το οποίο δεν κρύβει, ο όμιλος των Eλληνικών Πετρελαίων, που ελέγχει το 35% της ΔEΠA με δικαίωμα veto σε στρατηγικές αποφάσεις για την εταιρεία και για τον βασικό προμηθευτή σε αέριο της ΔEΠA. Ως γνωστόν το Δημόσιο ελέγχει το 65% των μετοχών της εταιρίας, ενώ το υπόλοιπο 35% ανήκει στα ΕΛΠΕ.