"Κούρεμα" με συνέπειες αλλά όχι οφέλη της χρεοκοπίας...

Η έστω ελεγχόμενη χρεοκοπία, με το βαθύ «κούρεμα» που ίσως ξεπεράσει το 50% οδηγεί στην «κρατικοποίηση» των τραπεζών αλλά και στη συρρίκνωσή τους. 

Οι κρατικοποιήσεις των τραπεζών οδηγούν σε αλλαγή του ιδιοκτησιακού τους καθεστώτος και πιθανά στον αφελληνισμό τους. 

Η συρρίκνωση των τραπεζών οδηγεί σε «ξηρασία» ρευστότητας η απουσία της οποίας θα δυσκολέψει αφάνταστα οποιαδήποτε προσπάθεια ανάπτυξης. 

Το «κούρεμα» φέρνει μερικά βήματα πιο κοντά την κατάρρευση των ήδη χρεοκοπημένων ασφαλιστικών ταμείων. Αυτό με την σειρά του, την κατάρρευση των συντάξεων και το σενάριο που γράφουμε από πέρυσι, την καταβολή δυο εθνικών συντάξεων μερικών κατοστάρικων η κάθε μια... 

Η συρρίκνωση των τραπεζών οδηγεί σε συρρίκνωση ρευστότητας και όσο η χώρα θα βρίσκεται εκτός αγορών, οι ελληνικές τράπεζες δύσκολα θα μπορέσουν να αντλήσουν ρευστότητα από την διεθνή διατραπεζική αγορά... 

Μοιραία ό,τι γίνει θα γίνει με την συμβολή των εταίρων της ευρωζώνης οι οποίοι έχουν τα δικά τους και δεν καίγονται να έρθουν εδώ να επενδύσουν και να μαλώνουν με το κάθε κόμμα, συνδικάτο και γενικά τον κάθε πικραμένο... 

Όπως λέγαμε και χθες, το βαθύ «κούρεμα» ουσιαστικά βοηθάει τις ξένες τράπεζες, θάβει τις δικές μας και ελάχιστα μειώνει το χρέος. 

Κατά συνέπεια η καλύτερη συμφωνία μέχρι τώρα ήταν εκείνη της 21ης Ιουλίου, αλλά το μεσοπρόθεσμο δεν ξεκίνησε καν να εφαρμόζεται, ενώ το κίνημα των συνήθων αγανακτισμένων αυτής της χώρας και των διάφορων "δεν χρωστάω", "δεν πληρώνω" βοήθησε τους διστακτικούς πολιτικούς να μας χώσουν πιο βαθειά στο πηγάδι... 

Αν μια ελεγχόμενη χρεοκοπία με εθελοντικό ένα «κούρεμα» πάνω από 50% μας οδηγεί στην «κρατικοποίηση» και συρρίκνωση των τραπεζών, υπολογίστε τι θα συνέβαινε με μια ανεξέλεγκτη χρεοκοπία και στάση πληρωμών ή και επιστροφή στη δραχμή.... 

Πάντα υπήρχαν διάφοροι πολιτικά παράφρονες που υποστήριζαν στάση πληρωμών, κατάργηση του χρήματος ή θαύμαζαν το λαϊκή τζαμαχιρία ή τη Λαϊκή Δημοκρατία της Αλβανίας. Αποτελούσαν γραφικές φιγούρες στον κοινωνικό βυθό. Η σύγχυση που δημιουργεί η κρίση, μοιάζει με θαλασσοταραχή στο λιμάνι που ανασύρει στην επιφάνεια ό,τι κρυβόταν σε μεγάλο βάθος... Όπως ακριβώς συμβαίνει και με το υποσυνείδητο συλλογικό και ατομικό... 

Ο χρόνος είναι χρήμα 

Όσο περνάει ο καιρός χωρίς να κάνουμε τίποτα, τόσο βυθιζόμαστε στην κινούμενη άμμο της χρεοκοπίας. 

Κατά την άποψη της στήλης όποιος νομίζει πως υπάρχει άλλη έξοδος από την μείωση του δημοσίου και την δημιουργία θέσεων εργασίας στον ιδιωτικό τομέα, είτε δεν καταλαβαίνει είτε είναι απατεώνας. 

Τα χειρότερα για την κοινωνία βρίσκονται μπροστά και δεν είναι η γενίκευση της εφεδρείας ή η εκχώρηση κυβερνητικής εξουσίας στις Βρυξέλλες, γιατί αυτή μπορεί να εννοηθεί σε ένα πλαίσιο συγκυριαρχίας, όπως εξελίσσεται τα τελευταία πολλά χρόνια. 

Τα χειρότερα είναι το χάος, η βία, η αύξηση της εγκληματικότητας και πιθανά κάποια στιγμή οι ελλείψεις βασικών εισαγόμενων ειδών, δηλ. των περισσότερων ειδών... 

Αυτό που μπορώ να συστήσω είναι υπομονή... Η ζωή παραμένει πάντα το σημαντικότερο δώρο και υλικές συνθήκες ελάχιστα συνεισφέρουν στην ευτυχία. Απλά για να το καταλάβει κάποιος αυτό, χρειάζεται να διαθέτει πλούτο ο οποίος δεν συνίσταται σίγουρα σε χρήμα και ακίνητα. 

Σύλληψη της φοροδιαφυγής...

Η άποψη της στήλης είναι πώς για το πρόβλημα της ελληνικής χρεοκοπίας από λογιστική σκοπιά ευθύνονται κατά τα 2/3 οι μεγάλες δαπάνες και κατά το 1/3 τα μειωμένα έσοδα λόγω φοροδιαφυγής. 

Πολλοί «προοδευτικοί» συμπολίτες μας υποστηρίζουν πως η λύση του προβλήματος της ελληνικής χρεοκοπίας βρίσκεται στη σύλληψη της φοροδιαφυγής. 

Μια πολλή ενδιαφέρουσα απάντηση έδωσε πριν λίγες μέρες ο Θάνος Τζήμερος της κίνησης πολιτών, Δημιουργία Ξανά. «Δεν υπάρχει προεκλογική εξαγγελία που να μην περιλαμβάνει την πάταξη της φοροδιαφυγής. Πιστεύει, αλήθεια κανείς ότι αν όλα αυτά τα χρόνια οι φόροι είχαν πληρωθεί μέχρι δεκάρας δεν θα είχαμε πρόβλημα; Θα είχαμε πολύ μεγαλύτερο! Διότι οι υπάλληλοι της Βουλής θα ήταν 10.000 και θα έπαιρναν 24 μισθούς, ο Άκης θα είχε αγοράσει και την Ακρόπολη και οι συνδικαλησταράδες της ΔΕΗ θα πήγαιναν διακοπές στα Μπόρα – Μπόρα, με την προσωπική τους μασέζ – όλα πληρωμένα από μας...»

(Capital, 25/10/2011)