Δ. Δελεβέγκος: Πλούσιοι μεταλλωρύχοι «στα χαρτιά»

Η αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου προχωρά με «βήμα σημειωτόν», το γεγονός αυτό όμως, δεν εμποδίζει τους κυνηγούς πολύτιμων μετάλλων να προσβλέπουν στην άντληση υπεραξιών από την εκμετάλλευση των μεταλλευτικών δικαιωμάτων. Πώς λειτουργεί η συγκεκριμένη «αγορά»;

Οι μεταλλωρύχοι επιδιώκουν να καρπωθούν από τα επενδυτικά σχέδια για την εξόρυξη και κατεργασία χρυσού, αργύρου, χαλκού και άλλων πολύτιμων μετάλλων ή ορυκτών για τα οποία υπάρχουν ενδείξεις ότι βρίσκονται στο ελληνικό υπέδαφος. Επιδιώκουν δηλαδή, να ελέγξουν πρώτοι μία πλούσια σε κοιτάσματα περιοχή, προτού εκδηλώσουν ενδιαφέρον μεγάλα επιχειρηματικά σχήματα. 

Κέρδη με μηδενικό κεφάλαιο

Σύμφωνα με τον μεταλλευτικό κώδικα, δικαίωμα μεταλλευτικών ερευνών παραχωρείται σε όλους ανεξάρτητα από το σε ποιον ανήκει η κυριότητα του εδάφους. Εξαίρεση αποτελούν τα μεταλλευτικά ορυκτά που δημιουργούν όφελος για το δημόσιο, όπως, για παράδειγμα, οι υδρογονάνθρακες. Η άδεια μεταλλευτικών ερευνών εκδίδεται από την οικεία Περιφέρεια και έχει τριετή ισχύ, η οποία δεν παρατείνεται.

Κατά τη διάρκεια του διαστήματος των τριών χρόνων, ο δικαιούχος θα πρέπει να έχει πραγματοποιήσει γεωτρήσεις και να έχει καταθέσει τις σχετικές μελέτες στις αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου Περιβάλλοντος, προκειμένου να αποκτήσει μεταλλευτικό τίτλο, την δυνατότητα να εκμεταλλευτεί τα πολύτιμα μέταλλα.

Όπως αναφέρουν καλά πληροφορημένες πηγές, οι σύγχρονοι χρυσοθήρες δεν πραγματοποιούν κανενός είδους έρευνα εντός της προβλεπόμενης τριετίας και προκειμένου να μην χάσουν την άδεια, ελάχιστες ημέρες πριν ολοκληρωθεί η ισχύς της παραιτούνται από τα μεταλλευτικά δικαιώματά τους. Και αυτό για να μπορεί στη συνέχεια συνεργάτης τους να αποκτήσει την άδεια, καταθέτοντας τη σχετική αίτηση.

Τί πετυχαίνουν; Να παραμείνει η άδεια στα χέρια της ίδιας «οικογένειας», ώστε να την πουλήσουν μεταγενέστερα «χρυσάφι» στις ξένες ή εγχώριες εταιρείες που σχεδιάζουν να τοποθετηθούν στα πλούσια εδάφη.

Εμπόριο αδειών

Με το ιδιαίτερα επικερδές «εμπόριο» των δικαιωμάτων μεταλλευτικών ερευνών ασχολείται ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 -οπότε ο χρυσός ξεκίνησε να βρίσκεται στο επίκεντρο του επενδυτικού ενδιαφέροντος- επικεφαλής μικρής βορειοελλαδίτικης μεταλλευτικής εταιρείας. Ο οποίος δε εκχώρησε το 1998 τα δικαιώματα έρευνας σε επιχειρηματικό σχήμα που δραστηριοποιείται στην κατεργασία του εγχώριου ορυκτού πλούτου. Η συγκεκριμένη εταιρεία μέχρι και πριν από μερικούς μήνες είχε λάβει νέες άδειες σε Νομό Ροδόπης, Κιλκίς, όπως και σε περιφερειακούς δήμους της Θεσσαλονίκης.

Ταυτόχρονα, από τις αρχές της χρονιάς, έως σήμερα, έχουν χορηγηθεί δεκάδες άδειες για μεταλλευτικές έρευνες για το Κιλκίς, τη Ροδόπη και τις Σέρρες και την Έδεσα. Η κινητικότητα στις συγκεκριμένες περιοχές συνδέεται με τους διαγωνισμούς για την κατεργασία πολύτιμων μετάλλων που έχουν ή πρόκειται να προκηρυχθούν, κάτι που σημαίνει ότι οι επενδυτές που θα εγκατασταθούν θα πρέπει να «αγοράσουν» τις άδειες μεταλλευτικών ερευνών για να υλοποιήσουν το επενδυτικό πρόγραμμά τους.

(capital.gr, 24/7/2013)