Δυο προτάσεις για την αποθήκευση πίσω από τον μετρητή

Ενώ το θεσμικό πλαίσιο για την αποθήκευση ενέργειας συμπληρώνεται σιγά-σιγά, παρατηρούνται συχνά ανορθογραφίες που δεν  επιτρέπουν στην αποθήκευση να ανθίσει. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η προσθήκη μπαταρίας σε υφιστάμενο φωτοβολταϊκό σταθμό.

Η νομοθεσία προβλέπει ότι η ενέργεια που εγχέεται στο δίκτυο από τον φωτοβολταϊκό σταθμό  αποζημιώνεται με τη λειτουργική ενίσχυση που έχει ο σταθμός, ενώ η ενέργεια που εγχέεται από την μπαταρία με τιμές Χρηματιστηρίου. Η αποζημίωση των σταθμών για την ενέργεια που προέρχεται από τις μονάδες αποθήκευσης προσδιορίζεται από μετρήσεις διακριτού πιστοποιημένου μετρητή που συνδέεται στην έξοδο των μονάδων αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας.

Υπάρχουν δύο διακριτές περιπτώσεις: η μπαταρία να συνδεθεί με ανεξάρτητο μετατροπέα ή με κοινό μετατροπέα. Για την πρώτη περίπτωση, ο ΔΕΔΔΗΕ έχει σαφείς οδηγίες. Εφόσον, ανά πάσα στιγμή, το σύστημα φωτοβολταϊκού-μπαταρίας δεν εγχέει πάνω από την μέγιστη ισχύ που προβλέπει η αρχική σύμβαση σύνδεσης του φωτοβολταϊκού, δεν υπάρχει επιβάρυνση του δικτύου και η επένδυση μπορεί να προχωρήσει.

Στην περίπτωση όμως του κοινού μετατροπέα, η προσθήκη μπαταρίας οδηγεί σήμερα (σύμφωνα με τον ΔΕΔΔΗΕ) στην απώλεια της λειτουργικής ενίσχυσης για το φωτοβολταϊκό και το σύστημα αποζημιώνεται στο σύνολό του με τιμές αγοράς. Αυτό γιατί η νομοθεσία απαιτεί η αποζημίωση των σταθμών για την ενέργεια που προέρχεται από τις μονάδες αποθήκευσης να γίνεται βάσει μετρήσεων διακριτού πιστοποιημένου μετρητή που συνδέεται στην έξοδο των μονάδων αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας.

Μια τεχνική λύση θα ήταν η χρήση μετρητών αντίστοιχων με αυτούς που χρησιμοποιούνται σε ταχυφορτιστές ηλεκτρικών οχημάτων συνεχούς ρεύματος (μετρητές DC πιστοποιημένων κατά MID - Measuring Instruments Directive - Οδηγία 2014/32/ΕΕ). Ο ΔΕΔΔΗΕ εξετάζει μια τέτοια προοπτική, αλλά μια τέτοια λύση εκτός από τεχνικά πολύπλοκη έχει μεγαλύτερο κόστος.

Και πάλι η λύση είναι απλή σαν το αυγό του Κολόμβου. Αρκεί να προβλέψει η νομοθεσία πως η αποζημίωση γίνεται με βάση την υφιστάμενη λειτουργική ενίσχυση τις ώρες 7 π.μ. έως 7 μ.μ. και με τιμές αγοράς τις ώρες 7 μ.μ. έως 7 π.μ. Μετά τις 7 το απόγευμα ούτως η άλλως το φωτοβολταϊκό δεν παράγει η παράγει ελάχιστα, η δε μπαταρία (η οποία γεμίζει το μεσημέρι) εγχέει αργά το απόγευμα ή τις βραδινές ώρες που οι τιμές είναι υψηλότερες. Έτσι δεν απαιτείται διακριτός μετρητής για την μπαταρία.

Η δεύτερη πρόταση αφορά την απάλειψη της υποχρέωσης το σύστημα αποθήκευσης να είναι ωφέλιμης χωρητικότητας τουλάχιστον ίσης με μία (1) ώρα στην εγκατεστημένη ισχύ του αντίστοιχου φωτοβολταϊκού σταθμού. Όπως έχουμε εξηγήσει λεπτομερώς εδώ, δεν υπήρχε κανένας λόγος για να μπει αυτός ο περιορισμός που οδηγεί σε ανορθολογικό σχεδιασμό και αύξηση του κόστους. Αυτό πρέπει να είναι μια καθαρά επενδυτική απόφαση.