Η διαφθορά ως κίνδυνος εθνικής ασφάλειας

Πρόσφατα ήρθε στο φως της δημοσιότητας ο αριθμός των εξωχώριων εταιρειών (offshores) οι οποίες είναι Ελληνικών συμφερόντων. Αυτές υπολογίσθηκαν στις 23 χιλιάδες.

Κατά την απογραφή του Ελληνικού πληθυσμού έτους 2011, ο Οικονομικά Ενεργός Πληθυσμός της Xώρας ανήλθε σε 4.586.636 άτομα (42,4% του συνόλου του Μόνιμου Πληθυσμού). Κατ’αντιστοιχία δηλαδή αναλογούν 5 εξωχώριες εταιρείες ανά 100 οικονομικά ενεργούς Έλληνες. Pas mal. Not bad at all.

Υπό τις παρούσες συνθήκες έντονης Βυζαντινής σήψης και διαφθοράς, όταν ακούει κάποιος τον όρο εξωχώρια εταιρεία κατευθείαν πάει το μυαλό του στη φοροδιαφυγή, και στην απόκρυψη πλούτου από παράνομες δραστηριότητες. Και αυτό είναι εύλογο αν αναλογιστεί κανείς πως σύμφωνα με τα στοιχεία της Transparency International η Ελλάδα το 2013 βρισκόταν στην 80η θέση παγκοσμίως σε επίπεδα διαφθοράς. Δηλαδή στα ίδια επίπεδα με την Κίνα, τη Σουαζιλάνδη, τη Μπουρκίνα Φάσο, και το Ελ Σαλβαδόρ (λεπτομέρειες εδώ: http://www.transparency.org/cpi2013/results).

Σε διάφορα άρθρα μου είχα αναφερθεί στο θέμα της διαφθοράς
(πχ. εδώ και εδώ)

Σε εκείνα τα άρθρα αναφέρθηκα στο γεγονός πως από το 2010 το θέμα της διαφθοράς αντιμετωπίζεται ως κίνδυνος για την Εθνική Ασφάλεια σε ορισμένες χώρες π.χ. στις ΗΠΑ. Γι’αυτό άλλωστε από το 2010 και εντεύθεν ο παγκόσμιος πόλεμος κατά της διαφθοράς έχει ενταθεί και θα ενταθεί ακόμη περισσότερο. Όχι μόνο εναντίον μεμονομένων φυσικών προσώπων, αλλά και εναντίον μεγάλων πολυεθνικών εταιρειών.

Τα απόνερα αυτής της πολιτικής ζούμε ήδη σήμερα στη χώρα μας και θα τα ζήσουμε ακόμη πιο έντονα στο μέλλον. Απόνερα τα οποία είχαν ξεκινήσει από το 1992.

Η Ελλάδα δεν αποτελεί μία απομονωμένη νησίδα μέσα στην παγκόσμια πραγματικότητα.
Ως χώρα-μέλος του ΟΗΕ έχει συνυπογράψει δεσμευτικές συνθήκες τις οποίες οφείλει να εφαρμόσει.

Δύο τέτοιες συνθήκες είναι η Agenda 21 (1992), η Συνθήκη κατά της Διαφθοράς (2003), και η Rio+20 (2012).  Συνθήκες οι οποίες σχετίζονται με την παγκόσμια Βιώσιμη Ανάπτυξη. Σε αυτές τις συνθήκες η διαφθορά αναφέρεται ρητώς και κατηγορηματικώς ως βασικό εμπόδιο στην παγκόσμια βιώσιμη ανάπτυξη.
Βιώσιμη ανάπτυξη η οποία αποτελεί την πρόκληση για τον ολοένα και αυξανόμενο παγκόσμιο πληθυσμό. Ένας πληθυσμός που όπως έχω αναφέρει και σε άλλα άρθρα (http://www.capital.gr/Articles.asp?id=2103453, http://www.capital.gr/Articles.asp?id=2082303,  http://www.energypress.gr/news/Oi-spanies-gaies-kai-o-kosmos-to-2050), αναμένεται να ξεπεράσει, και να σταθεροποιηθεί στα 10-11 δισ. κατοίκους το έτος 2050. Σε μελέτη της Παγκόσμιας Τράπεζας σχετική με τη Βιώσιμη Ανάπτυξη του πλανήτη για το 2050 διαπιστώνει κανείς πως η διαφθορά πέρα από εμπόδιο αποτελεί και ένα είδος επιπλέον σημαντικού φόρου προς όλους: τους πολίτες και τους επενδυτές.

Τα όσα συμβαίνουν προσφάτως στο θέμα της διαφθοράς προσωπικά δεν με εκπλήσουν.  Ήταν θέμα χρόνου να έρθουν και στη χώρα μας τα απόνερα από την εφαρμογή των διεθνών συνθηκών που έχει συνυπογράψει η χώρα μας.

Να τα συνδέσω με τους ορυκτούς πόρους;
Ο συνδυασμός της εξόρυξης ορυκτών πόρων με παρουσία εκτεταμένης εσωτερικής διαφθοράς αποτελούν ένα πολύ επικίνδυνο συνδυασμό.

Η εκμετάλλευση-αξιοποίηση των ορυκτών πόρων δεν συνάδει με παρουσία διαφθοράς.

Η κατάρα των πλουτοπαραγωγικών πηγών (Resource Curse) δεν συνδέεται τόσο με εξωτερικούς κινδύνους, όσο με εσωτερικούς: ο εχθρός βρίσκεται εντός των πυλών...

Η Ελληνική διαφθορά αποτελεί κίνδυνο Εθνικής Ασφάλειας για τη χώρα και ως τέτοιος πρέπει να αντιμετωπίζεται από τώρα και στο εξής.

(του Σωτήρη Καμενόπουλου)