Skip to main content
Menu

Ασυμφωνίες και «αγκάθια» στις συζητήσεις ΔΕΠΑ – ηλεκτροπαραγωγών για τις διμερείς συμβάσεις προμήθειας του 2017

Θοδωρής Παναγούλης

Μεσούσης της κρίσης τροφοδοσίας που σοβεί τις τελευταίες εβδομάδες στην ενεργειακή αγορά, ΔΕΠΑ και ηλεκτροπαραγωγοί βρίσκονται σε διαδικασία συζητήσεων για την υπογραφή νέων συμβάσεων προμήθειας αερίου για το 2017.

Οι συζητήσεις είναι διμερείς και αφορούν τους ιδιώτες θερμικούς ηλεκτροπαραγωγούς εκτός ίσως από τον ΗΡΩΝΑ που έχει, όπως άλλωστε και η ΔΕΗ, υπογράψει  μακροχρόνια σύμβαση με τη ΔΕΠΑ.

Οι συζητήσεις αυτές ωστόσο, γίνονται ήδη περισσότερο περίπλοκες από κάθε άλλη χρονιά, καθώς τα όσα προέκυψαν – και συνεχίζουν να εμφανίζονται – στην αγορά αερίου λόγω της κρίσης εφοδιασμού, έχουν οδηγήσει στο να ανοίξουν «νέα κεφάλαια» και να καταγραφούν ασυμφωνίες. Είναι γεγονός άλλωστε ότι το ενεργειακό σύστημα αντιμετωπίζει για πρώτη φορά το φαινόμενο να ζητούν όλοι οι μεγάλοι καταναλωτές το maximum των ποσοτήτων αερίου και η ΔΕΠΑ να πρέπει να αναζητήσει πρόσθετες ποσότητες για να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις, χωρίς και πάλι αυτό να γίνεται εφικτό δίχως να λαμβάνονται μέτρα και να επιβάλλονται περιορισμοί.

Το βασικότερο «νέο κεφάλαιο» που άνοιξε, είναι ότι η ΔΕΠΑ ζητάει πλέον να περιληφθεί στις συμβάσεις της με τους ηλεκτροπαραγωγούς κάποια δυνατότητα χειρισμού εκ μέρους της, στην περίπτωση που υπάρχει έντονο ανισοζύγιο ανάμεσα στην προσφορά και τη ζήτηση αερίου. Πρακτικά αυτό που ζητάει η ΔΕΠΑ είναι να μπορεί να αυξάνει την τιμή πώλησης του αερίου όταν υπάρχει παρατεταμένα υψηλή ζήτηση και η ίδια αναγκάζεται να πληρώνει αυξημένες τιμές για να φέρει, για παράδειγμα, φορτία LNG από την spot  αγορά.

Στην απαίτηση αυτή της ΔΕΠΑ οι ιδιωτικές εταιρείες διατυπώνουν ήδη τις αντιρρήσεις τους. Σύμφωνα με όσα υποστηρίζουν μιλώντας στο energypress κύκλοι της εταιρείας Elpedison, οι συμβάσεις περιλαμβάνουν ήδη ρήτρα για τη μέγιστη ημερήσια και τη μέγιστη ετήσια ποσότητα που δεσμεύεται η ΔΕΠΑ να προμηθεύει σε κάθε εταιρεία, με συγκεκριμένο τρόπο διαμόρφωσης της τιμής (ανάλογα με το μίγμα αερίου που προμηθεύεται κάθε μήνα η ίδια η ΔΕΠΑ από τους σταθερούς προμηθευτές της). Συνεπώς, λένε οι συγκεκριμένοι κύκλοι των ηλεκτροπαραγωγών, «όταν βρισκόμαστε μέσα στις συμβολαιοποιημένες ποσότητες, δικαιούμαστε να μην έχουμε αβεβαιότητες για το πόσο θα πληρώσουμε».

Ένα ακόμα επιχείρημα που διατυπώνουν, είναι ότι δεν μπορεί να υπάρχει διαφορετική αντιμετώπιση ανάμεσα στις εταιρείες που έχουν ένα είδος μακροχρόνιας σύμβασης με τη ΔΕΠΑ (ΔΕΗ και ΗΡΩΝ) και εκείνες που έχουν ετήσια.

Σύμφωνα με το σκεπτικό των συγκεκριμένων ιδιωτών ηλεκτροπαραγωγών με τους οποίους συνομίλησε το energypress, την ευθύνη διαχείρισης της κρίσης οφείλει να έχει ο Διαχειριστής (ΔΕΣΦΑ) και όχι μια εμπορική εταιρεία, έστω και δημόσια, όπως η ΔΕΠΑ. Όταν ως εκ τούτου ο Διαχειριστής κρίνει ότι πρέπει, για παράδειγμα, να έρθουν επιπλέον spot φορτία για να υπάρξει ασφάλεια εφοδιασμού, θα πρέπει να δίνει εντολή να έρθουν και στη συνέχεια να κατανέμει εκείνος την όποια επιβάρυνση σε όλους.

Η συζήτηση για τις συμβάσεις, πάντως, ξεκίνησε μόλις και είναι άγνωστο πότε θα καταλήξει, παρότι η ισχύς τους θα είναι αναδρομική, δηλαδή θα ξεκινάει από την 1η Ιανουαρίου 2017.

Πρέπει να σημειωθεί, τέλος, ότι η διαφωνία ΔΕΠΑ και ηλεκτροπαραγωγών εξελίσσεται πάνω σε ένα ρυθμιστικό κενό που, εάν δεν υπήρχε, πιθανόν τα πράγματα θα ήταν απλούστερα. Συγκεκριμένα το ρυθμιστικό «οπλοστάσιο» της χώρας δεν περιλαμβάνει «Κώδικα Προμήθειας», ο οποίος να προβλέπει τις βασικές αρχές που πρέπει να διέπουν τις διμερείς συμβάσεις πωλητή – αγοραστή αερίου. Παρόλα αυτά, σύμφωνα με κάποιες εκτιμήσεις και δεδομένου ότι η κατάρτιση Κώδικα είναι μια χρονοβόρα διαδικασία, δεν αποκλείεται να υπάρξουν κάποιες πρώτες  ρυθμιστικές αποφάσεις που να δίνουν κατευθύνσεις για τα βασικά θέματα που «χωρίζουν» ΔΕΠΑ και ηλεκτροπαραγωγούς.

 

ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ

-A +A

Σχετικά άρθρα